II SA/Łd 711/11
PostanowienieWSA w Łodzi2011-11-04
Skład orzekający: Barbara Rymaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, uzasadniając tym samym przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący wykazał w sposób przekonujący, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Niskie dochody, wynoszące około 392 zł miesięcznie, uzasadniają przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych ponad kwotę uiszczonego już wpisu sądowego i ustanowienie adwokata.Stan faktyczny
J. K. złożył skargę na decyzję Wojewody o pozwoleniu na budowę. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. We wniosku zadeklarował posiadanie znacznego majątku i dochód roczny w wysokości 4702,27 zł. Po odmowie przyznania prawa pomocy przez referendarza sądowego, J. K. wniósł sprzeciw, wyjaśniając, że podany dochód jest roczny, a nie miesięczny, i dołączył zaświadczenia o dochodach z gospodarstwa rolnego.Rozstrzygnięcie
1. Przyznano J. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 500 złotych i ustanowienie adwokata. 2. Oddalono wniosek w pozostałym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 4 listopada 2011roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o przyznanie prawa pomocy zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: 1. przyznać J. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 500 (pięćset) złotych i ustanowienie adwokata; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. ar
J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], którą udzielono A Spółce z o.o. z siedzibą w Ł. pozwolenia na budowę dwóch elektrowni wiatrowych zlokalizowanych na działce Ne [...] w miejscowości K., jednej elektrowni wiatrowej w miejscowości B. na działce nr [...] i budowy zjazdów z drogi gminnej oznaczonej jako działka nr [...] w B.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Posiada dom o powierzchni 300 m2, mieszkanie o powierzchni 60 m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni 2,02 ha. Deklaruje osiąganie dochodu w wysokości 4702,27 złotych. Strona nie zadeklarowała posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Wnioskodawca oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 października 2011 roku odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy.
J. K. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia, wyjaśniając w jego treści, iż wskazany w formularzu dochód w kwocie 4702,27 zł to jego dochód uzyskiwany rocznie, a nie miesięcznie, zaś deklarowane mieszkanie od powierzchni 60 m2, jest wydzielone w budynku gospodarczym, mającym łączną powierzchnię 300 m2. do sprzeciwu skarżący załączył dwa zaświadczenia wystawione przez Burmistrza Gminy i Miasta B. z dia [...] i [...] roku, odpowiednio o wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym za 2009 rok i 2007 rok.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest ponoszenie przez strony kosztów związanych z ich udziałem w sprawie. Wyraża ją przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Zwolnienie od kosztów sądowych jest wyjątkiem od tej reguły i odnosi się do sytuacji, w których strona nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w całości lub też częściowo. Instytucja przyznania prawa pomocy może mieć zatem zastosowanie tylko względem osób znajdujących się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a więc rzeczywiście ubogich, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i umożliwiają zaspokojenie tylko podstawowych potrzeb życiowych.
Podstawę sformułowanego we wniosku skarżącego żądania o przyznanie prawa pomocy stanowił art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy wykaże, że nie jest w stanie ich ponieść. Prawo pomocy w tym zakresie w myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. obejmuje zwolnienie kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanką zastosowania powyższej regulacji jest wyłącznie wykazanie braku dostatecznych środków na pokrycie tych kosztów.
W ocenie Sądu skarżący wykazał w sposób przekonujący, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prowadzenie jednoosobowego gospodarstwa domowego przy dochodzie miesięcznym w granicach 392 zł nakazuje uwzględnienie wniosku. Niskie dochody uzasadniają przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych ponad kwotę uiszczonego już wpisu sądowego i ustanowienie adwokata.
Zauważyć w tym miejscu należy, że wpis od skargi w niniejszym postępowaniu został przez skarżącego uiszczony w prawidłowej wysokości. Przy czym sam wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący złożył już po jego opłaceniu. Istotne jest w związku z tym, że wniosek taki wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2004 roku, w sprawie o sygn. akt FZ 125/04, niepubl.).
Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.
m.o.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło