II SA/Łd 72/23

Dnia 29 marca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2023 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 24 listopada 2022 roku nr KO.4113.46.2022 w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – na rzecz skarżącego M. K. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną 21 grudnia 2022 roku, pod pozycją [...]. ał M. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z 24 listopada 2022 r., nr KO.4113.46.2022, w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W wykonaniu zarządzenia Z-cy Przewodniczącego Wydziału II z 25 stycznia 2023 r. skarżący został wezwany do złożenia 6 odpisów skargi oraz do wskazania numeru PESEL. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem. Skierowana do skarżącego przesyłka listowa, zaadresowana na wskazany w skardze adres korespondencyjny i zawierająca powyższe wezwanie, została zwrócona do Sądu i opatrzona pieczątką: " ZWROT nie podjęto w terminie" oraz datą 22 lutego 2023 r. Zarządzeniem sędziego z 2 marca 2023 r., wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi uznano za doręczone skarżącemu z dniem 20 lutego 2023 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) – w skrócie: "p.p.s.a." – skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej skargę, będącej osobą fizyczną. Ponadto do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych (art. 57 § 1 w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Stosownie do art. 73 § 1-4 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w powołanej ustawie pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie to umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia, o którym wyżej mowa. Z powyższego wynika, iż dwukrotne awizowanie przesyłki, w sposób określony w art. 73 p.p.s.a., uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że przesyłka ta doszła do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne. W oparciu o wyżej przytoczone przepisy Sąd uznał, że przesyłka skierowana do skarżącego, zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została prawidłowo awizowana. Skoro pierwsze zawiadomienie o próbie doręczenia przesyłki i pozostawieniu jej we wskazanej placówce pocztowej miało miejsce 6 lutego 2023 r., to oznacza, że termin do odbioru tej przesyłki upływał 20 lutego 2023 r., a zatem na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a. można było uznać, że przesyłka została doręczona skarżącemu z tym dniem. W związku z powyższym pismo zawierające wezwanie do usunięcia braków skargi wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższego obowiązku zostało załączone do akt sprawy ze skutkiem doręczenia. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków skargi, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązków w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, skarżący nie nadesłał wymaganej ilości odpisów skargi oraz nie wskazał swojego numeru PESEL. Skoro bowiem wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącemu 20 lutego 2023 r., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonego obowiązku był 27 lutego 2023 r. Jednakże termin ten upłynął bezskutecznie, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a zatem skarga podlega odrzuceniu. Stosownie natomiast do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 p.p.s.a.). Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. es