II SA/Łd 653/07

Dnia 14 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K.G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie pozwolenia na przebudowę budynku gospodarczego na budynek mieszkalno-gospodarczy i zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek mieszkalno-gospodarczy p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej – K. G. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. K.G. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na przebudowę budynku gospodarczego na budynek mieszkalno-gospodarczy i zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek mieszkalno-gospodarczy. We wniosku tym skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem P.G. oraz 20-letnim wnuczkiem B.G.. Wskazała przy tym, że oboje z mężem uzyskują dochód z tytułu renty w łącznej kwocie 3821,62 zł netto. Wnuczek z kolei uczy się poza domem i nie osiąga żadnego dochodu. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 90 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 1,54 ha, a także 8-letni samochód marki "Uno" o wartości stanowiącej kwotę 3000 zł. Podała również, iż małżonkowie posiadają oszczędności w kwocie 11.917,78 zł, zgromadzone na "czarną godzinę" (na wypadek śmierci). Ponadto skarżąca wskazała na zadłużenie męża wobec ZUS z dnia 27 grudnia 2007 r. za 2006 rok opiewające na kwotę 8.653,18 zł. Podała także wcześniejsze kwoty zadłużenia męża (za 2005 r. – 8.653, 18 zł). Dodała, że "to samo musi płacić za 2007 rok – za swoje przywiązanie do pracy – nadgorliwość. Dobrze mu tak – niech dalej wierzy w ludzi". We wniosku skarżącą zawarła także oświadczenie, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem P.G. oraz 20-letnim wnuczkiem B.G. Dochód rodziny zamyka się w łącznej kwocie 3821,62 zł netto, co w przeliczeniu na osobę stanowi kwotę ok. 1274 zł netto. Majątek rodziny stanowią przy tym nieruchomości w postaci domu o pow. 90 m2 i nieruchomości rolnej o pow. 1,54 ha oraz 8-letni samochód marki "Uno" o wartości stanowiącej kwotę 3000 zł. Ponadto małżonkowie posiadają oszczędności w kwocie 11.917,78 zł, zgromadzone na "czarną godzinę" (na wypadek śmierci). Mąż skarżącej posiada zadłużenie wobec ZUS, opiewające na łączną kwotę 17.306,36 zł. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał, iż wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie i odmówił przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Co więcej, fakt zgromadzenia oszczędności w kwocie 11.917,78 zł przesądza jednoznacznie, iż sytuacja finansowa rodziny pozwala skarżącej na poniesienie kosztów postępowania, w tym kosztów związanych z ustanowieniem adwokata w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)