II SA/Łd 667/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA: Sławomir Wojciechowski (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA: Barbara Rymaszewska, Asesor WSA: Arkadiusz Blewązka, Protokolant asystent sędziego Dominika Janicka, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych - oddala skargę. Decyzja z dnia [...] Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., ponownie rozpatrując sprawę, zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił E. i A. R. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego z urządzeniami na działce nr [...] w miejscowości W.. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła M. K., wnosząc o jej uchylenie. Wskazała, iż działka stanowiąca jej własność jest systematycznie zalewana przez wody opadowe spływające z nieruchomości sąsiadów. Dodała, że problemu zalewania działki wodami opadowymi spływającymi z dachu budynku sąsiadów nie rozwiąże orynnowanie w/w. budynku. Zakwestionowała również wskazaną przez organ I instancji odległość wznoszonego budynku od granicy jej działki ( 3,68 m) Decyzją z dnia [...] Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu odwołania M. K., od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej inwestorom E. i A. R. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego z urządzeniami na działce nr [...] w miejscowości W., uchylił zaskarżoną decyzję w całości oraz zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił E. i A. R. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego z urządzeniami na przedmiotowej działce oraz nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie w/w. obiektu. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wskazał, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane ( Dz.U. z 2004 r., Nr 93, poz. 888) Na gruncie aktualnych przepisów decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., nakładająca na inwestorów obowiązek przedłożenia określonych dokumentów odpowiada decyzji określonej w art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego, gdyż dotyczy istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego przy realizacji obiektu i zakresem swym obejmuje wykonanie projektu budowlanego, który stanowi tzw. projekt zamienny w stosunku do projektu stanowiącego załącznik do wydanego przez Starostę Powiatu [...] pozwolenia na budowę z dnia 19 grudnia 2001 r. Zgodnie z art. 51 ust. 4 prawa budowlanego po upływie terminu lub na wniosek inwestora , właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku przedłożenia określonych dokumentów w przypadku istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego przy realizacji obiektu i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót - albo jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Sprawdzenie obowiązku obejmuje sprawdzenie zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wskazał, iż przedłożony w niniejszej sprawie projekt zamienny spełnia wymagania w/w. rozporządzenia w szczególności warunki dotyczące usytuowania realizowanego budynku oraz odprowadzania wód opadowych z dachu tego budynku. Zgodnie z aktualnym brzmieniem § 12 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia, budynki na działce budowlanej sytuuje się od granic z sąsiednią działką budowlaną w odległości nie mniejszej niż 3 m- w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Dopuszczalne jest sytuowanie ściany budynku w odległości 1,5 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną lub bezpośrednio przy granicy działki, jeżeli nie jest możliwe zachowanie odległości, o której mowa w ust. 1 pkt 2., ze względu na rozmiary działki. W przedmiotowej sprawie ustalono, iż szerokość realizowanego budynku wynosi 10,25 m ( szerokość ustalona w projekcie pierwotnym stanowiącym załącznik do uchylonego pozwolenia na budowę z dnia 19 grudnia 2001 r. ), a ściany usytuowane są w odległości 3,68 m od strony granicy z działką nr 114, stanowiącą własność skarżącej oraz w odległości 2,80 m od strony granicy z działką nr 118. Ściany zostały zaprojektowane jako ściany pełne bez otworów okiennych i drzwiowych. Ponadto [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wskazał, iż nie ma podstaw do kwestionowania sposobu odprowadzania wód opadowych z dachów i tarasów, gdyż projekt budowlany zamienny przewiduje odprowadzenie tych wód za pomocą orynnowania na nieutwardzony teren działki inwestorów. Projekt nie przewiduje zmiany naturalnego spływu wód opadowych. Zgodnie z § 28 ust. 2 i § 29 ww. rozporządzenia w razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacyjnej deszczowej lub ogólnospławnej dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych oraz że dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Spełnienie przez inwestorów wszystkich nałożonych obowiązków skutkuje wydaniem decyzji na podstawie art. 51 ust. 4 prawa budowlanego z 1994 r. Dodatkowo [...]Wojewódzki Inspektor nadzoru Budowlanego w Ł. wskazał, że zgodnie z art. 51 ust. 4 prawa budowlanego w decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i udzieleniu pozwolenia na wznowienie robót budowlanych nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Wobec tego, iż w zaskarżonej decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nie nałożył takiego obowiązku oraz mając na uwadze, iż rozpatrywana sprawa nie wymaga przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. korzystając z unormowania zawartego w art. 138 § 1 pkt 2 kpa skorygował rozstrzygnięcie organu I instancji w celu doprowadzenia do zgodności z przepisami prawa poprzez uchylenie decyzji w całości oraz zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego udzielenie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożenie na inwestorów obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu. Decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi M.K. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego. Skarżąca wskazała iż wybudowany przez E. i A. R. dom dwukondygnacyjny wraz z wywyższeniem działki niszczy nieruchomość skarżącej i powoduje niebezpieczeństwo dla ludzi. Podkreśliła, iż ponad dwa lata wody opadowe spływające z działki sąsiedniej zalewają jej dom. Dodała, że budynek mieszkalny stanowiący własność sąsiadów zbudowany został niezgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz załączoną do akt sprawy dokumentacją. W rzeczywistości budynek sąsiadów jest wyższy niż to wynika z załączonej dokumentacji. Skarżąca wskazała ponadto, iż orynnowanie budynku sąsiadów nie rozwiąże zakłócenia stosunków wodnych na gruncie. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nie nałożył na inwestorów ustawowego obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie, co wynika wprost z art. 51 ust.4 prawa budowlanego z 1994 r. , dlatego też [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. korzystając z kompetencji reformacyjno-kasacyjnych przewidzianych przez ustawodawcę w art. 138 § 1 pkt 2 kpa, dokonał reformacji tak wydanej decyzji poprzez jej uchylenie i orzeczenie zgodnie z treścią art. 51 ust. 4 prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze wskazał, iż argumenty w niej zawarte były znane organowi odwoławczemu przed wydaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia i nie mają wpływu na stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań u.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 u.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 u.p.s.a.). Skarga nie jest zasadna. Słusznie wskazuje [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy prawa budowlanego z 1994 roku w redakcji obowiązującej od 31 maja 2004 roku, to jest po wejściu w życie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane ( Dz.U. z 2004 r., Nr 93, poz. 888). Zgodnie z art. 2 ust. 1 powołanej wyżej ustawy zmieniającej ustawę prawo budowlane z 1994 roku wynika, iż do spraw wszczętych, a nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy niniejszej ustawy. W świetle dotychczasowych przepisów ustawy prawo budowlane decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] Nr [...] nakładająca na inwestorów obowiązek przedłożenia określonych dokumentów oparta była na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 3 , gdyż dotyczyła istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego przy realizacji budynku mieszkalnego i zobowiązywała do przedłożenia tak zwanego projektu zamiennego. Po zmianie przepisów prawa od 31 maja 2004 roku przepis art. 50 ust. 4 ustawy prawo budowlane stanowi, iż "Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie". Zmiana przepisów prawa stała się podstawą do zmiany w istocie treści decyzji organu I instancji przez organ odwoławczy na podstawie art. 51 ust. 4 prawa budowlanego z 1994 r. po spełnienie przez inwestorów wszystkich nałożonych obowiązków. Sprawdzenie wykonania obowiązków nałożonych na podstawie pkt. 3 ust. 1 art. 51 ustawy prawo budowlane obejmuje między innymi sprawdzenie zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przedłożony przez inwestorów projekt zamienny spełnia, w ocenie Sądu wymagania wyżej powołanego rozporządzenia w szczególności warunki dotyczące usytuowania realizowanego budynku oraz odprowadzania wód opadowych z dachu tego budynku. Zgodnie z aktualnym brzmieniem § 12 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia, budynki na działce budowlanej sytuuje się od granic z sąsiednią działką budowlaną w odległości nie mniejszej niż 3 m- w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Dopuszczalne jest sytuowanie ściany budynku w odległości 1,5 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną lub bezpośrednio przy granicy działki, jeżeli nie jest możliwe zachowanie odległości, o której mowa w ust. 1 pkt 2., ze względu na rozmiary działki. Nie ma również podstaw do kwestionowania sposobu odprowadzania wód opadowych z dachów i tarasów, gdyż projekt budowlany zamienny przewiduje odprowadzenie tych wód za pomocą orynnowania na nieutwardzony teren działki inwestorów. Projekt nie przewiduje zmiany naturalnego spływu wód opadowych. Zgodnie z § 28 ust. 2 i § 29 ww. rozporządzenia w razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacyjnej deszczowej lub ogólnospławnej dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych oraz że dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Należy również zauważyć, iż zaskarżona decyzja po pierwsze zezwala inwestorom na wznowienie, robót budowlanych nam podstawie przedłożonego projektu zamiennego, co wcale nie przesądza jeszcze o możliwości użytkowania wybudowanego budynku. E. R. i A. R. będą musieli uzyskać po zakończeniu procesu inwestycji pozwolenia na użytkowanie wybudowanego obiektu. Będzie to więc kolejny etap kontroli prawidłowości wykonania inwestycji budowlanej. Reasumując powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa a przedstawiona przez organ w uzasadnieniu wykładnia przepisów prawa oraz przytoczona argumentacja zasługują na uwzględnienie. Wskazane w skardze uchybienia nie stanowią naruszenia prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania, a już z pewnościq nie miały ani nie mogły mieć wpływu na wynik sprawy - w rozumieniu art. 145 § 1 pkt. 1 k.p.a. Nie zachodzą, też kodeksowe przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ( art. 145 § 1 pkt. 2 k.p.a.), ani teź kodeksowe lub wynikajace z innych przepisów przesłanki do stwierdzenia naruszenia prawa ( art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a.). Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził więc naruszenie prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też innego naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogłoby ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze i na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji wyroku.