II SA/Łd 697/14

Dnia 5 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. LS M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu M. S. pozwolenia na budowę zjazdu indywidualnego drogi wewnętrznej. W treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że jego relacje z inwestorem są "ocenianie w kategoriach nieracjonalności". Dodał, że w jego ocenie realizacja inwestycji w spowoduje straty finansowe i dewastację części ogrodu, a także będzie miało negatywny wpływ na rodziców skarżącego, którzy są osobami schorowanymi, w podeszłym wieku. Nadto utrudniony zostanie dostęp do posesji, w tym służbom medycznym, gdyby taka konieczność zaistniała. Wojewódzki Sad Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 14 lipca 2014 roku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 6 sierpnia 2014 roku skarżący ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując że z treści art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2014 roku, poz. 518), obliguje organ do wydania z urzędu postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto zaznaczył, że inwestor zagrodził wjazd i wyjazd z nieruchomości, poprzez wbicie drewnianych pali i założenie taśmy, uniemożliwiając wjazd na jej teren. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W myśl natomiast art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Warunkiem wskazanej zmiany postanowienia jest zmiana takich okoliczności, które warunkowały jego podjęcie, tj. były analizowane przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu. W rozpoznawanej sprawie sąd postanowieniem z dnia 14 lipca 2014 roku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że nie jest możliwa weryfikacja twierdzeń skarżącego z uwagi na brak uzasadnienia wniosku. Nie sposób bowiem uznać za takie uzasadnienie argumentacji dotyczącej merytorycznej poprawności zaskarżonej decyzji oraz argumentacji opartej na braku porozumienia między skarżącym a inwestorem. Dalej wskazano, że nie stanowi także uprawdopodobnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji argument, iż jeżeli inwestor przystąpi do robót budowlanych i wpierw wykona drogę dojazdową a następnie nowy zjazd to doprowadzi do strat finansowych i dewastacji części ogrodu, bowiem jest to jedynie okoliczność potencjalna, nieuprawdopodobniona, uzależniona od wybranej przez inwestora kolejności rozpoczęcia robót. WSA podkreślił, że realizacja inwestycji na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę z reguły prowadzi do trwałej zmiany jej otoczenia, jednak w ramach rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem. Wskazana wyżej argumentacja pozostaje aktualna w odniesieniu do przedmiotowego (ponownego) wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący nie przedstawił okoliczności, mogących przemawiać za zmianą zajętego przez sąd stanowiska w/w postanowieniu. Przede wszystkim przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami, w tym art. 9 tej ustawy nie stanowiły podstawy wydania zaskarżonej decyzji. Wskazana regulacja odnosi się do decyzji uregulowanych w Dziale III ustawy o gospodarce nieruchomościami, dotyczących m.in. podziału nieruchomości, scalania i podziału nieruchomości, wywłaszczania nieruchomości, odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości czy zwrotu wywłaszczonych nieruchomości. Tym samym wskazany art. 9 ustawy nie ma zastosowania do decyzji o pozwoleniu na budowę i nie może uzasadniać wstrzymania wykonania takiej decyzji. Pozostałe okoliczności wskazane w przedmiotowym wniosku są w zasadzie tożsame z argumentacją zawartą we wniosku rozpoznanym postanowieniem z dnia 14 lipca 2014 roku. W konsekwencji należy stwierdzić, że w sprawie nie nastąpiła zmiana okoliczności, która skutkowałaby koniecznością zmiany lub uchylenia wskazanego postanowienia o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji. Z tych względów sąd na podstawie art. 61 § 3, § 4 i § 5 p. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia. LS