II SA/Łd 725/16

Dnia 9 grudnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej A o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...]roku, nr [...]w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w sprawie ze skargi Wspólnoty A na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]roku, Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a: - oddalić wniosek. A. P. Wspólnoty Mieszkaniowej A wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]roku, Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W motywach skargi jej autor zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...]roku, nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu skargi zawarto tylko zarzuty merytoryczne skierowane przeciwko kontestowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718, dalej jako: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W pierwszej kolejności podnieść należy, iż konstrukcja powołanego przepisu wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu. W interesie strony leży niewątpliwie najbardziej wyczerpujące wykazanie przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej (por. np. postanowienia NSA z dnia 10 lutego 2014 roku, I FSK 76/14; z dnia 18 grudnia 2013 roku, II FSK 2654/13; z dnia 8 października 2013 roku, II OSK 2290/13; wszystkie powołane orzeczenia są dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Wstrzymanie wykonania jest instytucją wyjątkową, której zastosowanie jest możliwe jedynie w ściśle określonych przypadkach wynikających z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. Brak jednoznacznego wskazania i uprawdopodobnienia przesłanek wymaganych przez przepis uniemożliwia ocenę zasadności złożonego przez stronę wniosku. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczą w tym zakresie wystarczających okoliczności. W rozpoznawanej sprawie autor skargi w osobie profesjonalnego pełnomocnika (radca prawny) nie przytoczył okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania określonej decyzji. Uzasadnienie skargi opiera się na wskazaniu argumentów merytorycznych skierowanych przeciwko kontestowanej decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego. Jednakże, uzasadnienie skargi co do naruszenia prawa przez kwestionowany akt nie stanowi o istnieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. W tej sytuacji Sąd, na mocy art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. A. P.