II SA/Łd 711/11
PostanowienieWSA w Łodzi2011-10-03
Skład orzekający: Agnieszka Grosińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca może uzyskać prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie całkowitym na podstawie wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania?Ratio decidendi
Prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje stronie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wnioskodawca, posiadając dochody oraz majątek pozwalający na pokrycie kosztów postępowania, nie wykazał przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W konsekwencji wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie należy oddalić.Stan faktyczny
J. K. złożył skargę na decyzję Wojewody dotyczącą pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W oświadczeniach wykazał różne dane dotyczące dochodów i sytuacji rodzinnej, posiada dom o powierzchni 300 m kw., mieszkanie 60 m kw. oraz nieruchomość rolną 2,02 ha. Wnioskodawca uiścił opłatę sądową w wysokości 500 zł, co wskazuje na posiadanie środków na pokrycie kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
Odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Wojewody.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 3 października 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.
II SA/Łd 711/11
U Z A S A D N I E N I E
J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych.
W dniu 5 września 2011 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Posiada dom o powierzchni 300 m kw, mieszkanie o powierzchni 60 m kw oraz nieruchomość rolną o powierzchni 2,02 ha. Deklaruje osiąganie dochodu w wysokości 4702,27 złotych. Strona nie zadeklarowała posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Wnioskodawca oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wniosek wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie.
Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Oznacza to, iż skarżący zobowiązany był do wykazania, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przedstawione przez skarżącego informacje nie dają jednak podstaw do twierdzenia, iż skarżącego zaliczyć można do kręgu osób, którym przypisać można stopień ubóstwa, warunkujący przyznanie prawa pomocy, a ponadto przedstawionych na urzędowym formularzu informacji nie można uznać za wiarygodne.
Podkreślenia wymaga, iż skarżący złożył dwa oświadczenia o stanie rodzinnym i dochodach. Z pierwszego z nich wynika, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i córką i osiąga dochody w kwocie 455,93 złotych miesięcznie. Z drugiego zaś – że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a wysokość dochodu kształtuje się na poziomie 4.702,27 złotych. Przyjmując, że miesięczne dochody wynoszą 4702,27 złotych stwierdzić należy, że nie ulega wątpliwości, iż kwota ta pozwala na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Przyjmując natomiast, iż jedynym źródłem dochodów jest gospodarstwo rolne, z którego miesięczne dochody wynoszą 455 złotych miesięcznie, to podkreślenia wymaga, iż ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że strona uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Na gruncie rozpoznawanej sprawy należy uznać, iż zdolność ta występuje. W wykonaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 złotych, skarżący uiścił bowiem kwotę wymaganej opłaty. Uprawnia to do stwierdzenia, że posiada on środki na sfinansowanie udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym i to w kwocie przewyższającej wysokość deklarowanego dochodu. Strona posiada ponadto majątek w postaci nieruchomości (w tym dom o powierzchni 300 m kw.), co pozwala na uznanie, iż jego sytuacja materialna nie sytuuje go w kręgu osób ubogich.
Reasumując - strona dla wydatków związanych z postępowaniem sądowym jest w stanie znaleźć pokrycie w swych dochodach przez odpowiednie ograniczenie innych wydatków niebędących koniecznymi dla utrzymania oraz poczynienie oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło