II SA/Łd 731/14

Dnia 23 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 23 października 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. i J. W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi Z. W. i J. W. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a: - odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. A. P. Z. W. i J. W. wnieśli skargę na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę uznając, iż brak fiskalny skargi został uzupełniony po wyznaczonym terminie. Pismem z dnia 6 października 2014r. pełnomocnik skarżących wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi wskazując, iż wpis od skargi został uiszczony w dniu 10 sierpnia 2014r.. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu autor pisma uzasadnił tym, iż skarżąca cierpi na schorzenie wieku starczego (Alzheimer) i ma w zwyczaju chowania korespondencji urzędowej, nie informując o tym ani męża, ani syna, który pomaga skarżącym w prowadzeniu spraw. Zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi zostało odnalezione przez syna z opóźnieniem, a sam dokument nie zawierał adnotacji o dacie odbioru. Wobec tego, skarżący nie byli nawet świadomi zwłoki w dokonaniu wymaganej przez sąd czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z unormowania przepisu art. 86 i 87 P.p.s.a. wynika, iż aby sąd przywrócił termin niezbędnym jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie: 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (vide art. 86 § 1 zd. I i art. 87 § 1 P.p.s.a.); 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.); 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.); 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której niedokonano w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Konstatując, przywrócenie terminu m. in. do uzupełnienia braków formalnych skargi, może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Tytułem wstępu wskazać należy, iż wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 lipca 2014r., a skarżącej dnia kolejnego, czyli 24 lipca 2014r.. Wobec tego termin do uiszczenia wpisu od skargi dla skarżącego ekspirował z dniem 30 lipca 2014r., a dla skarżącej w dniu 31 lipca 2014r.. Tymczasem wpis od skargi został uiszczony w dniu 10 sierpnia 2014r., czyli z uchybieniem terminu. W stanie faktycznym sprawy, pełnomocnik w treści wniosku wskazał, iż skarżąca odebrała wezwanie do uiszczenia wpisu i schowała, bowiem cierpi na schorzenia wieku starczego, czyli chorobę Alzheimera. Wezwanie po nieokreślonym czasie odnalazł syn skarżących, który pomaga im w prowadzeniu spraw urzędowych. Odnosząc się do powyższych okoliczności wskazać należy, iż – w świetle zgromadzonych w sprawie dokumentów – wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem jego autor nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Dostrzec bowiem wypada, iż wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi – wbrew twierdzeniom pełnomocnika – każdy z małżonków odebrał indywidualnie. J. W. odebrał korespondencję w dniu 23 lipca 2014r., co potwierdza załączone do akt sądowych zwrotne potwierdzenie odbioru (karta 17 akt sądowych). Podobnie skarżąca odebrała korespondencję skierowaną do niej osobiście w dniu 24 lipca 2014r., co również potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru dołączone do akt sądowych (karta 18 akt sądowych). Skarżący byli solidarnie wezwani do uiszczenia wpisu od skargi. Wobec tego nie są prawdziwe twierdzenia pełnomocnika, iż to skarżąca odebrała korespondencję i schowała ją w niewiadomym miejscu. Wskazane okoliczności dotyczące Z. W. mogłyby stanowić podstawę do przywrócenia terminu tylko dla jej osoby, ale nie dla skarżącego, który odebrał wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi osobiście. Pełnomocnik w treści wniosku nie wskazał na żadną okoliczność, która mogłaby usprawiedliwiać uchybienie terminu po stronie J. W. Biorąc pod uwagę powyższe sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. A. P.