II SA/Łd 672/11

Dnia 6 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi. W dniu [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł., na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a odrzucił skargę M. W. na Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Wskazane wyżej postanowienie doręczono stronie skarżącej 26 kwietnia 2011 roku. Pismem z dnia 4 maja 2011 roku pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r., którą skarżący otrzymał w dniu [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż skarżący cierpi na wrastającą w mózg kość czołową oraz nowotwór prostaty, z tych przyczyn leczy się psychiatrycznie od 1996 r., do wniosku załączono zaświadczenia lekarskie. Następnie podniesiono, iż skarżący nie miał możliwości w terminie złożyć skargi, gdyż w okresie stycznia 2011 r. wystąpiło nasilenie objawów chorób i skarżący bardzo cierpiał i leżał w łóżku, co uniemożliwiło mu prawidłowe policzenie i dotrzymanie terminu do złożenia skargi tym bardziej, że skarżący do wysłania skargi pocztą musiał skorzystać z pomocy osoby trzeciej, zaś spóźnienie w złożeniu skargi wyniosło 1 dzień. Pełnomocnik skarżącego z urzędu wyjaśnił, iż otrzymał postanowienie o odrzuceniu skargi w dniu 26 kwietnia 2011 r. i w tym samym dniu otrzymał zawiadomienie z Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. o wyznaczeniu do prowadzenia sprawy, a zatem nie miał możliwości, aby przed otrzymaniem postanowienia o odrzuceniu skargi zapoznać się z aktami czy żeby skontaktować się ze skarżącym. Dopiero w dniu 2 maja 2011 r. pełnomocnik uzyskał kontakt telefoniczny ze skarżącym i uzyskał wiedzę na temat przyczyn uchybienia terminowi. Nadto pełnomocnik zauważył, iż dzień 3 maja 2011 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy, dlatego siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest zachowany (art.83 § 2 ppsa). W odpowiedzi na powyższy wniosek organ podniósł, że skarżący nie wykazał, iż zaistniało nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, mogące uzasadniać brak winy w uchybieniu terminu, o czym nie świadczą też załączone kserokopie wyników badań w większości poza jednym (z 20 stycznia 2011 r.) z okresu lutego i marca 2011 r., jak i opinia o stanie zdrowia psychicznego datowana na dzień 7 kwietnia 2008 r., czy też pozostałe dokumenty (kserokopie) wystawione w marcu 2011 r. Istotne są natomiast znane Kolegium z urzędu okoliczności, iż w okresie od doręczenia skarżonej decyzji Kolegium (20 grudnia 2010 r.) do upływu terminu na złożenie skargi (19 stycznia 2011 r.), skarżący skutecznie dokonał innych czynności urzędowych, w tym np.: 1. w dniu 29 grudnia 2010 r. złożył w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w B. wniosek o udzielenie pomocy w formie zasiłku stałego od miesiąca stycznia 2011 r. i zasiłku celowego na żywność i lekarstwa. 2. w dniu 3 stycznia 2011 r. stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w B., jak podano w decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] r., 3. w dniu 12 stycznia 2011 r. został ze skarżącym przeprowadzony wywiad środowiskowy (jak wynika z oceny sytuacji rodzinnej i wniosków pracownika socjalnego zawartych w tymże wywiadzie, na podstawie pisma MOPS z dnia 19.09.2008 r. wydana została opinia w dniu 25 września 2008 r. o stanie zdrowia Pana M. W.). 4. w dniu 19 stycznia 2011 r. skarżący stawił się w organie I instancji, celem złożenia wyjaśnień odnośnie swojej sytuacji rodzinnej (osobistej). Ponadto organ zauważył, że w tym okresie wspólnie ze skarżącym zamieszkiwali: M. R. i K. S. Skarżący nie wykazał zaś, z jakich powodów nie mógł chociażby posłużyć się pomocą ww. osób, aby w terminie określonym w art. 53 § 2 p.p.s.a. wnieść skargę na decyzję Kolegium. W ocenie Kolegium skarżący nie uprawdopodobnił zatem w stopniu wystarczającym, aby uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi winien być złożony za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, jednakże w sytuacji, w której skarga złożona została z uchybieniem terminu, a strona o zaistniałym uchybieniu strona dowiaduje się dopiero na późniejszym etapie postępowania, w momencie otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi, niecelowym byłoby składanie wniosku o przywrócenie terminu za pośrednictwem organu. Wobec tego należy przyjąć, iż w pełni dopuszczalnym jest rozpoznanie przedmiotowego wniosku złożonego bezpośrednio do sądu Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Konieczność wykazania okoliczności, które będą uprawdopodobniać brak winy strony w uchybieniu spoczywa zatem na niej samej. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest więc uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie. Kwestię oceny braku winy ustawodawca pozostawił natomiast do uznania sądu. Zdaniem Sądu, z okoliczności przedstawionych przez skarżącego istotnie wynika, iż pogorszenie się jego stanu zdrowia w styczniu 2011 roku związane chorobą nowotworową, w zestawieniu z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, istotnie mogło mieć wpływ na wniesienie przez niego skargi po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia i stanowiło przeszkodę, której skarżący nie mógł usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast związany z chorobą stan zdrowia skarżącego mógł mu wręcz uniemożliwić wyręczenie się inną osobą i złożenie skargi w terminie. Wprawdzie dokumentacja medyczna załączona do akt sprawy obejmuje okres po styczniu 2011 roku, jednakże jak z niej wynika skarżący już 20 stycznia 2011 roku miał robione badania PSA. Przyjąć zatem należy, iż dolegliwości, które w efekcie zdiagnozowano jako nowotwór, musiały wystąpić przed 20 stycznia 2011 roku, więc w czasie kiedy termin do wniesienia skargi pozostawał otwarty. Podobnie należy uznać, iż wystawione w dniu 28 marca 2011 roku orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, jest dokumentem potwierdzającym stan zdrowia skarżącego, który już przed tą datą mógł uniemożliwić mu samodzielne wniesienie skargi. W ocenie Sądu, skarżący uprawdopodobnił, brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i podjął niezwłocznie, po ustaniu przyczyny uchybienia terminu, jaką był ogólnie zły stan zdrowia skarżącego, konieczne czynności procesowe związane z wniesieniem skargi oraz wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia w terminie określonym w art. 87 § 2 p.p.s.a. Z tych też względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu. m.ch.