II SA/Łd 72/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 24. lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] Nr[...] w sprawie ze skargi D. J. i M. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak:[...]) w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a : oddalić wniosek. W dniu 12. stycznia 2008 r. D. J. i M. J. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w sprawie odmowy umorzenia grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku rozbiórki zbiornika na ścieki, nałożonej postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Nr [...] z dnia [...]. W skardze D. J. i M. J. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Ponadto pismem procesowym z dnia 4. kwietnia 2008 r. uzupełnionym na wezwanie Sądu w dniu 16. maja 2008 r., D. J. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki zbiornika na ścieki (szamba) powstałego w wyniku samowolnej zmiany sposobu użytkowania studni kopanej na działce geodezyjnej Nr [...] przy ul. A w J. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią przepisu art. 61 par. 1 ustawy z dnia 30. sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast z par. 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania określonego aktu przez sąd może dotyczyć nie tylko zaskarżonego aktu lub czynności, ale także wszystkich aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania dwóch aktów administracyjnych tj. postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) objętego skargą oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] Nr [...], nakładającą obowiązek dokonania rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego. W zakresie żądania strony dotyczącego zaskarżonego postanowienia podnieść należy, iż w utrwalonym orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz w doktrynie prawa administracyjnego przyjmuje się, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie "wykonania aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu lub znoszeniu zachowań innych podmiotów. W praktyce problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego określone obowiązki. A zatem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (vide: T. Woś: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz s. 295-296 Warszawa 2005, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2005 r. sygn. akt I OZ 371/2005, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2006 r. sygn. akt II FZ 410/2006, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2005 r. sygn. akt II FSK 250/2005 Lexpolonica). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż objęte wnioskiem strony postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) odmawiające umorzenia grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku rozbiórki zbiornika na ścieki nie rodzi jakiegokolwiek uprawnienia po stronie skarżącej i nie nadaje się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Nie można bowiem na podstawie tego aktu żądać wykonania określonych dóbr, bądź podejmować konkretnych czynności egzekucyjnych, gdyż postanowienie to nie ustala żadnego zobowiązania stron na rzecz organów administracyjnych. Brak znamion wykonalności nie stwarza natomiast zagrożeń dających podstawę do wstrzymania jego wykonalności w oparciu o przepis art. 61 par. 3 p.p.s.a.. Natomiast odnosząc się do wniosku strony w zakresie wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] Nr [...], niewątpliwie posiadającej przymiot wykonalności, stwierdzić należy, iż postępowanie w sprawie legalności powyższej decyzji zostało już prawomocnie zakończone przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi, który postanowieniem z dnia 3. lutego 2006 r. odrzucił skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] Nr [...], której wstrzymania wykonalności żąda skarżąca. Na marginesie Sąd zauważa, że niewykonywanie decyzji ostatecznych organów jest stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania norm prawa administracyjnego (vide: T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, wyd. II zmienione, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1999, str. 152). Ustawodawca określił wyraźnie w art. 61 par. 1 p.p.s.a., że wniesienie skargi nie powoduje wstrzymania aktu lub czynności. Warto także wskazać, że użycie w treści przepisu art. 61 par. 3 p.p.s.a. sformułowania "może" świadczy o pozostawieniu uznaniu sądu rozstrzygnięcia tej kwestii, nawet przy założeniu, że strona wykazałaby przesłanki określone w tym unormowaniu. Sąd, rozpoznając przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę szamba, wziął pod uwagę stanowiska wszystkich potencjalnych uczestników postępowania, bowiem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, może zachodzić nie tylko po stronie wnoszącego skargę (wnioskodawcy), ale również po stronie innych uczestników postępowania. W ocenie Sądu użytkowanie zbiornika na ścieki (szamba) powstałego w wyniku samowolnej zmiany sposobu użytkowania studni kopanej może stanowić poważne zagrożenie dla środowiska naturalnego i zdrowia ludności korzystającej z pobliskich ujęć wody i przede wszystkim z tych względów należy uznać, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] Nr [...]. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 61 par. 3 i par. 5 ustawy p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu. J.S.