II SA/Łd 662/14

Dnia 9 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant st. sekr. sąd. p.o. asystenta sędziego Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2014 roku sprawy ze skargi Samodzielnego Publicznego Zakładu Podstawowej Opieki Zdrowotnej z siedzibą w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę. LS Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpatrzeniu wniosku Samodzielnego Publicznego Zakładu Podstawowej Opieki Zdrowotnej o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z [...] znak: [...] o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o odpadach za rok 2009. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy niniejszej postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odmówiło wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wskazaną wyżej decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], znak: [...]. W motywach rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że w dniu 10 stycznia 2014 r. Samodzielny Publiczny Zakład Podstawowej Opieki Zdrowotnej z siedzibą w S. zwrócił się z wnioskiem o wznowienie postępowania w trybie art. 145a § 1 K.p.a. w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 października 2013 r. sygn. P 26/11, że art. 79c ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 12.03.2010 r. do 19.07.2011 r. przez to, że przewiduje niepodlegającą miarkowaniu karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o odpadach jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Kolegium przywołując brzmienie art. 145a K.p.a. wskazało, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 października 2013 r. sygn. P 26/11 został opublikowany w Dzienniku Ustaw RP w dniu 3 grudnia 2013 r. pod pozycją 1426, a więc miesięczny termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania upływał w dniu 3 stycznia 2014 r. Strona z wnioskiem o wznowienie postępowania zwróciła się w dniu 10 stycznia 2014 r., a więc z 7 dniowym opóźnieniem i uchybiła miesięcznemu terminowi do złożenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Jednocześnie organ zauważył, że strona razem z wnioskiem o wznowienie postępowania nie wniosła o przywrócenie terminu. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Samodzielny Publiczny Zakład Podstawowej Opieki Zdrowotnej z siedzibą w S. podniósł, że w dniu 23 października 2013 r. zwrócił się do Marszałka Województwa [...] z wnioskiem o wznowienie postępowania, uzasadniając wniosek orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego o niekonstytucyjności przepisu stanowiącego podstawę wydania decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] odmówiło wznowienia postępowania z uwagi na przedwczesność wniosku, podkreślając, że z chwilą opublikowania sentencji wyroku TK na stronie internetowej Dziennika Ustaw będzie możliwe ponowne żądanie wznowienia postępowania w sprawie. Strona podkreśliła, że postanowienie o odmowie wznowienia postępowania wydane zostało w przeddzień opublikowania w Dzienniku Ustaw RP tegoż wyroku. Zakład nie posiada prawnika, ma bardzo szczupłe limity finansowe i z tego też powodu wniosek został złożony wcześniej. Po odmowie wznowienia postępowania Zakład śledził stronę internetową www.dziennikustaw.qov.pl i w momencie jak zobaczył publikację, złożył kolejny wniosek, który okazał się spóźniony. Mając zatem na względzie powyższe okoliczności oraz fakt, że zostały złożone dwa wnioski, a wydana decyzja jest niezgodna z Konstytucją, strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dodała przy tym, iż termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania jest terminem procesowym, wobec czego liczy na uwzględnienie podniesionych argumentów i pozytywne rozpatrzenie sprawy. Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 1 i 3, art. 144 K.p.a., utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...]. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie, Kolegium wskazało, że w tej sprawie wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 października 2013 r. sygn. P 26/11 został opublikowany w Dzienniku Ustaw RP w dniu 3 grudnia 2013 r. pod pozycją 1426, a więc miesięczny termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania upływał w dniu 3 stycznia 2014 r. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania w dniu 10 stycznia 2014 r. dokonano z 7 dniowym opóźnieniem. W konsekwencji złożenie skargi nastąpiło z uchybieniem miesięcznego terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o odpadach za 2009 rok. Termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, jako termin procesowy, może być przez właściwy organ administracji przywrócony, ale w tej sprawie strona nie wnioskowała o przywrócenie terminu. Wobec powyższego brak było podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego w oparciu o przesłankę wskazaną w art. 145 a Kpa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Samodzielny Publiczny Zakład Podstawowej Opieki Zdrowotnej z siedzibą w S. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zarzucił naruszenie art. 7, 8, 9, 10 § 1 i § 3, art. 11 K.p.a. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem rozważań sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. utrzymujące w mocy własne postanowienie o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z [...] o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o odpadach za rok 2009. Istotą sporu pomiędzy stronami postępowania jest odpowiedź na pytanie, czy organ zasadnie odmówił stronie skarżącej wznowienia postępowania w trybie art. 145a § 1 K.p.a., argumentując to faktem złożenia wniosku o wznowienie postępowania z uchybieniem miesięcznego terminu, liczonego od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Zdaniem sądu zaprezentowane wyżej stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w świetle obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa oraz zgromadzonego materiału dowodowego jest prawidłowe. W tej sytuacji brak było podstaw prawnych do usunięcia z obrotu prawnego poddanego kontroli sądu postanowienia. W myśl art. 145a K.p.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja (§ 1). W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (§ 2). Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145a następuje tylko na żądanie strony (art. 147 zd. 2 K.p.a.). Stosownie zaś do treści art. 149 § 3 K.p.a. odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. W tej sprawie okolicznością niekwestionowaną przez strony postępowania pozostaje fakt, iż Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 15 października 2013 r. sygn. P 26/11 orzekł, że art. 79c ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243 ze zm.) - stanowiący bezspornie podstawę prawną ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] - w brzmieniu obowiązującym od 12.03.2010 r. do 19.07.2011 r. przez to, że przewiduje niepodlegającą miarkowaniu karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o odpadach jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Rzeczony wyrok został ogłoszony w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 3 grudnia 2013 r. pod pozycją nr 1426. Nie budzi wiec wątpliwości, że w realiach rozpoznawanej sprawy wspomniany wyrok Trybunału Konstytucyjnego mógł stanowić podstawę prawną do wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o odpadach za rok 2009. Warunkiem uruchomienia postępowania nadzwyczajnego w tym przedmiocie było jednakże złożenie przez zainteresowaną stronę stosownego wniosku z powołaniem na podstawę wznowienia z art. 145a § 1 K.p.a. w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, który w tym wypadku biegł od dnia 3 grudnia 2013 r. do dnia 3 stycznia 2014 r. Złożenie we wspomnianym terminie wniosku o wznowienie postępowania w trybie art. 145a § 1 K.p.a. powinno skutkować wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 K.p.a.), a następnie przeprowadzeniem przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, które winno zakończyć się podjęciem jednego z rozstrzygnięć przewidzianych w art. 151 K.p.a. W przypadku natomiast, gdy wniosek o wznowienie postępowania oparty o przesłankę z art. 145a § 1 K.p.a. zostanie złożony po upływie terminu zakreślonego w art. 145a § 2 K.p.a., organ zobligowany jest wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. Wprawdzie termin przewidziany w art. 145a § 2 K.p.a. ma charakter procesowy i mógłby zostać przywrócony wyłącznie na wyraźny wniosek strony pod warunkiem spełnienia przesłanek z art. 58 K.p.a., to nie budzi wątpliwości, że organ administracyjny po pierwsze nie może z urzędu przywrócić uchybionego terminu i wreszcie po drugie, w przypadku uchybienia terminu do wznowienia postępowania, nie może samodzielnie wszcząć, a następnie prowadzić postępowania wznowieniowego, ponieważ byłoby ono dotknięte wadą nieważności z art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. W tej sprawie strona skarżąca wystosowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wniosek o wznowienie postępowania w trybie art. 145a § 1 K.p.a., jednakże uczyniła to z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 145a § 2 K.p.a., który jak zostało to już wcześniej podniesione biegł od dnia 3 grudnia 2013 r. do dnia 3 stycznia 2014 r. Podanie o wznowienie postępowania w tej sprawie zostało złożone za pośrednictwem poczty w dniu 10 stycznia 2014 r. Uchybienie terminu jest więc oczywiste i obligowało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. do wydania postanowienia o odmowie wznowienia niniejszego postępowania. Jak trafnie zauważył organ, strona skarżąca składając wniosek o wznowienie postępowania nie wnosiła o przywrócenie uchybionego terminu, nie podała też żadnych przyczyn, które uzasadniałyby jego uchybienie. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje nadto okoliczność, że strona skarżąca po raz pierwszy wnioskowała o wznowienie postępowania w dniu 23 października 2013 r., zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dnia [...] odmówiło wznowienia postępowania wskazując, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie został jeszcze opublikowany. W motywach wspomnianego rozstrzygnięcia zamieszczono dla strony skarżącej istotne wskazówki co trybu i terminu uruchomienia postępowania wznowieniowego. Zatem, to w interesie strony skarżącej było bieżące śledzenie strony internetowej właściwego organu publikacyjnego, ażeby dochować terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Nieistotna w tym wypadku jest również okoliczność, że pierwsze postanowienie o odmowie wznowienia postępowania zostało wydane w przeddzień opublikowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, a to z tego chociażby powodu, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie posiada wiedzy, kiedy konkretne orzeczenie zostanie opublikowane. Ogłoszenie wyroków w organie publikacyjnym zarządza prezes Trybunału (art. 79 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym – Dz. U. nr 102, poz. 643 ze zm.), a nie Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Reasumując zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. odpowiada prawu, wobec czego brak jest podstaw do jego uchylenia. Przede wszystkim do wzruszenia wspomnianego orzeczenia nie mogły doprowadzić zarzuty skargi o naruszeniu art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 i art. 11 K.p.a., które skład orzekający ocenił w świetle zgromadzonego materiału dowodowego jako chybione. Z tych wszystkich powodów sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. a.bł.