II SA/Łd 72/16

Dnia 23 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, , Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2016 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy pozwolenia na użytkowanie wiaty postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. LS Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...], znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu odwołania A Sp. z o.o. - reprezentowanej przez adwokata U. B., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...]. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. odmówił A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. udzielenia pozwolenia na użytkowanie wiaty nad kontenerami na złom, papier i tekturę, zlokalizowanej na terenie nieruchomości położonej w Ł. przy ul. B, tj. V etapu inwestycji obejmującej budowę budynku produkcyjnego (produkcja sprzętu gospodarstwa domowego) z częścią socjalno-biurową, zlokalizowanego na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. B wraz z zewnętrzną instalacją wody (w tym hydrantową), kanalizacją sanitarną i deszczową, linią kablową 15kV oraz 0,4kV, wewnętrznym układem drogowym i ścianami oporowymi. W odwołaniu od tej decyzji A Sp. z o.o. - reprezentowana przez adwokata U. B., podniosła między innymi, że decyzja organu I instancji została wydana niesłusznie, ponieważ tylko spełnienie przesłanek z art. 57 ust. 1-4 ustawy Prawo budowlane może być podstawą do odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie, a w niniejszej sytuacji żadna z tych przesłanek się nie ziściła. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 59 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W jej uzasadnieniu organ orzekający wywiódł, że Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił A Sp. z o.o. pozwolenia na budowę obejmującego: budynek produkcyjny (produkcja sprzętu gospodarstwa domowego) z częścią socjalno-biurową - obiekt budowlany kategorii XVIII, zewnętrzną instalację wody (w tym hydrantową), kanalizacji sanitarnej i deszczowej, linię kablową 15kV oraz 0,4kV, wewnętrzny układ drogowy, ściany oporowe - na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. B dz. nr 212/7, 211/52, 211/51, 211/48, 211/47, 211/46, 214/14, 214/12, 214/10 w obrębie [...]. Następnie decyzją z dnia [...]maja 2012 r. nr [...] Prezydent Miasta Ł. zmienił własną ostateczną decyzję z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w taki sposób, że pkt 1- rozszerzył zakres ww. decyzji o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę łącznika pomiędzy projektowanym budynkiem produkcyjnym a halą C, zgodnie z projektem; pkt 2 - zatwierdził zamienny projekt budowlany stanowiący aneks do projektu zatwierdzonego decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...] obejmujący: - zmianę przeznaczenia pomieszczeń magazynowych budynku produkcyjnego na produkcyjno- magazynowe - pomiędzy osiami 1-15/a-d (bez części socjalno-biurowych), - zmianę układu funkcjonalnego portierni - osie 102/A w kierunku B, - rozbudowę wewnętrznej instalacji gazu, - zmianę zewnętrznej instalacji wodociągowej, - wprowadzenie dodatkowych fundamentów pod urządzenia technologiczne, - podział inwestycji na cztery etapy: I. hala produkcyjna + aneksy socjalno-biurowe D-H z pomieszczeniami technicznymi oraz zagospodarowaniem terenu z wyłączeniem parkingu po stronie wschodniej hali, II. hala produkcyjna + aneksy socjalno-biurowe w osiach A-D, III. łącznik pomiędzy projektowaną halą a halą C, IV. parking po stronie wschodniej hali; w pozostałym zakresie ww. decyzja wraz z określonymi w niej warunkami nie uległa zmianie. Ponownie decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta Ł. zmienił własną ostateczną decyzję z dnia [...]października 2011 r., zmienioną decyzją z dnia [...] maja 2012 r. w następujący sposób: pkt 1 - uchylił decyzję z dnia [...]października 2011 r. w części dotyczącej zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu w granicach oznaczonych na rysunku literami 1HIJ; pkt 2 - zatwierdził zamienny projekt zagospodarowania terenu w granicach oznaczonych na rysunku literami 1HIJ, oraz projekt architektoniczno-budowlany zadaszenia (wiaty) nad kontenerami na złom, papier i tekturę - stanowiący załącznik do niniejszej decyzji; pkt 3 - udzielił pozwolenia na budowę zadaszenia (wiaty) nad kontenerami na złom, papier i tekturę - jako V etap inwestycji, w pozostałym zakresie ww. decyzja wraz z określonymi w niej warunkami nie uległa zmianie. W dniu 16 lipca 2014 r. A Sp. z o.o. złożyła w PINB w Ł. wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie zadaszenia nad kontenerami na złom, papier i tekturę (wiaty), położonej na nieruchomości w Ł. przy ul. B. Pismem z dnia 23 lipca 2014 r. organ wezwał inwestora do uzupełnienia złożonej dokumentacji, w terminie 7 dni, o oświadczenie kierownika budowy z uwzględnieniem zgodności wykonania obiektu budowlanego (V etapu inwestycji) z warunkami wszystkich wydanych dla inwestycji decyzji o pozwoleniu na budowę, oraz o kopię potwierdzeń złożonych zawiadomień inspekcji PIS oraz PSP. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie inwestor przy piśmie z dnia 30 lipca 2014 r. przekazał brakującą dokumentację. Następnie w dniu 20 sierpnia 2014 r. PINB przeprowadził obowiązkową kontrolę przedmiotowej inwestycji, w trakcie której stwierdzono, że została ona wykonana zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. Dnia 29 września 2014 r. organ I instancji zwrócił się do Wojewody [...] z prośbą o rozważenie zasadności zweryfikowania z urzędu decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]maja 2013 r. W rezultacie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...], zmieniającej własną decyzję z dnia [...]października 2011 r. nr [...], zmienioną decyzją z dnia [...]maja 2012 r. nr [...]. Powyższe rozstrzygnięcie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. znak: [...]. Inwestor zaskarżył decyzję GINB do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Dalej ŁWINB wskazał, że decyzją z dnia [...] PINB odmówił A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. udzielenia pozwolenia na użytkowanie wiaty nad kontenerami na złom, papier i tekturę, zlokalizowanej na terenie nieruchomości położonej w Ł. przy ul. B (tj. V etapu inwestycji obejmującej budowę budynku produkcyjnego (produkcja sprzętu gospodarstwa domowego) z częścią socjalno-biurową, zlokalizowanego na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. B wraz z zewnętrzną instalacją wody (w tym hydrantową), kanalizacją sanitarną i deszczową, linią kablową 15kV oraz 0,4kV, wewnętrznym układem drogowym i ścianami oporowymi). Jego zdaniem zarówno decyzja udzielająca pozwolenia na budowę jak i decyzja udzielająca pozwolenia na użytkowanie obiektu składają się na różne etapy procesu inwestycyjnego i na ich mocy inwestorowi zostają przyznane odmienne uprawnienia. W przypadku postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie jego istotą jest ustalenie, czy wybudowany obiekt może być użytkowany w sposób, który został określony w decyzji o pozwoleniu na budowę. Jest to bowiem końcowy etap procesu inwestycyjnego, skierowany na sprawdzenie, czy zrealizowany obiekt jest zgodny z obiektem projektowanym, na który organ administracyjny udzielił pozwolenia budowlanego, a więc z tym, co zakładano na etapie wstępnym procesu inwestycyjnego. Konsekwencją udzielenia pozwolenia na użytkowanie lub dokonanie skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego jest uznanie przez organ, iż proces budowlany został zakończony. Na bezpośredni związek decyzji o pozwoleniu na użytkowanie z decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę wskazują również przepisy określające, co ma zawierać wniosek o wydanie pierwszej z nich, zawarte w art. 57 Prawa budowlanego. Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie jest zatem decyzją zależną od decyzji o pozwoleniu na budowę. Ścisły związek decyzji o pozwoleniu na budowę i pozwolenia na użytkowanie, ich wzajemna relacja i umiejscowienie w procesie inwestycyjnym wskazują, że wyeliminowanie decyzji kończącej wcześniejszy etap tego procesu powoduje również konieczność weryfikacji decyzji zapadłej jako zwieńczenie procesu budowlanego. Brak decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę przedmiotowego zadaszenia (wiaty) nad kontenerami na złom, papier i tekturę uniemożliwia przeprowadzenie procedury zmierzającej do udzielenia pozwolenia na użytkowanie zgodnie z przepisem art. 59 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Z uwagi jednak, iż pozwolenie na budowę obejmujące swoim zakresem realizację przedmiotowej inwestycji zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, uniemożliwia to przeprowadzenie kontroli obowiązkowej zgodnie z art. 59a ust. 1 ustawy. Biorąc pod uwagę powyższe [...]WINB podniósł, że w tej sprawie znajduje zastosowanie art. 59 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, iż właściwy organ, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1 i w art. 57 ust. 1-4. Przepisy art. 51 stosuje się odpowiednio. Pierwotna decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] października 2011 r., zmieniona następnie decyzją z dnia [...] maja 2012 r., która pozostała w obiegu prawnym nie obejmuje pozwolenia na budowę przedmiotowej wiaty. W związku z powyższym uzasadnione jest utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Odnosząc się do treści odwołania [...]WINB stwierdził, że nie miało ono wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie z przyczyn wskazanych w jego uzasadnieniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. - reprezentowana przez adwokata U. B. wniosła o uchylenie decyzji ŁWINB oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1. przepisów postępowania mające wpływ na treść rozstrzygnięcia - art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., poprzez odmowę zawieszenia postępowania, pomimo iż: a) rozpatrzenie sprawy w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny sąd - rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi Spółki na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]czerwca 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...]grudnia 2014 r. o stwierdzeniu nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]maja 2013 r. b) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]czerwca 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. o stwierdzeniu nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]maja 2013 r. postanowieniem z dnia [...]listopada 2015 r. wstrzymał wykonanie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. 2. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że zostały spełnione przesłanki określone w art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego, w szczególności błędne uznanie, iż decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] maja 2013 r. udzielająca pozwolenia na budowę wiaty została wyeliminowana z obrotu prawnego pomimo wniesienia przez skarżącego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na tę decyzję oraz wstrzymania wykonania tej decyzji przez WSA w Warszawie i w konsekwencji: 3. naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego, poprzez jego błędne zastosowanie, pomimo iż nie zostały spełnione przesłanki uprawniające do odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, w szczególności pomimo tego, że WSA w Warszawie postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 1959/15 wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a." sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W rozumieniu powołanego przepisu rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy sądowoadministracyjnej, na tle której wystąpiło. W ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia właśnie z taką sytuacją. Z treści skargi, akt administracyjnych oraz poczynionych przez tutejszy sąd ustaleń z urzędu wynika, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie uruchomione zostało na skutek skargi strony skarżącej postępowanie o sygn. akt VII SA/Wa 1959/15, którego przedmiotem jest ocena legalności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...] utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] o stwierdzeniu nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]maja 2013 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę obejmującego budynek produkcyjny. W toku wspomnianego wyżej postępowania, WSA w Warszawie prawomocnym postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji GINB z dnia [...] czerwca 2015 r. Wstrzymanie wykonania aktu po myśli art. 61 § 6 p.p.s.a. traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Ponadto zgodnie z regułą art. 170 p.p.s.a. prawomocne orzeczenie wiąże nie tylko strony i sąd ale także inne sądy i inne organy, w tym także i tutejszy sąd. W orzecznictwie zwraca się uwagę na związek pomiędzy decyzją o pozwoleniu na budowę a decyzją o pozwoleniu na użytkowanie, podkreślając, że kwestia legalności decyzji o pozwoleniu na budowę ma znaczenie przy wydawaniu pozwolenia na użytkowanie. W ocenie tutejszego sądu rozstrzygnięcie sprawy niniejszej i byt prawny zaskarżonej decyzji o odmowie pozwolenia na użytkowanie wiaty biorąc pod uwagę skutki jakie wywołuje stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę oraz fakt, że na chwilę obecną wykonalność decyzji stwierdzającej nieważność pozwolenia na budowę jest tymczasowo zawieszona zależy od uprzedniej oceny przez WSA w Warszawie legalności decyzji GINB o stwierdzeniu nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1959/15. Nie budzi bowiem wątpliwości, że ewentualne uchylenie decyzji o stwierdzeniu nieważności będzie skutkowało utrzymaniem w obrocie prawnym decyzji o pozwoleniu na budowę i rzutowało na wynik sprawy niniejszej. W tej sytuacji sąd zawiesił niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1959/15. k.ż.