II SA/Łd 703/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. AG II SA/Łd 703/13 U z a s a d n i e n i e Wyrokiem z dnia 3 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W dniu 31 października 2013 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący przebywa w Zakładzie Karnym, nie osiąga dochodów, nie posiada majątku. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę sytuację osobistą i materialną przedstawioną przez skarżącego, należy stwierdzić, iż wniosek strony zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG .