II SA/Łd 696/11

Dnia 14 lipca 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K.G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych lub częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K.G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu zabudowy drewnianej i turbiny młyńskiej postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 (dwieście) złotych. AG II SA/Łd 696/11 U z a s a d n i e n i e K.G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu zabudowy drewnianej i turbiny młyńskiej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 20 czerwca 2011 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 złotych. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem. Skarżąca uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 2.540 złotych, syn skarżącej otrzymuje rentę rodzinną w kwocie 728,18 złotych. Strona posiada dom o powierzchni 105 m kw, nieruchomość rolną o powierzchni 3,7395 ha oraz stary drewniany budynek z turbiną młyńską. Skarżąca posiada samochód osobowy A. (rok produkcji 2008, współfinansowanie z PFRON). Strona oświadczyła, że nie posiada żadnego innego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu skarżąca podała, że jest osobą niepełnosprawną ruchowo. Miesięczne wydatki na utrzymanie domu kształtują się na poziomie 350 złotych miesięcznie (energia elektryczna, gaz i woda), na dojazdy do pracy i domu – ok. 300 złotych. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc zaś pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącą, należy stwierdzić, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie w części. Przede wszystkim należało mieć na uwadze, że rodzina skarżącej uzyskuje łączne dochody w wysokości 3.248 złotych, a dochody te pokrywają utrzymanie 2 osób. Oznacza to, że przy uwzględnieniu sytuacji rodzinnej i materialnej skarżącej należy uznać, że skarżąca nie posiada środków na pokrycie pełnych kosztów sądowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Nie oznacza to jednak, że strona nie jest w stanie, przy deklarowanej kwocie dochodów, w kosztach postępowania partycypować. Biorąc pod uwagę wysokość deklarowanych dochodów oraz brak wskazania innych znacznych wydatków o nadzwyczajnym charakterze, należy uznać, że skarżąca jest w stanie uiścić kwotę 200 złotych tytułem kosztów sądowych. Reasumując, mając na uwadze sytuację przedstawioną przez skarżącą, zasadne stało się zwolnienie strony skarżącej od kosztów sądowych ponad kwotę 200 złotych. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG