II SA/Łd 715/10

Dnia 19 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda - Lenczewska Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Protokolant Asystent sędziego Beata Czyżewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2010 roku sprawy ze skargi Rady Miejskiej [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. wypłacić - z funduszu Skarbu Państwa WSA w Łodzi na rzecz Rady Miejskiej [...] kwotę 300 (trzysta) złotych, tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 24 lipca 2009 r. pod poz. [...]. Rada Miejska [...] wniosła skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...]roku w przedmiocie stwierdzenia nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi. Strona skarżąca w treści pisma z dnia 5 sierpnia 2010 roku oświadczyła, iż cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia skargi w ściśle określonych sytuacjach, które wprost wynikają z uregulowania przepisu art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd uznał cofnięcie skargi w sprawie za dopuszczalne oceniając, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Konkludując postępowanie sądowe podlegało umorzeniu, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł jak w punkcie drugim postanowienia na mocy art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ar