II SA/Łd 669/25

Dnia 5 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Olejniczak, Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Czerw, Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka (spr.), , Protokolant Starszy asystent sędziego Marcelina Niewiadomska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2026 roku sprawy ze skargi K. R. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Łodzi z dnia 18 lipca 2025 roku nr 13/2025 znak: WIW-Zdr.912.7.8.2025 w przedmiocie nakazu z zakresu nadzoru weterynaryjnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w Kutnie nr 828/2025 z dnia 20 maja 2025 roku, znak: PZ.4203.2.1.2025.1. MR Decyzją z dnia 18 lipca 2025 r. Nr 13/2025, znak: WIW-Zdr.912.7.8.2025 Łódzki Wojewódzki Lekarz Weterynarii w Łodzi na mocy m.in. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej również jako: "k.p.a."), art. 114 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zakaźnych zwierząt oraz zmieniające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt (Dz.Urz.UE.L Nr 84, str. 1, dalej również jako: "rozporządzenie 2016/429"), oraz art. 26 ust. 1, art. 32, art. 33 oraz art. 50 ust. 10 ustawy z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1815) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w Kutnie z dnia 20 maja 2025 r. Nr 828/2025, znak: PZ.4203.2.1.2025.1, nakazującą K. R. zarejestrować utrzymywane w gospodarstwie konie w bazie danych IRZ Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną: Pismem z dnia 4 kwietnia 2025 r. organ I instancji zawiadomił K. R., że w dniu 10 kwietnia 2025 r. w należącym do niego gospodarstwie rolnym zostanie przeprowadzona kontrola konia. W tym dniu pracownicy organu I instancji udali się na miejsce kontroli, mimo udzielonej telefonicznie przez matkę K. R. informacji, że syn przebywa poza granicami kraju. Na miejscu okazało się, że K. R. jednak przebywa w swoim gospodarstwie. Pracownicy organu I instancji w budynku gospodarczym stwierdzili obecność 12 koni (1 kuc i 11 koni). Kontrolujący ustalili, że jedno ze zwierząt (kuc) jest zarejestrowany w bazie danych ARiMR natomiast pozostałych 11 koni nie zostało zgłoszonych do tej bazy. W dniu kontroli skarżący był w posiadaniu paszportów dla 8 koni; 3 paszporty zostały wysłane przez skarżącego do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, ponieważ skarżący nie zgadza się z danymi dotyczącymi rasy koni określonymi przez związek hodowców koni. K. R. oświadczył na piśmie, iż na dzień 10 kwietnia 2025 r. utrzymuje w swoim gospodarstwie 12 koni, z których 11 dotychczas nie zostało zarejestrowanych w ARiMR, ponieważ skarżący nie zgadza się z informacjami zawartymi w paszportach koni, dotyczącymi rasy koni, określonymi przez Polski Związek Hodowców Koni. Obecnie wysłał 3 paszporty koni do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zaś pozostałe paszporty posiada. Pismem z dnia 18 kwietnia 2025 r. organ I instancji zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia braku rejestracji utrzymywanych w gospodarstwie koni w bazie danych ARiMR, co jest niezgodne z ustawą o identyfikacji i rejestracji zwierząt. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia 20 maja 2025 r. Nr 828/2025, znak: PZ.4203.2.1.2025.1 Powiatowy Lekarz Weterynarii w Kutnie nakazał K. R. zarejestrować utrzymywane w gospodarstwie konie w bazie danych IRZ Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż strona nie dopełniła obowiązków wynikających z przepisów ustawy o identyfikacji i rejestracji zwierząt dotyczących obowiązku rejestracji w bazie danych ARiMR utrzymywanych w gospodarstwie koni. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł K. R., lecz Łódzki Wojewódzki Lekarz Weterynarii w Łodzi nie znalazł podstaw do zakwestionowania rozstrzygnięcia organu I instancji i zaskarżoną decyzją utrzymał je w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż w siedzibie stada znajdują się konie niezgłoszone do komputerowej bazy danych informacji o przemieszczeniach i śmierci w terminie 7 dni od dnia wystąpienia zdarzenia oraz trzy konie, które nie zostały zaopatrzone w unikalny dokument identyfikacyjny. Skarżący nie dopełnił zatem obowiązków rejestracji hodowanych zwierząt w komputerowej bazie IRZ ARiMR. Potwierdza to zarówno protokół z czynności kontrolnych nr [...], jak i oświadczenie skarżącego z dnia 10 kwietnia 2025 r. Obowiązku rejestracji hodowanych zwierząt w komputerowej bazie IRZ nie znosi fakt kwestionowania przez skarżącego poprawności unikalnych dożywotnich dokumentów identyfikacyjnych, w które zaopatrzone są utrzymywane przez niego konie. Zgodnie z art. 33 ust 1 ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt związek hodowców koniowatych identyfikuje koniowatego, którego urodzenie zostało zgłoszone do komputerowej bazy danych, w tym dokonuje oznakowania koniowatego środkiem identyfikacji, nadaje mu numer identyfikacyjny i wydaje mu unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny. Jeżeli unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym lub prawnym, właściciel koniowatego albo posiadacz koniowatego będący podmiotem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2021/963, zwraca ten dokument w terminie 14 dni od dnia stwierdzenia tej niezgodności związkowi hodowców koniowatych, który go wydał, w celu wydania nowego unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego. Koszt wydania nowego unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego ponosi związek hodowców koniowatych, który wydał unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny zawierający informacje niezgodne ze stanem faktycznym lub prawnym. Mając na uwadze, że przeprowadzona przez organ I instancji kontrola wykazała uchybienia w zakresie rejestracji zwierząt, w ocenie organu odwoławczego organ I instancji zobowiązany był do wydania decyzji nakazującej ich usunięcie we wskazanym terminie. Skargę na powyższą decyzję wniósł K. R., zarzucając jej: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 3 ust. 1 ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, skutkujące utrzymaniem w mocy zaskarżonej decyzji (nowa ustawa z dnia 4 listopada 2022 r.); 2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w sposób wystarczający istotnych okoliczności faktycznych sprawy oraz wydanie decyzji bez należytego zebrania i rozważenia dowodów; 3. brak należytego uzasadnienia decyzji administracyjnej, co narusza art. 107 § 2 k.p.a., przez co uniemożliwia skuteczną kontrolę instancyjną rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że Okręgowy Związek Hodowców Koni w Łodzi wydał niewłaściwe i błędne dożywotnie dokumenty identyfikacyjne, przez co skarżący nie jest w stanie zarejestrować koni w sposób prawidłowy. Z uwagi na powyższe okoliczności skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W odpowiedzi na skargę Łódzki Wojewódzki Lekarz Weterynarii w Łodzi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej również jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co do zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Łódzkiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Łodzi utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w Kutnie, nakazującą skarżącemu zarejestrować utrzymywane w gospodarstwie konie w bazie danych IRZ Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Obowiązek rejestracji koniowatych w bazie komputerowej, do którego odnosi się istota zaistniałego w niniejszej sprawie sporu, wynika z art. 114 ust. 2 w zw. z art. 109 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt ("Prawo o zdrowiu zwierząt") (Dz.U.UE.L nr 84 z 31 marca 2016 r., poz. 1-208, dalej jako: "rozporządzenie 2016/429"). Zgodnie z art. 114 ust. 2 powyższego rozporządzenia podmioty utrzymujące koniowate zapewniają, by informacje o tych zwierzętach zostały przekazane do komputerowej bazy danych, o której mowa w art. 109 ust. 1. Należy także wskazać na art. 114 ust. 1 rozporządzenia 2016/429 stanowiący, że podmioty, które utrzymują koniowate zapewniają, aby te zwierzęta były indywidualnie zidentyfikowane przy pomocy: niepowtarzalnego kodu zapisanego w komputerowej bazie danych, o której mowa w art. 109 ust. 1 (lit. a), fizycznych środków identyfikacji lub innej metody zapewniającej jednoznaczne połączenie zwierzęcia utrzymywanego z dokumentem identyfikacyjnym określonym w lit. c) niniejszego ustępu, wydanym przez właściwy organ zgodnie z art. 110 (lit. b), poprawnie wypełnionego unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego (lit. c). Z kolei art. 109 ust. 1 lit. d rozporządzenia 2016/429 nakłada na państwa członkowskie UE obowiązek ustanowienia bazy danych służącej do dokumentowania wskazanych w tym przepisie informacji dotyczących utrzymywanych koniowatych. Stosownie do art. 21 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/963 z dnia 10 czerwca 2021 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429, (UE) 2016/1012 i (UE) 2019/6 w odniesieniu do identyfikacji i rejestracji koniowatych oraz określające wzory dokumentów identyfikacyjnych dla tych zwierząt (Dz.Urz.UE.L Nr 213, str. 3) podmiot zajmujący się zwierzęciem koniowatym zapewnia, aby koniowate, za które jest odpowiedzialny, zostało zidentyfikowane w okresie, który zostanie określony przez państwo członkowskie. Szczegóły obowiązku rejestracji zwierząt polski ustawodawca uregulował w ustawie z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1815) dalej także jako: "u.s.i.r.z.". Powołaną ustawą uregulowano kwestię terminów zgłaszania informacji do komputerowej bazy danych, o której mówi rozporządzenie 2016/429. W myśl art. 26 ust. 1 u.s.i.r.z. zgłoszenia do komputerowej bazy danych informacji o zdarzeniach dotyczących zwierząt, których obowiązek zgłoszenia wynika z przepisów wymienionych w art. 1 pkt 1 (t.j. m.in. rozporządzenia 2016/429) lub z przepisów ustawy, dokonuje się w terminie 7 dni od dnia wystąpienia danego zdarzenia, chyba że przepisy wymienione w art. 1 pkt 1, przepisy ustawy lub przepisy odrębne stanowią inaczej. Natomiast termin na zgłoszenie informacji dotyczących urodzenia koniowatego wynosi 3 miesiące od dnia urodzenia, a w przypadku, o którym mowa w art. 42 ust. 3 – jest to termin określony w tym przepisie (art. 27 pkt 4 ustawy). Jak stanowi art. 3 ust. 1 u.s.i.r.z., kierownik biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej ,,Agencją'', jest właściwym organem w rozumieniu art. 4 pkt 55 rozporządzenia 2016/429 w zakresie identyfikacji i rejestracji zwierząt, chyba że przepisy ustawy lub przepisy odrębne stanowią inaczej. W myśl art. 10 ust. 1 ustawy Agencja wykonuje zadania państwa członkowskiego dotyczące komputerowej bazy danych, chyba że przepisy ustawy lub przepisy odrębne stanowią inaczej. W realiach kontrolowanej sprawy nie jest kwestionowane, że skarżący jest podmiotem utrzymującym konie, o którym mowa w art. 114 rozporządzenia 2016/429. W konsekwencji, w świetle przywołanych powyżej regulacji, na skarżącym ciąży obowiązek zapewnienia, aby informacje o utrzymywanych przez niego koniach zostały przekazane do komputerowej bazy danych IRZ, prowadzonej przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Nie jest również sporne, że skarżący tego obowiązku nie wykonał w stosunku do 11 spośród 12 utrzymywanych przez niego koniowatych, co zostało ustalone w wyniku kontroli przeprowadzonej dnia 10 kwietnia 2025 r. i znalazło swój wyraz w treści protokołu z tej kontroli. Ponadto brak zgłoszenia zdarzeń dotyczących koni skarżącego do komputerowej bazy danych został przezeń przyznany w treści pisma z dnia 10 kwietnia 2025 r. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w skardze należy stwierdzić, iż trafnie wskazuje organ odwoławczy, że fakt kwestionowania przez skarżącego prawidłowości określenia rasy koni w unikalnych dożywotnich dokumentach identyfikacyjnych nie skutkuje wstrzymaniem lub zniesieniem obowiązku zgłoszenia do komputerowej bazy IRZ zdarzeń dotyczących tych zwierząt. Trzeba w tym miejscu przywołać treść art. 33 ust. 1 u.s.i.r.z., zgodnie z którym związek hodowców koniowatych identyfikuje koniowatego, którego urodzenie zostało zgłoszone do komputerowej bazy danych. Obowiązek zgłoszenia koniowatego do bazy danych wyprzedza zatem identyfikację zwierzęcia przez związek hodowców koni. Inaczej mówiąc, posiadacz zwierzęcia zobowiązany jest najpierw zgłosić je do bazy danych, a dopiero zgłoszone zwierzę podlega identyfikacji przez związek hodowców koni. W myśl art. 32 ust. 5 ustawy Agencja przekazuje związkowi hodowców koniowatych informację o zgłoszeniu do komputerowej bazy danych urodzenia koniowatego wraz z wnioskiem o wydanie unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego w terminie 2 dni od dnia wprowadzenia do komputerowej bazy danych informacji zawartych w tym zgłoszeniu. Trzeba zauważyć, że w myśl art. 32 ust. 6 ustawy właściciel albo posiadacz koniowatego, może dokonać zgłoszenia jego urodzenia do komputerowej bazy danych za pośrednictwem związku hodowców koniowatych i jednocześnie złożyć wniosek o wydanie unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego, z tym że w takim przypadku do zgłoszenia do komputerowej bazy danych i do wniosku właściciel albo posiadacz koniowatego dołącza kopię oświadczenia o skorzystaniu z pośrednictwa tego związku hodowców, a przepisu ust. 5 nie stosuje się. Niezależnie od tego czy zastosowanie znajduje art. 33 ust. 5 czy też art. 33 ust. 6, informacja o wydanym unikalnym dokumencie identyfikacyjnym zgłaszana jest do komputerowej bazy danych IRZ przez związek hodowców koniowatych (art. 38 ust. 1 u.s.i.r.z.). W świetle zarzutów podnoszonych przez skarżącego wypada podkreślić, że w przypadku stwierdzenia niezgodności tego dokumentu ze stanem faktycznym lub prawnym właściciel lub posiadacza koniowatego w terminie 14 dni zwraca dokument związkowi hodowców koniowatych w celu wydania nowego dokumentu (art. 38 ust. 2 u.s.i.r.z.). Powyższe wskazuje, że ewentualna niezgodność dokumentu ze stanem faktycznym skutkuje wydaniem nowego dokumentu, zaś obowiązek zgłoszenia do komputerowej bazy danych IRZ w tym zakresie obciąża związek hodowców koniowatych. Natomiast, ciążący na utrzymującym konia obowiązek zgłoszenia do rejestru IRZ faktu jego urodzenia lub innych zdarzeń, powstaje z chwilą wystąpienia tych okoliczności, niezależnie od ewentualnych nieprawidłowości w treści unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego i procedury wydania nowego dokumentu. Wobec powyższego należało uznać za niezasadne podnoszone w skardze zarzuty dotyczące niewyjaśnienia okoliczności związanych z podnoszonym przez skarżącego błędnym określeniem rasy koni w dokumentach identyfikacyjnych. Zarzuty te nie dotyczą bowiem okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia w sprawie uchybień co do obowiązku zgłoszenia koni do bazy IRZ. Należy także wskazać, że stosownie do art. 48 ust. 1 u.s.i.r.z. organy Inspekcji Weterynaryjnej sprawują nadzór w zakresie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Sprawując ów nadzór organy Inspekcji Weterynaryjnej przeprowadzają kontrole w zakresie identyfikacji i rejestracji zwierząt oraz prowadzenia dokumentacji dotyczącej zwierząt (art. 48 ust. 2 pkt 1 u.s.i.r.z.). Z kolei stosownie do art. 50 ust. 10 po przeprowadzeniu kontroli powiatowy lekarz weterynarii albo dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych uchybień, określając termin ich usunięcia. Przepis ten nakłada zatem na kontrolujący organ obowiązek wydania decyzji nakazującej usunięcie uchybień, o ile zostały one w toku kontroli stwierdzone. Innymi słowy w przypadku stwierdzenia uchybień polegających na niedokonaniu, wbrew obowiązkowi, zgłoszenia do komputerowej bazy danych IRZ, organ był zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie tych uchybień. Skarżący zarzuca zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2021 r. poz. 1542 oraz z 2022 r. poz. 1570). Zarzut ten należało uznać za bezprzedmiotowy. Dotyczy on bowiem przepisu, który utracił moc z dniem 6 stycznia 2023 r. z mocy art. 77 w zw. z art. 78 u.s.i.r.z. i nie obowiązywał w dacie rozstrzygnięcia. Jeśli przepis został uchylony przed wydaniem decyzji, nie mógł on stanowić podstawy prawnej działania organu, a tym samym nie mógł zostać przez ten organ naruszony w rozumieniu materialnym. Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów oraz w oparciu o akta sprawy stwierdził jednakże, iż przedmiotowa decyzja Łódzkiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Łodzi oraz poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii w Kutnie zostały wydane z naruszeniem prawa dającym podstawę do ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Należy w pierwszej kolejności podkreślić, że decyzja administracyjna nakładająca na stronę obowiązek musi być konkretna, precyzyjna i jednoznaczna. Zgodnie z art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a., decyzja musi zawierać rozstrzygnięcie. W orzecznictwie podkreśla się, że rozstrzygnięcie jako element decyzji administracyjnej, będący jej kwintesencją i wiążącym ustaleniem konsekwencji stosowanego przepisu prawa materialnego, winno być jednoznaczne i niewymagające szczególnej analizy. Musi być ono indywidualne, co do adresata decyzji, jak i konkretne, co do przedmiotu uprawnienia, a w szczególności, co do precyzyjnego określenia obowiązku, który może podlegać przymusowemu wykonaniu. Sentencja decyzji powinna więc jednoznacznie wskazywać jaki obowiązek ciąży na zobowiązanym. Wykonanie tego obowiązku w sposób określony w sentencji pozwoli na jednoznaczną ocenę, czy zobowiązany wykonał ów obowiązek zgodnie z nakazem (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 24 stycznia 2024 r., sygn. II SA/Ke 669/23; wszystkie wyroki sądów administracyjnych powołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: "www.orzeczenia.nsa.gov.pl"). Z kolei art. 107 § 1 pkt 6 KPA wymaga, aby decyzja zawierała uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie to musi odpowiadać rozstrzygnięciu, co gwarantuje, że decyzja jest oparta na konkretnych ustaleniach faktycznych i przepisach prawa. Jednakże z treści uzasadnienia nie można domniemywać ani wyprowadzić rozstrzygnięcia sprawy, albowiem powinno być ono wyrażone expressis verbis w osnowie (sentencji) decyzji, musi być ono jednoznaczne i nie budzić jakichkolwiek wątpliwości. Wypełnienie przez organ dyspozycji art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. nastąpi tylko i wyłącznie wtedy, gdy rozstrzygnięcie to zostanie sformułowane w sposób kategoryczny co do zawartego tam władczego uregulowania przez organ sytuacji prawnej strony (wyrok NSA z dnia 16 lipca 2024 r.; sygn. III OSK 75/23). Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie czynią zadość powyższym wymogom. Powiatowy Lekarz Weterynarii w Kutnie w decyzji z dnia 20 maja 2025 r. zobowiązał skarżącego do zarejestrowania utrzymywanych w gospodarstwie koni w bazie danych IRZ Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, nie wskazując przy tym liczby koni, których ten obowiązek dotyczy ani też w żaden inny sposób ich nie identyfikując. W ocenie Sądu czyni to decyzję pozbawioną waloru konkretności zaś nałożony na skarżącego obowiązek nie został określony w sposób na tyle precyzyjny, aby możliwe było ustalenie jego wykonania. Należy także zauważyć, iż z uzasadnienia zaskarżonej decyzji organu wojewódzkiego wynika, że konie należące do stada utrzymywanego przez skarżącego posiadają wszczepione transpondery, będące elektronicznymi identyfikatorami koniowatych stosownie do art. 2 pkt 3 lit. e) u.s.i.r.z. w zw. z lit. e załącznika III do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2035 z dnia 28 czerwca 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych (Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 115, z późn. zm.). Organ odwoławczy wymienia w uzasadnieniu numery identyfikacyjne koni, których obecność stwierdzono w siedzibie stada skarżącego w dniu kontroli t.j. 10 kwietnia 2025 r. Jednakże, jak to zostało już powiedziane, rozstrzygnięcia sprawy nie można domniemywać ani wyprowadzić z treści uzasadnienia, albowiem powinno być ono wyrażone expressis verbis w osnowie (sentencji) decyzji, musi być ono jednoznaczne i nie budzić jakichkolwiek wątpliwości. Wypada także wskazać, że podstawę faktyczną wydania decyzji w kontrolowanej sprawie stanowi stwierdzone w toku kontroli uchybienie polegające na tym, że skarżący nie dokonał zgłoszenia do komputerowej bazy danych IRZ uchybiając terminom określonym w ustawie o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Organy jednak nie wskazują jakiemu terminowi uchybił skarżący ani też z jakim zdarzeniem ten termin się łączy. W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego zacytowane zostały jedynie przepisy ustawy określające terminy na dokonanie zgłoszenia tj. art. 26 ust.1. oraz art. 27 ust. 4, a także art. 33 oraz art. 32 u.s.i.r.z., regulujące zasady zgłaszania urodzenia zwierząt. Brak natomiast ustaleń faktycznych odnośnie upływu ustawowych terminów w realiach kontrolowanej sprawy. Wobec powyższego należało stwierdzić, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania. Organy nie rozstrzygnęły jednoznacznie co do treści obowiązku nałożonego na skarżącego, nie podając ilu i jakich koni dotyczy zobowiązanie skarżącego do ich zarejestrowania w komputerowej bazie danych. Stanowi to naruszenie art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. Ponadto należało uznać, że doszło do naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie okoliczności istotnych w sprawie oraz art. 107 § 3 k.p.a., zgodnie z którym uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione oraz dowodów, na których się oparł. W uzasadnieniach decyzji wydanych w sprawie nie wyjaśnia się bowiem okoliczności, na podstawie których organy uznały, że niedokonanie przez skarżącego odpowiednich zgłoszeń do bazy IRZ nastąpiło z naruszeniem terminów określonych w ustawie. W ponownie prowadzonym postępowaniu organy dokonają ustaleń odnośnie koniowatych utrzymywanych w stadzie należącym do skarżącego w zakresie pozwalającym na ich identyfikację oraz określenie ustawowego terminu zgłoszenia do komputerowej bazy IRZ prowadzonej przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zaś powyższe ustalenia znajdą potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. W przypadku stwierdzenia uchybień, o których mowa w art. 50 ust. 10 u.s.i.r.z. organ wyda decyzję nakazującą usunięcie tych uchybień, określając termin ich usunięcia, przy czym sentencja decyzji winna określać nałożone obowiązki w sposób jednoznaczny i konkretny. Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. dj