II SA/Łd 694/13

Dnia 3 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki budynku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. a.bł. S. S. w dniu 9 lipca 2013r. zaskarżył do sądu administracyjnego postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], którym utrzymano w mocy rozstrzygnięcie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku polegającego na rozbiórce budynku. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, który uzasadnił niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wyjaśnił, iż ma 81 lat, jest schorowany, a jego miesięczne dochody wynoszą ok. 1.050 zł i nie wystarczają na bieżące utrzymanie. Nałożenie zatem grzywny w kwocie 7.674 zł przy jego dochodach w żaden sposób nie spowoduje wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku rozbiórki, bowiem skarżący nie ma możliwości wykonania tego obowiązku nie tylko ze względu na stan zdrowia, ale również sytuację materialną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a.. Sąd rozstrzyga o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym przepisie i z taką sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nałożony na stronę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, bowiem w razie uwzględnienia skargi przez Sąd i uprawomocnieniu się orzeczenia w tym przedmiocie, świadczenie to będzie podlegało zwrotowi. Oczywista dolegliwość związana z wykonaniem obowiązku pieniężnego sama w sobie nie wystarcza do wstrzymania wykonania aktu. Wstrzymanie wykonania aktu może być uzasadnione tylko i wyłącznie takim uszczupleniem majątku zobowiązanego, które spowoduje zaistnienie niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można bowiem rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, w tej konkretnej sytuacji w proporcji do możliwości finansowych zobowiązanego. Przedstawiona przez skarżącego sytuacja materialna i bytowa, podeszły wiek uzasadnia stwierdzenie, iż na skutek wykonania zaskarżonego postanowienia istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody oraz spowodowania nieodwracalnych skutków. Na potwierdzenie powyższej argumentacji wskazać należy, iż postanowieniem z dnia [...] Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Skoro zatem Referendarz sądowy stwierdził, iż skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, w tym uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 307 zł, to tym bardziej uzasadnia to przekonanie, że nałożona grzywna w wysokości przekraczającej kwotę 7.600,00 zł jest poza możliwościami finansowymi skarżącego. Należy przy tym także podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.bł.