II SA/Łd 658/12

Dnia 31 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. j.m. Skargą z dnia 6 czerwca 2012r. Gmina O. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwrotu części nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ administracji poinformował, że działając w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnił skargę w całości i decyzją z dnia [...], nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję własną z dnia [...] orzekając jednocześnie o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lipca 2012r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braku fiskalnego skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem. Jednocześnie strona skarżąca została wezwana do wypowiedzenia się, czy wobec uwzględnienia skargi przez organ odwoławczy podtrzymuje swoją skargę z dnia 6 czerwca 2012r. Stosowne wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 16 lipca 2012r. W ustawowym terminie, którego bieg upływał 23 lipca 2012r., wpis sądowy od skargi nie został uiszczony, natomiast pismem z dnia 18 lipca 2012r. strona skarżąca poinformowała, iż wycofuje swoją skargę z dnia 6 czerwca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższego obowiązków zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 16 lipca 2012r. Pomimo tego wpis od skargi nie został uiszczony w ustawowym terminie. Natomiast cofnięcie skargi przez stronę skarżącą nie mogło odnieść skutku procesowego w niniejszej sprawie na podstawie art. 60 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Co do zasady Sąd, po spełnieniu warunków określonych w art. 60 p.p.s.a., ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne, jednakże cofnięcie skargi możliwe jest dopiero po jej skutecznym wniesieniu. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest m.in. uiszczenie wpisu, co wprost wynika z powołanego wyżej przepisu art. 220 § 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro zatem skarga nie została opłacona, to oświadczenie o jej cofnięciu nie mogło mieć wpływu na rozstrzygnięcie Sądu. W związku z powyższym Sąd, na podstawie 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji. j.m.