II SA/Łd 733/03

Dnia 11 sierpnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędziowie: NSA Janusz Nowacki, p.o. Sędziego WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant asystent sędziego Żywilla Krac, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi B. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego oddala skargę Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 6c ust. 2 pkt. 2 w związku z art. 2 ust. l pkt. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t. j. Dz. U. z 2001 r., nr 6, poz. 56 z późn. zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty ( Dz. U. z 2003 r., nr 6 , poz. 65) oraz art. 138 § 1 pkt. l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania B. N. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...] orzekającej o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż B. N. od dnia 26 stycznia 2002 r. nabył prawo do zasiłku dla bezrobotnych, który pobierał w okresie 26 stycznia 2002r. do 25 stycznia 2003r. tracąc do niego prawo z powodu upływu okresu jego pobierania. W dniu 7 lutego 2003 r. B. N. złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy w B. wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego. Decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta [...] odmówił przyznania B. N. prawa do zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wyjaśnił, iż wnioskodawca nie spełnił warunków określonych w art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty, gdyż na dzień 12 stycznia 2002 r. nie był osobą bezrobotną w rozumieniu przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Status bezrobotnego uzyskał dopiero w dniu 18 stycznia 2002 r.. Od powyższej decyzji B. N. wniósł odwołanie do Wojewody [...] z wnioskiem o jej uchylenie i przyznanie zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż dla ustalenia jego uprawnień nie powinien mieć znaczenia fakt, że uzyskał on status bezrobotnego od dnia 18 stycznia 2002 r., bowiem podstawową przesłanką przyznania zasiłku przedemerytalnego jest spełnienie do dnia 12 stycznia 2002r. tylko warunków do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, a przede wszystkim posiadanie odpowiedniego stażu pracy . Rozpatrując sprawę organ odwoławczy zważył co następuje. Prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługuje na wniosek, tym bezrobotnym, którzy spełnili warunki do nabycia tego zasiłku do dnia 12 stycznia 2002r. określone w art. 37 j ust. l i art. 37 l ust. l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2001. Wskazane przepisy art. 37 j ust. l i art. 37 1 ust. l ustawy określały wyraźnie, iż prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługiwało osobie, która w dniu rejestracji lub w okresie pobierania zasiłku przedemerytalnego: - spełniała warunki do uzyskania statusu bezrobotnego, określone w art. 2 ust. l pkt. 2 ustawy, tj. była zarejestrowana we właściwym dla miejsca zamieszkania powiatowym urzędzie pracy, była nie zatrudniona i nie wykonywała innej pracy zarobkowej, była zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy (...), - spełniała warunki do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, - spełniała warunki dotyczące stażu pracy określone w art. 37 j ust. l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2001: 1. mężczyzna posiadał okres uprawniający do zasiłku wynoszący co najmniej 35 lat lub, 2. mężczyzna posiadał okres uprawniający do zasiłku wynoszący co najmniej 30 lat, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze . B. N. nie spełnił warunków do uzyskania zasiłku przedemerytalnego, o których mowa w art. 3 ustawy nowelizującej. Wnioskodawca legitymował się okresem uprawniającym do zasiłku wynoszącym 31 lat, l miesiąc, 20 dni, w tym okresem wykonywania pracy w warunkach szczególnych wynoszącym 17 1at, 5 miesięcy, 16 dni. Jednakże do dnia 12.01.2002 nie dokonał rejestracji jako bezrobotny we właściwym dla swojego miejsca zamieszkania powiatowym urzędzie pracy, a zatem nie spełnił warunków osoby bezrobotnej określonych w art. 2 ust. l pkt. 2 ustawy. Na powyższą decyzję B. N. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż nie mógł zarejestrować się w sobotę 12 stycznia 2002r. , bo urząd pracy był w tym dniu nieczynny, a ponadto niezbędne do rejestracji zaświadczenie z ZUS otrzymał dnia 14 stycznia 2002r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga nie jest zasadna . Przede wszystkim wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1271 ) – sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1269 ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Decyzja zaś lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi : 1/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy 2/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania 3/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarówno zaskarżonej decyzji jak i decyzji ją poprzedzającej nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego. W przedmiotowej sprawie jest bezsporne, iż skarżący został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w B. Filia w Z. w dniu 18 stycznia 2002 r. jako bezrobotny z prawem do zasiłku. Zasiłek ten pobierał do dnia 25 stycznia 2003 r. W dniu 7 lutego 2003 r złożył wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego na podstawie art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty ( Dz. U. z 2003 r., nr 6, poz. 65) - prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia 2002 r. spełnili warunki do ich nabycia.( ust. 1 ) Bezrobotni, o których mowa w ust. 1, nabywają prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na swój wniosek od następnego dnia po dniu złożenia wniosku, nie wcześniej jednak niż od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. ( ust. 2 ) Wymagane przez ustawodawcę spełnienie do 12 stycznia 2002 warunków do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego oznacza, iż osoba wnosząca o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego spełnić musi warunki wymienione w art. 37 j ust. 1 i art. 37 l ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2001 r. Zgodnie z art. 37 j ust. 1 tej ustawy w tym brzmieniu - Zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli: 1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub 2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Nie sposób nie zauważyć, iż oprócz posiadania odpowiedniego stażu pracy ustawodawca wymagał także spełnienia określonych w ustawie warunków do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku. Art. 23 cyt. wyżej ustawy uzależnia przyznanie prawa do zasiłku od zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy. Określając status bezrobotnego w art. 2 ust. 1 pkt. 2 tej ustawy - ustawodawca również wprowadził wymóg zarejestrowania się we właściwym dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy. Stwierdzić zatem należy, iż spełnienie do dnia 12 stycznia 2001 r warunków do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego - wymienione w cyt. art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r o zmianie ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu - wiąże się ze spełnieniem nie tylko przesłanek dotyczących posiadania odpowiedniego stażu pracy, ale także ze spełnieniem przesłanki zarejestrowania się bezrobotnego w tym okresie. Zarzuty skarżącego są zatem niezasadne. Skoro skarżący został zarejestrowany 18 stycznia 2002 r. - nie spełniał warunków wymienionych w cyt. art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r o zmianie ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu. Mając zatem na uwadze, iż zaskarżona decyzja nie naruszała prawa Sąd w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) skargę oddalił .