II SA/Łd 728/25

Dnia 3 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Sędzia WSA Jarosław Czerw, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi I. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 20 sierpnia 2025 r. nr SKO.4150.468.2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi na rzecz skarżącego I. F. kwotę 600 (sześćset) PLN tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. dc Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2024.572 ze zm.), dalej jako "k.p.a." oraz art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2024.1130 ze zm.), dalej jako "u.p.z.p.", utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 2 lipca 2025 r. nr DPRG-UA-IX.241.2025 zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących wraz z urządzeniami budowlanymi i uzbrojeniem terenu, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. [...], na działkach nr [...] i nr [...] oraz fragmencie działki nr [...] w obrębie [...], do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, lecz na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od daty złożenia wniosku, tj. do dnia 30 listopada 2026 r. Z akt sprawy wynika, że w dniu 30 maja 2025 r. I.F. wystąpił z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie ww. zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących wraz z urządzeniami budowlanymi i uzbrojeniem terenu. Organ I instancji postanowieniem z dnia 2 lipca 2025 r. nr DPRG-UA-IX.241.2025 zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, lecz na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od daty złożenia wniosku, tj. do dnia 30 listopada 2026 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł inwestor I.F., zarzucając naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w związku z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. i wskazując przy tym, że procedura planistyczna dla tego obszaru trwa przeszło 7 lat i nadal znajduje się na początkowym etapie - nie został wyłożony nawet projekt planu miejscowego a organ w żaden sposób nie uprawdopodobnił, iż procedura planistyczna zostanie zakończona uchwaleniem planu miejscowego przed upływem okresu zawieszenia postępowania. Zdaniem I. F., niezasadne jest zawieszanie postępowania w sprawie warunków zabudowy skoro procedura planistyczna pomimo wielu lat procedowania wciąż znajduje się na wstępnym etapie. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W dniu 13 sierpnia 2025 r. wpłynęło pismo procesowe - uzupełnienie zażalenia, w którym I.F. wskazał, że zgodnie z nowelizacją ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, studium gminy zachowuje moc do dnia wejścia w życie planu ogólnego, jednak nie dłużej niż do 30 czerwca 2026 r. Oznacza to, że w połowie 2026 r. studium miasta Łodzi utraci moc obowiązywania, zaś polityka przestrzenna będzie określana przez plan ogólny. Istnieje zatem duże prawdopodobieństwo, graniczące z pewnością, że plan miejscowy na podstawie przystąpienia nr [...] nie zostanie uchwalony przed wejściem w życie planu ogólnego. Procedura planu ogólnego może potrwać do połowy 2026 r., a bez jego uchwalenia uchwalenie jakiegokolwiek planu miejscowego po tej dacie nie będzie możliwe (plany miejscowe będą musiały być zgodne z planem ogólnym). Innymi słowy, jeśli do połowy 2026 r. plan miejscowy na podstawie przystąpienia nr [...] nie zostanie sfinalizowany, jego dalsze procedowanie będzie wymagać dostosowania do planu ogólnego. Biorąc pod uwagę powyższe, argument organu jakoby zawieszenie postępowania na 18 miesięcy było zasadne z uwagi na rychłe uchwalenie planu miejscowego okazuje się całkowicie chybiony. W świetle nadchodzących zmian legislacyjnych i faktycznego stanu prac, dużo bardziej prawdopodobne jest, że plan miejscowy w ramach przystąpienia nr [...] w ogóle nie zostanie uchwalony w tym horyzoncie czasowym, zaś studium, na którym się oparto, przestanie obowiązywać. Nawet gdyby plan miejscowy uchwalono w 2026 r., to i tak musiałby on być zgodny z planem ogólnym, który będzie różnił się od obecnego studium (Miasto zapowiada w planie ogólnym gruntowną weryfikację polityki zagospodarowania, wyznaczenie obszarów uzupełnienia zabudowy itp.). Zawieszenie postępowania w oparciu o studium, które wkrótce zostanie zastąpione, jest działaniem niecelowym. Zamiast oczekiwać na niepewny wynik procedur planistycznych, organ powinien kontynuować postępowanie i wydać decyzję o warunkach zabudowy w oparciu o aktualnie obowiązujące kryteria z art. 61 u.p.z.p. Inwestor ma do tego prawo, zwłaszcza, że przyszły plan ogólny prawdopodobnie uwzględni istnienie zabudowy jednorodzinnej w tym rejonie (może nawet wyznaczy go jako "obszar uzupełnienia zabudowy", gdzie nowe warunki zabudowy będą co do zasady dopuszczalne. Zawieszenie postępowania w obecnej sytuacji ogranicza prawo własności w sposób nieproporcjonalny i nieznajdujący oparcia w faktycznych potrzebach planistycznych. Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, po rozpatrzeniu powyższego zażalenia, utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wskazał, że działka przeznaczona pod planowaną inwestycję zgodnie z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi (uchwała nr LXIX/1753/18 z dnia 28 marca 2018 r. w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi, zmieniona uchwałą nr Vl/215/19 z dnia 6 marca 2019 r. niewielka część terenu planowanej inwestycji (w pasie ok. 70 m od ul. [...]) jest zlokalizowana w jednostce oznaczonej jako PM-tereny zabudowy mieszkaniowej w układach ulicowych, zaś pozostała, większa część terenu inwestycji – w jednostce oznaczonej jako O – tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo, wyłączone spod zabudowy. Kolegium zwróciło także uwagę, że uchwałą nr LXXII/1943/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 14 czerwca 2018 r. przystąpiono do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] oraz wschodniej granicy miasta. Teren planowanej inwestycji znajduje się w granicach ww. obszaru. Zgodnie z pismem Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Łodzi z dnia 25 czerwca 2025 r. znak: MPU.ZP5.482.39.2025.JPM, należy wstrzymać procedowanie wniosków o ustalenie warunków zabudowy w związku z realną możliwością uchwalenia w przeciągu 18-tu miesięcy planu miejscowego dla obszaru objętego projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] oraz wschodniej granicy miasta (uchwała o przystąpieniu Nr LXXII/1943/18 z dnia 14 czerwca 2018 r., przystąpienie nr [...]). Kolegium wskazało w związku z powyższym, że Miejska Pracownia Urbanistyczna w Łodzi aktualnie rekomenduje wstrzymanie wszystkich wniosków o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, składanych w odniesieniu do nieruchomości położonych w granicach niniejszego projektu planu. W projekcie – będącego w trakcie opracowania – miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszar objęty wnioskiem znajduje się w większości w jednostce oznaczonej jako O – tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo, wyłączone spod zabudowy. W ocenie Kolegium, planowana inwestycja polegająca na budowie zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących, poza pasem oznaczonym PM, byłaby sprzeczna ze sposobem zagospodarowania jakie gmina przewiduje dla tego terenu. Zdaniem organu II instancji, mając na względzie wniosek inwestora obejmujący całą działkę nr [...], całą działkę nr [...] oraz część działki nr [...] występują racje do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Ponadto Kolegium wyjaśniło, że w decyzji z dnia 9 marca 2023 r., którą przedłożył inwestor, budowa mieszkaniowa przewidziana jest dla działki nr [...] czyli wpisana jest w koncepcję zabudowy ulicowej, nie zaś idącej w głąb nieruchomości, tak jak inwestor wskazał we wniosku. W ocenie organu II instancji, skoro faktycznie wydane warunki zabudowy dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych stworzyły określony układ urbanistyczny wzdłuż drogi, to w tym zakresie dalsza zabudowa byłaby akceptowalna. Wniosek inwestora nie dotyczy tylko części "ulicowej" lecz całości działek i w tym stanie słusznie organ I instancji uznał, że istnieją podstawy do zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej przez inwestora inwestycji, w oparciu o przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł I.F., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 w związku z art. 107 § 3 k.p.a. oraz w związku z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. przez zawieszanie postępowania dotyczącego ustalenia warunków zabudowy dla terenu objętego uchwałą nr LXXII/1943/18 Rady Miejskiej Łodzi z dnia 14 czerwca 2018 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] oraz wschodniej granicy miasta, podczas gdy: - procedura planistyczna dla tego obszaru trwa przeszło 7 lat; - procedura planistyczna znajduje się na początkowym etapie – nie został wyłożony nawet projekt planu miejscowego; - organy administracyjne w żaden sposób nie uprawdopodobniły, że procedura planistyczna zostanie zakończona uchwaleniem planu miejscowego przed upływem okresu zawieszenia postępowania; a tym samym niezasadne jest zawieszanie postępowania w sprawie warunków zabudowy, skoro procedura planistyczna pomimo wielu lat procedowania wciąż znajduje się wstępnym etapie; 2. art. 124 § 2 k.p.a. w związku z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. przez sporządzenie lakonicznego uzasadnienia, w którym nie zostało wskazane na jakim etapie znajduje się procedura sporządzania planu, w jakim tempie się toczy oraz nie zostało uprawdopodobnione, że plan może zostać uchwalony przed upływem terminu zawieszenia. W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych, a także o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w zakresie możliwości ukończenia procedury planistycznej przed okresem zawieszenia Kolegium oparło się wyłącznie na oświadczeniu organu I instancji. Z kolei organ I instancji nie sprostał obowiązkowi ustalenia, na jakim etapie jest procedura sporządzania planu miejscowego, w jakim tempie się toczy i uprawdopodobnienia, że plan może zostać uchwalony przed upływem terminu zawieszenia. Skarżący wyjaśnił, że z ostatniego sprawozdania Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Łodzi z zaawansowania prac planistycznych i realizacji harmonogramu sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego za I kwartał 2025 r. (załączonego do zażalenia) wynika m.in., że na 20 maja 2025 r. Miejska Pracownia Urbanistyczna w Łodzi prowadzi prace nad ok. 80 projektami różnych planów miejscowych. Stan zaawansowania poszczególnych projektów planów jest różny. Natomiast 34 projekty planów – w tym projekt dotyczący terenu inwestycji – znajduje się dopiero na wstępnym etapie prac nad projektem planu. Skarżący dodał, że Prezydent Miasta Łodzi dotychczas prezentował stanowisko przeciwne, poddające pod rozwagę sens dalszego trwania procedury planistycznej dla tego obszaru, z uwagi na powstałe rozbieżnościami pomiędzy istniejącym stanem zagospodarowania, w postaci nadmiernej ekspansji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, powstającej w oparciu o decyzje o warunkach zabudowy, a kierunkami rozwoju tego obszaru określonymi w studium, a co za tym idzie brakiem możliwości realizacji głównego celu sporządzenia planu miejscowego, tj. zahamowania urbanizacji na obszarach cennych przyrodniczo. Stanowisko to było prezentowane m.in. w decyzjach ustalających warunki zabudowy dla tego obrębu – decyzja Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 9 marca 2023 r. znak: DPRG-UA-IX.6730.398.2022 (załączona do zażalenia), w której Prezydent Miasta Łodzi wskazał: aktualnie rozważana jest zasadność dalszego procedowania projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] oraz wschodniej granicy miasta (uchwała o przystąpieniu Nr LXXII/1943/18 z dnia 14 czerwca 2018 r. - przystąpienie nr [...]). Powyższe spowodowane jest powstałymi rozbieżnościami pomiędzy istniejącym stanem zagospodarowania, w postaci nadmiernej ekspansji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, powstającej w oparciu o decyzje o warunkach zabudowy, a kierunkami rozwoju tego obszaru określonymi w Studium, a co za tym idzie brakiem możliwości realizacji głównego celu sporządzenia planu miejscowego, tj. zahamowania urbanizacji na obszarach cennych przyrodniczo. Zdaniem skarżącego, za iluzorycznym prawdopodobieństwem uchwalenia planu miejscowego dla części obszaru miasta Ł., położonej w rejonie ulic: [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] oraz [...] granicy miasta przed 30 listopada 2026 r., przemawia również okoliczność, że procedura planistyczna jest prowadzona w oparciu o studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania terenu, które utraci moc najpóźniej 30 czerwca 2026 r. Zgodnie z art. 65 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2023 r. poz.1688), dalej jako "ustawa zmieniająca", studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin zachowują moc do dnia wejścia w życie planu ogólnego gminy w danej gminie, jednak nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2026r., i stosuje się do nich przepisy dotychczasowe. Mając na uwadze załączoną do zażalenia kopię decyzji o warunkach zabudowy skarżący wskazał, że dotyczy ona budowy do 3 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z urządzeniami budowlanymi, z czego jedynie jeden budynek jest posadowiony bezpośrednio przy ulicy, a pozostałe dwa budynki (dla których wydano już prawomocne pozwolenie na budowę i rozpoczęto prace budowlane) zostały zlokalizowane w głębi działki nr [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wniosło o jej oddalenie oraz skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, podtrzymując przy tym stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 20 sierpnia 2025 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących wraz z urządzeniami budowlanymi i uzbrojeniem terenu, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. [...], na działkach nr [...] i nr [...] oraz fragmencie działki nr [...] w obrębie [...], do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, lecz na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od daty złożenia wniosku, tj. do dnia 30 listopada 2026 r. Podstawę materialnoprawną zaskarżonego postępowania stanowił przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p., zgodnie z którym postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Przewidziana w powyższym przepisie instytucja zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie warunków zabudowy ma charakter fakultatywny, a zatem uprawnia organ do swobodnego, ale jednak nie dowolnego zastosowania tej instytucji. Podkreślić przy tym należy, że skorzystanie z uprawnienia uregulowanego w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. wymaga przez organ stosowanego uzasadnienia. W przedmiotowej sprawie organ I instancji i II instancji jako przesłanki do zawieszenia postępowania administracyjnego wskazały podjęcie uchwały Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 14 czerwca 2018 r. nr LXXII/1943/18 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] oraz wschodniej granicy miasta oraz sprzeczność planowej przez skarżącego inwestycji – poza pasem oznaczonym PM – ze sposobem zagospodarowania jakie gmina przewiduje dla tego terenu. Zgodnie z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi (uchwała Nr LXIX/1753/18 z dnia 28 marca 2018 r. w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi, zmieniona uchwałą nr Vl/215/19 z dnia 6 marca 2019 r. niewielka część terenu planowanej inwestycji (w pasie ok. 70 m od ul. [...]) jest zlokalizowana w jednostce oznaczonej jako PM - tereny zabudowy mieszkaniowej w układach ulicowych, zaś pozostała, większa część terenu inwestycji - w jednostce oznaczonej jako O - tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo, wyłączone spod zabudowy. Odnosząc się do powyższych przesłanek zawieszenia postępowania administracyjnego w kontrolowanej sprawie Sąd podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym przy zastosowaniu art. 62 ust. 1 u.p.z.p. ma znaczenie perspektywa uchwalenia planu miejscowego, co wiąże się z kwestią istniejącego zaawansowania prac nad planem miejscowym w momencie podejmowania przez organ administracyjny oceny czy uprawnionym jest zawieszenie postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, w sytuacji gdy wdrożono procedurę zmierzającą do sporządzenia planu miejscowego. Podmiot wnioskujący o wydanie warunków zabudowy nie może bez końca wyczekiwać na uchwalenie planu miejscowego (wyrok NSA z dnia 22 października 2025 r., II OSK 2705/24, Lex nr 3935484). Należy również zwrócić uwagę, że wspomniany powyżej przepis wprowadza wyjątek od zasady szybkości postępowania administracyjnego i jest dla wnioskodawcy bardzo dotkliwy, ze względu na długotrwałe wstrzymanie tego postępowania. Organ powinien zatem ustalić, na jakim etapie jest procedura sporządzania planu, w jakim tempie się toczy, i uprawdopodobnić w uzasadnieniu postanowienia o zawieszeniu postępowania, że plan może zostać uchwalony przed upływem terminu zawieszenia. Za niezasadne należy uznać zawieszanie postępowań w sprawie warunków zabudowy, jeśli procedura planistyczna jest na wstępnym etapie albo została przerwana. Prawdopodobieństwo uchwalenia planu przed upływem okresu zawieszenia postępowania powinno być badane przez organy odwoławcze w sposób obiektywny, nie tylko opierający się na oświadczeniu organu sporządzającego plan miejscowy, który jest zarazem organem orzekającym w sprawie warunków zabudowy (vide: Z.Niewiadomski, K.Jaroszyński, K.Kucharski, A.Szmytt, Ł.Złakowski [w:] Z.Niewiadomski (red.), Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, wyd. 14, 2026, art. 62, wydanie elektroniczne opublikowane w programie Legalis). Wychodząc z powyższych rozważań Kolegium nie dokonało należytej oceny okoliczności sprawy w kontekście wystąpienia przesłanek zawieszenia postępowanie. Organ II instancji podzielił pogląd organu I instancji nie dokonując przy tym należytej oceny sprawy w kontekście okoliczności podniesionych przez skarżącego w zażaleniu, a powtórzonych w skardze, że procedura planistyczna dla tego obszaru trwa przeszło 7 lat i znajduje się na początkowym etapie bowiem nie został wyłożony nawet projekt planu miejscowego, a organy administracyjne w żaden sposób nie uprawdopodobniły, że procedura planistyczna zostanie zakończona uchwaleniem planu miejscowego przed upływem okresu zawieszenia postępowania. Ponadto organ II instancji nie odniósł się do podniesionej przez skarżącego kwestii, że Prezydent Miasta Łodzi dotychczas prezentował stanowisko przeciwne, poddające pod rozwagę sens dalszego trwania procedury planistycznej dla tego obszaru z uwagi na powstałe rozbieżności pomiędzy istniejącym stanem zagospodarowania, w postaci nadmiernej ekspansji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, powstającej w oparciu o decyzje o warunkach zabudowy, a kierunkami rozwoju tego obszaru określonymi w Studium, a co za tym idzie brakiem możliwości realizacji głównego celu sporządzenia planu miejscowego, tj. zahamowania urbanizacji na obszarach cennych przyrodniczo. Kolegium nie dokonało oceny stanu zaawansowania prac w procedurze sporządzania planu, w tym okoliczności, że w procedurze tej nie podjęto żadnych dalszych czynności od 2018 r. Kolegium nie rozważyło czy stan zaawansowania tej procedury stwarza realne i wysokie prawdopodobieństwo uchwalenia planu. Ponadto należało zauważyć, że skarżący wraz z zażaleniem załączył kopię decyzji o warunkach zabudowy z dnia 9 marca 2023 r. dla działki nr [...] (sąsiadującej z działkami objętymi planowaną inwestycją). W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że Miejska Pracownia Urbanistyczna w piśmie z 17 stycznia 2023 r. wskazała m.in., że aktualnie rozważana jest zasadność dalszego procedowania projektu miejscowego planu, co spowodowane jest rozbieżnościami pomiędzy istniejącym stanem zagospodarowania, a kierunkami rozwoju tego obszaru określonymi w studium, a zatem zawieszenie postępowania jest niezasadne. Nie ulega wątpliwości, że wyjaśnienie przez Kolegium tej kwestii ma istotne znaczenie dla sprawy. Wskazane przez skarżącego stanowisko Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Łodzi w zakresie rozważania zasadności dalszego procedowania projektu przedmiotowego planu, w kontekście stanowiska tego organu przestawionego w pismach z 25 czerwca 2025 r. i 3 lipca 2025 r. wymaga co najmniej wyjaśnienia. Powoływanie się przez organ prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy jedynie na stanowisko organu odpowiedzialnego za sporządzenie projektu planu, bez dokonania dodatkowego badania zasadności tegoż stanowiska, nie może zastać uznane za prawidłowe i zgodnie z art. 7, art. 7b i art. 77 § 1 k.p.a. Ponadto, dokonując oceny zasadności zawieszenia postępowania administracyjnego, Kolegium nie uwzględniło przepisu art. 65 ust. 1 ustawy zmieniającej, zgodnie z którym studium tracą moc po 30 czerwca 2026 r. Organ II instancji nie ocenił, przez pryzmat tego uregulowania prawnego, etapu zaawansowania procedury planistycznej i możliwości jej zakończenia do 30 czerwca 2026 r. Po upływie tego terminu nie będzie możliwe uchwalenie planu na podstawie obowiązującego studium, ponieważ utraci ono moc obowiązywania. Z powyższego wynika, że organ II instancji, utrzymując w mocy postanowienie organu I instancji, nie zbadał wnikliwie sprawy i nie dokonał należytej jej analizy, w szczególności w zakresie zarzutów podniesionych przez skarżącego w zażaleniu, czym naruszyły art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., co w konsekwencji skutkowało niezbadaniem sprawy pod względem ziszczenia się przesłanki zawieszenia postępowania uregulowanej w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni wyrażoną powyżej ocenę prawną, w szczególności należycie wyjaśni ww. nieprawidłowości w ocenie okoliczności sprawy (art. 153 p.p.s.a.). Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. dc