II SA/Łd 741/15

Dnia 16 października 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. i J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. S. i J. S. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków w związku z uchybieniami naruszającymi przepisy przeciwpożarowe postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. LS E. S. i J. S. zaskarżyli do sądu administracyjnego decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie wykonania nakazu wykonania obowiązku dotyczącego usunięcia ze strychu, który stanowi część wspólną nieruchomości, pudeł kartonowych, drewnianych skrzynek, drewnianych i drewnopodobnych (laminowana płyta wiórowa) mebli i innych materiałów palnych w budynku usytuowanym w Ł. przy ulicy [...]. W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadniono tym, że skarżący ponieśli nakłady finansowe na zakup i ustawienie szaf ubraniowych, których przeniesienie do mieszkania jest technicznie niemożliwe. Zdaniem skarżących bezcelowa i tymczasowa likwidacja szaf narazi ich na dodatkowe zbędne koszty. Pismem z dnia 21 września skarżący podnieśli, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadny z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący oświadczyli, że szafy znajdujące się na poddaszu zostały specjalnie na ten cel zakupione. Kubatura mieszkania wyłącza zarówno możliwość montażu w nim szaf, jak i przechowywania po rozłożeniu. Konieczność wykonania decyzji wiązała się będzie z koniecznością natychmiastowej sprzedaży przedmiotowych szaf za cenę znacznie niższą od faktycznej ich wartości. Z kolei uchylenie decyzji przez sąd spowoduje konieczność nabycia nowych szaf za cenę przewyższającą kwotę uzyskaną ze sprzedaży szaf znajdujących się obecnie na poddaszu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa nastąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym przepisie i z taką sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Jest to bowiem związane z tym, że użyte przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. nieostre pojęcia - "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki", a zatem każdorazowo wymagają konkretyzacji w świetle stanu faktycznego i prawnego danej sprawy. Samo żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub powołanie się przez wnioskodawcę na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia uczynienia zadość temu żądaniu. Innymi słowy dokonywana przez sąd ocena wystąpienia w określonym przypadku przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków wnioskodawca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez wnioskodawcę, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przedmiotem niniejszego wniosku jest żądanie wstrzymania wykonania decyzji organu odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji nakazującą wykonania określonych obowiązków w związku z uchybieniami naruszającymi przepis przeciwpożarowe. Zaskarżona decyzja ma zatem przymiot wykonalności, jednakże skarżący nie uprawdopodobnili w sposób wystarczający, że jej wykonanie spowoduje wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim pojęcie "znacznej szkody" nie można rozumieć wyłącznie jako szkody o charakterze finansowym. Pamiętać bowiem należy, że nałożony na skarżących obowiązek wynika z naruszenia wymogów ochrony przeciwpożarowej, które ze swej istoty mają w pierwszej kolejności eliminować zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Zatem oceniając możliwość wystąpienia potencjalnej szkody nie należy się kierować wyłącznie ochroną dóbr materialnych. Poza tym rozmiar potencjalnej szkody, wynikający z demontażu spornych szaf nie może być w sposób obiektywny uznany za znaczny, czyli wielokrotnie przewyższający możliwości finansowe danej osoby lub rodziny, powodując tym samym niemożność zapewnienia podstawowych potrzeb życia codziennego. Tymczasem skarżący oświadczyli, że rozbiórka szaf spowoduje dodatkowe, zbędne koszty, a więc takie, które skarżący są w stanie ponieść bez większych przeszkód. Wreszcie podkreślić należy, że demontaż spornych szaf z pewnością nie pociągnie za sobą trudnych do odwrócenia skutków. Tego typu meble są mogą być bowiem złożone na powrót, w razie ewentualnego uwzględnienia skargi przez sąd. Ponadto wskazać również wypada, że zaskarżona decyzja obejmuje także usunięcie z poddasza budynku wszystkich materiałów palnych, natomiast uzasadnienie wniosku ograniczało się tylko do spornych szaf, pomimo tego, że skarżący żądali wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Należy jednak podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. LS