II SA/Łd 672/08

Dnia 23 grudnia 2008 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. A., B. J., M. K., A. J., W. J. i M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wstępnego projektu podziału działek p o s t a n a w i a: 1/ przyznać skarżącej – B. J. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę wpisu sądowego od skargi oraz poprzez ustanowienie adwokata; 2/ odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. LS B.J. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi T.A., B.J., M.K., A.J., W.J. i M.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie wstępnego projektu podziału działek. We wniosku tym skarżąca wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z 19-letnią córką M.J. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 881,49 zł, córka zaś otrzymuje rentę rodzinną w kwocie 556 zł. Skarżąca podała przy tym, że posiada majątek w postaci domu o pow. 640 m2 oraz działki o pow. 590 m2. Jednocześnie skarżąca podała, że ponosi wydatki związane z zakupem leków (z uwagi na stan zdrowia), dojazdem córki do szkoły oraz zakupem niezbędnych pomocy naukowych. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z 19-letnią córką M.J. Łączny dochód rodziny zamyka się w kwocie 1432,49 zł. Majątek zaś stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 640 m2 oraz działki o pow. 590 m2. Skarżąca ponosi wydatki związane z zakupem leków, dojazdem córki do szkoły oraz zakupem niezbędnych pomocy naukowych. Ponadto skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. W tym stanie rzeczy, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na częściowe uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę wpisu sądowego od skargi (100 złotych). Dokonując powyższej oceny, Referendarz sądowy w szczególności wziął pod uwagę dochód rodziny skarżącej oraz kwotę niezbędnych wydatków i na tej podstawie przyjął, że skarżąca wykazała dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jednocześnie uwzględniając fakt, że skarżąca uiściła kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego, Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Uiszczając ów wpis skarżąca dowiodła bowiem, że była w stanie go ponieść, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)