II SA/Łd 698/11

Dnia 8 sierpnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Czesława Nowak – Kolczyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 sierpnia 2011 roku w sprawie ze skargi J. Z. na uchwałę Rady Gminy L. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszarów położonych w obrębach geodezyjnych Z., S., S. i A. w Gminie L. p o s t a n a w i a : - odmówić wykładni wyroku. ko Wyrokiem z dnia 17 sierpnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi J. Z., stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy L. z dnia [...] roku w części § 21 pkt 12e w zakresie ustalającym obsługę komunikacyjną terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 6MN drogą o symbolu 01KDP (pkt 1 wyroku), oddalił skargę w pozostałej części (pkt 2 wyroku), zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego (pkt 3 wyroku) i stwierdził, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu w zakresie określonym w pkt 1 do dnia uprawomocnienia się wyroku (pkt 4 wyroku). W dniu 5 lipca 2012 roku pełnomocnik skarżącego wniósł o dokonanie wykładni powyższego wyroku celem rozstrzygnięcia wątpliwości dotyczących zakresu rozstrzygnięcia, tj. czy Sąd stwierdzając nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie ustalającym obsługę komunikacyjną terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 6MN drogą o symbolu 01KDP, objął zakresem rozstrzygnięcia jedynie przepis konstruujący drogę, czy zakresem rozstrzygnięcia objął także nieprzekraczalną linię zabudowy nakreśloną na rysunku planu wzdłuż tejże drogi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270), Sąd który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie Sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Stwierdzić trzeba, że konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku, jak i jego uzasadnienie zachodzi wówczas, gdy treść wyroku jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, czy też zakresu powagi rzeczy osądzonej. Z samej zatem istoty wykładni wynika, iż może ona dotyczyć jedynie tego, co zostało w nim zawarte. Oczywistym bowiem jest, że nie może podlegać wykładni to, czego w wyroku (jego sentencji i uzasadnieniu) w ogóle nie umieszczono, o czym Sąd się nie wypowiedział. Wykładnia wyroku służy wyjaśnieniu takich treści, których wadliwy sposób zredagowania wywołuje ich niezrozumienie lub wieloznaczne rozumienie. W ramach wykładni nie jest natomiast dopuszczalne formułowanie przez Sąd dodatkowych powodów podjętego rozstrzygnięcia, bądź zmiana uprzednio wskazanych motywów, jak również prowadzenie jakiejkolwiek polemiki w tych kwestiach, a także tłumaczenie powodów przyjętego sposobu rozstrzygnięcia sprawy. Za pomocą wykładni wyroku nie jest też możliwe usunięcie merytorycznej wadliwości orzeczenia. Stronie wyrażającej przekonanie co do wadliwości podjętego w sprawie wyroku służy inny środek prawny, tj. skarga kasacyjna, która otwiera drogę do skontrolowania przez sąd II instancji zgodności z prawem wydanego wyroku. W ocenie Sądu, przedmiotowy wyrok jest kompletny, zawiera rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie, których treść nie budzi wątpliwości określonych w art. 158 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wątpliwość dotycząca wyroku, jak wynika z uzasadnienia wniosku o jego wykładnię, sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy pkt pierwszy wyroku, w którym Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części § 21 pkt 12e w zakresie ustalającym obsługę komunikacyjną terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 6MN drogą o symbolu 01KDP, odnosi się wyłącznie do przepisu konstruującego drogę, czy Sąd zakresem rozstrzygnięcia objął także nieprzekraczalną linię zabudowy nakreśloną na rysunku planu wzdłuż tejże drogi. Odnosząc się do tej wątpliwości uwagę strony zwrócić należy na uzasadnienie wyroku wydanego w sprawie, w szczególności na część tegoż uzasadnienia gdzie Sąd ustosunkował się do zarzutów skargi. Wobec powyższego stwierdzając, że wyrok nie wymaga wykładni, Sąd orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 158 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ko