II SA/Łd 706/10
PostanowienieWSA w Łodzi2010-09-23
Skład orzekający: Sławomir Wojciechowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego powinien zostać uwzględniony, jeśli uchybienie terminu nastąpiło z powodu błędu osoby trzeciej, której skarżący powierzyli wysłanie skargi?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, że uchybienie terminu spowodowane błędem osoby trzeciej, której skarżący powierzyli wysłanie skargi, obciąża skarżących. Sąd podkreślił, że przerzucenie powinności na osobę trzecią nie zwalnia strony z odpowiedzialności za niedopełnienie terminu, a skutki zaniedbań osoby trzeciej stanowią zaniedbania skarżących.Stan faktyczny
Skarżący S. P. i G. P. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Skarga została nadana jeden dzień po upływie terminu. Skarżący wnieśli o przywrócenie terminu, argumentując, że opóźnienie spowodowane było nieobecnością w miejscu zamieszkania i błędem matki, której powierzyli wysłanie skargi. Skarżący dowiedzieli się o uchybieniu terminu podczas wizyty w Sądzie.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. i G.P. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi S. P. i G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
II SA/Łd 706/10
UZASADNIENIE
W dniu 10 czerwca 2010r. S. P. i G. P., za pośrednictwem organu, złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]r. Przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią organu wpłynęły do Sądu w dniu 12 lipca 2010r.
W piśmie z dnia 27 lipca 2010r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia skargi argumentując, iż jednodniowe opóźnienie spowodowane było nieobecnością w miejscu zamieszkania oraz brakiem wiedzy, że do uchybienia terminu doszło. W kolejnym piśmie, będącym odpowiedzią na wezwanie Sądu, skarżący wyjaśnili, iż o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedzieli się w dniu 27 lipca 2010r., podczas wizyty w Sądzie celem przejrzenia akt. Uprawdopodabniając brak winy w uchybieniu terminu strona wyjaśniła, iż w czasie otwartym do wniesienia skargi przebywała poza miejscem zamieszkania i upoważniła mamę do wysłania skargi do Sądu. Dodała, że wyraźnie wskazała mamie, iż skarga ma być wysłana do dnia 8 czerwca 2010r., jednakże rodzice, z którymi skarżący mieszkają są już w podeszłym wieku i wysłali skargę dopiero w dniu [...]r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednakże we wniosku takim strona winna uprawdopodobnić, iż uchybienie nastąpiło bez jej winy, dopełnić czynności, której uchybiła oraz wniosek ten złożyć w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia.
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Okolicznościami takimi mogą być na przykład nagła choroba lub błędne pouczenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2008r., sygn.akt I OZ 246/08, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 479292).
Analizując stan sprawy oraz argumentację wniosku o przywrócenie terminu zauważyć należy, iż w postępowaniu administracyjnym skarżący reprezentowani byli przez profesjonalnego pełnomocnika, któremu doręczona została zaskarżona decyzja w dniu [...]r. Doręczenie to było skuteczne, zatem rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do złożenia skargi do sądu. Termin ten upłynął z dniem [...]r., skarga została nadana w dniu [...]r., zatem niewątpliwie 1 dzień po terminie.
Powracając na grunt wniosku skarżących o przywrócenie terminu do złożenia skargi wskazać należy, iż w ocenie Sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Argumentacja strony zmierza do wykazania, iż uchybienie terminu powstało w wyniku błędu matki skarżącej, której strona powierzyła wysłanie skargi, i która owszem uczyniła to jednak po wskazanym przez stronę terminie. Jednakże nie sposób zgodzić się ze skarżącymi, iż w związku z pomyłką matki, skarżący nie ponoszą winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Należy pamiętać, iż to w interesie skarżących pozostawało dopilnowanie zachowania terminu i skoro zdecydowali się na wyręczenie inną osobą, która nie wywiązała się z powierzonych jej zadań, to w konsekwencji to skarżący ponoszą winę w wyborze. Dokonując takiego wyboru to na stronie należycie dbającej o swoje interesy ciąży powinność dokonania wyboru podmiotu, który w równym stopniu co sami skarżący będzie w stanie dopilnować powierzonych jej czynności.
Oceniając brak winy strony w uchybieniu terminu, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona lub jej pełnomocnik, inna upoważniona osoba nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Istotne jest, iż przerzucenie na osobę trzecią określonej powinności nie powoduje automatycznego przeniesienia na tę osobę odpowiedzialności za wywiązanie lub nie wywiązanie się z powierzonego zadania. Podmiotem odpowiedzialnym pozostaje nadal osoba powierzająca określone zadanie, skutki zaniedbań osoby trzeciej, którą posłużyli się skarżący stanowią zatem ich zaniedbania.
Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 86 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.
ar
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło