II SA/Łd 715/12

Dnia 23 kwietnia 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R.G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi B.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych postanawia: przyznać adwokatowi R.G., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy A, kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu i nakazać wypłacenie powyższej kwoty adwokatowi R.G. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. lf Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo adwokata R.G., informujące o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 715/12, oddalającego skargę B.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych. Wyżej wymienione pismo zawierało wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu przez adwokata ustanowionego z urzędu, wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały pokryte. Uwzględniając zatem wniosek, stosownie do przepisu § 19 pkt 1 w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu. Odnosząc się zaś do wniosku pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia w wysokości 150% stawki minimalnej, należy stwierdzić, że w ocenie referendarza sądowego nie zostało to uzasadnione nakładem pracy. Warto zaznaczyć, że pełnomocnik został ustanowiony już po wydaniu wyroku z dnia 2 października 2012 r., a jego czynności w niniejszej sprawie ograniczyły się do zapoznania się w siedzibie Sądu z aktami sprawy i wykonania fotokopii części z nich oraz do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Trudno zatem przyjąć, by nakład pracy pełnomocnika przekraczał zwykłe czynności pełnomocnika, przewidziane w przepisach rozporządzenia. Wobec powyższego wniosek przyznania wynagrodzenia w wyższej wysokości nie mógł zostać uwzględniony. lf