II SA/Łd 749/13

Dnia 19 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Kośka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2013 roku sprawy ze skargi K. S. i P. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie nakazu wstrzymania prowadzenia robót budowlanych oddala skargę. LS Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., postanowieniem z dnia [...], nr [...], wydanym na podstawie art. 50 ust.1 pkt 1 i art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2010r., nr 243 poz.1623 ze zm.) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) nakazał R. B. właścicielowi przedsiębiorstwa A z siedzibą w Ł., wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych, związanych z przebudową polegającą na podwyższeniu trzech kominów spalinowych i wentylacyjnych w części południowej ściany wschodniej na budynku mieszkalnym wielorodzinnym zlokalizowanym na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A oraz nałożył obowiązek przedłożenia 3 egzemplarzy oceny technicznej w/w robót budowlanych, wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu wskazano, iż wnioskiem z dnia 7 lipca 2010r. współwłaściciele nieruchomości przy ul. A 17 wystąpili o wydanie nakazu odbudowania wyburzonych w drodze samowoli budowlanej kominów spalinowych w ich budynku. Z pisma wynikało, że inwestor prowadzonej budowy budynku hotelowego na terenie nieruchomości przy ul. A 19/21 dokonał wyburzenia kominów, a następnie niezgodnie z sztuką budowlaną dokonał ich przebudowy. Dodano, że decyzją nr [...] z dnia [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. umorzył postępowanie w sprawie prawidłowości wykonania nadbudowy przewodów kominowych w części południowej ściany wschodniej budynku mieszkalnego wielorodzinnego, położonego na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A 17, zaś decyzją nr [...] z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. stwierdził z urzędu nieważność w/w. Ponadto, pismem z dnia 5 grudnia 2012r. i pismem z dnia 25 stycznia 2013r. K. S. i P. W. zwrócili się o wydanie decyzji administracyjnej, nakazującej firmie A – R. B. w Ł. dokonanie rozbiórki samowoli budowlanej powstałej na terenie nieruchomości przy ul. A 19/21 w Ł.. W dniu 20 lutego 2013r, dokonano oględzin na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A 17 w wyniku, których stwierdzono, że zostały nadbudowane trzy głowice kominów (wysokość nadbudowy ok. 51 cegieł - podczas kontroli nie było możliwości wykonania pomiaru wysokości na jaką zostały podwyższone kominy, z uwagi na panujące warunki atmosferyczne i oblodzenie dachu). Według oświadczenia obecnych podczas kontroli K. S. i P. W., współwłaścicieli nieruchomości przy ul. A 17, powyższe kominy w ilości 3 sztuk zostały podwyższone w 2009r., a inwestorem był R. B., zaś roboty te zostały wykonane w związku z prowadzoną przez niego inwestycją na terenie nieruchomości przy ul. A 19/21. Ponadto oświadczyli, że nie wyrażali zgody na wykonanie kwestionowanych robót budowlanych. Powyższe ustalenia potwierdza, jak wskazał organ, zeznanie złożone w dniu 31 sierpnia 2010r. przez K. K. - pełniącego wówczas funkcję kierownika budowy budynku hotelowego, zlokalizowanego na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A 19/21, z którego wynika, że nadbudowa kominów budynku przy ul. A 17 została wykonana w 2009r. w związku z prowadzoną budową budynku hotelowego, w celu doprowadzenia ich do zgodności z przepisami techniczno - budowlanymi. Sprecyzowano, że zostały nadbudowane 3 kominy (przy ścianie szybu windowego budowanego budynku hotelowego), a roboty budowlane z tym związane nie zostały zakończone ze względu na wstrzymanie robót budowlanych, polegających na budowie budynku hotelowego przy ul. A 19/21. Owe roboty, zdaniem świadka, zostały wykonane zgodnie z zasadami sztuki budowlanej i przepisami, nie zostały zmienione przekroje przewodów kominowych, a zastosowany materiał użyty do budowy kominów był dopuszczony do stosowania w budownictwie. Roboty budowlane związane z nadbudową kominów nie były objęte projektem budowlanym, realizowanej budowy budynku hotelowego, położonego na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A 19/21. Inwestorem budowy budynku hotelowego, powstałego w wyniku przebudowy i rozbudowy istniejącego budynku, na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A 19/21 było przedsiębiorstwo A z siedzibą przy ul. B 80/82, którego właścicielem jest R. B.. Ustalono także, iż R. B. jest również właścicielem nieruchomości w Ł. przy ul. A 19/21 (jak wynika z księgi wieczystej nr [...]). Właścicielami nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 17 są natomiast K. S., D. K., A. S., A. S. – K. oraz P. W. (jak wynika z księgi wieczystej nr [...]). Inwestycja na terenie nieruchomości przy ul. A 19/21 była prowadzona w oparciu o decyzję Prezydenta Miasta Ł. znak [...] z dnia [...], a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia [...] wstrzymał wykonanie powyższej decyzji, następnie zaś wyrokiem z dnia [...] uchylił decyzję Wojewody [...] nr [...] oraz poprzedzającą ją w/w decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]. Organ nadzoru budowlanego dodał, że prowadził postępowanie administracyjne w sprawie prowadzenia robót budowlanych w budynku hotelowym, powstałym w wyniku przebudowy i rozbudowy istniejącego budynku na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A 19/21, które zakończyło się wydaniem ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...], nakazującej R. B. zaniechanie robót budowlanych w budynku hotelowym, powstałym w wyniku przebudowy i rozbudowy istniejącej budynku na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A 19/21. Dodano, że roboty budowlane związane z przebudową, polegającą na podwyższeniu trzech kominów spalinowych i wentylacyjnych w części południowej ściany wschodniej na budynku mieszkalnego wielorodzinnego na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A 17 nie mogą być uznane za część inwestycji, związanej z przebudową i rozbudową istniejącego budynku na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A 19/21, a tym samym w/w roboty budowlane nie są objęte w/w decyzją z dnia [...]. W ocenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. owe roboty budowlane stanowiły przebudowę w rozumieniu art. 3 pkt 7a) Prawa budowlanego, gdyż w wyniku podwyższenia istniejących trzech kominów wentylacyjnych i spalinowych nie doszło do zamiany charakterystycznych parametrów powyższego obiektu budowlanego. W szczególności zwrócono uwagę, że zgodnie z § 3 pkt 24 lit b) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania (Dz. U. z 2002r., nr 75, poz. 690 ze zm.) do kubatury brutto budynku nie wlicza się: ław i stóp fundamentowych, kanałów i studzienek instalacyjnych, studzienek przy oknach piwnicznych, zewnętrznych schodów, ramp i pochylni, daszków i osłon oraz kominów i attyk ponad płaszczyzną dachu. Natomiast zgodnie z § 7 w/w rozporządzenia, wysokość budynku lub jego części, służącą do określenia maksymalnego, pionowego wymiaru budynku, liczy się od poziomu terenu przy najniżej położonym wejściu do budynku do górnej krawędzi ściany zewnętrznej, gzymsu lub attyki jako wymiar liczony od poziomu terenu do najwyżej położonej krawędzi dachu (kalenicy) lub punktu zbiegu połaci dachowych. Jak wynika z powyższego przepisu, kominy nie są wliczane do wysokości budynku, służącej do określenia maksymalnego, pionowego wymiaru budynku. Na wykonanie ich przebudowy było więc wymagane uzyskanie przez inwestora pozwolenia na budowę we właściwym organie administracji architektoniczne - budowlanej. Jednocześnie dodano, że chociaż w czasie kontroli przeprowadzonej w dniu 20 lutego2013r. nie stwierdzono prowadzenia robot budowlanych, to nie zostały one zakończone, a tym samym w omawianym przypadku nie mógł znaleźć zastosowania art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego. Wykonanie tych robót bez wymaganego pozwolenia na budowę prowadziło, w ocenie organu nadzoru budowlanego, do powstania uzasadnionych wątpliwości, co do prawidłowości ich wykonania, a ponadto mają one niewątpliwie wpływ na bezpieczne użytkowanie budynku. W ocenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. przedłożenie inwentaryzacji wraz z oceną techniczną jest niezbędne, aby stwierdzić jakie czynności powinny zostać podjęte w celu doprowadzenia zakończonych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł R. B., wskazując w jego treści, iż nie może zlecać i dokonywać ocen technicznych czy ekspertyz na obiekcie, który nie jest jego własnością. Dodał, że już raz zlecił, na polecenie inspektora nadzoru budowlanego i kierownika budowy podwyższenie i naprawę kominów i do dzisiaj z tego tytułu ma nieprzyjemności. Wyjaśnił, że w jego ocenie, jeżeli właściciele przyległej nieruchomości nie życzą sobie naprawy kominów i uważają, że prace które wykonał nie są im potrzebne, to organ winien wydać decyzję nakazującą doprowadzenie tych kominów do stanu sprzed remontu. Wedle jego wiedzy wszakże miał obowiązek wykonania nadbudowania tych kominów, co wynika z pism i decyzji organów nadzoru budowlanego z [...] i [...]. Dodał, że kominy po naprawie funkcjonują już 5 lat i jest to najbardziej wiarygodna opinia techniczna. Zażalenie wnieśli ponadto K. S. i P. W., zarzucając Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. zaniechanie wydania decyzji nakazującej usunięcie spornej samowoli budowlanej, popełnionej przez R. B.. Ich zdaniem nie ma żadnego znaczenia, czy postawiona w drodze samowoli budowlanej ściana oraz przebudowane kominy spełniają, czy nie spełniają określonych warunków technicznych. Podkreślili, że R. B. nigdy nie posiadał prawomocnej decyzji na prowadzenie jakichkolwiek prac budowlanych zarówno na terenie nieruchomości przy ul. A 19/21 jak również na terenie nieruchomości przy ul. A 17 w Ł.. Nigdy nie posiadał też zgody właścicieli nieruchomości przy ul. A 17 na prowadzenie prac budowlanych na terenie tej posesji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł, postanowieniem z dnia [...], nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2, w związku z art. 144 oraz art. 105 § 1, w związku z art. 126 ustawy k.p.a., uchylił w całości wskazane na wstępie postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych związanych z podwyższeniem trzech kominów we wschodniej części budynku wielorodzinnego przy ul. A 17 w Ł.. W uzasadnieniu podjętej decyzji organ odwoławczy wskazał, iż jak wynika z protokołu z oględzin przeprowadzonych w dniu 20 lutego 2013 r. na terenie nieruchomości przy ul. A 17 w Ł., na budynku wielorodzinnym nadbudowano trzy głowice kominów (wysokość nadbudowy ok. 51 cegieł) cegłą pełną. K. S. i P. W. oświadczyli, że w 2009 r. R. B. wykonał ww. roboty w związku z inwestycją prowadzona przez niego na sąsiedniej nieruchomości przy ul. A 19/21. Niesporna zatem jest okoliczność faktyczna, że R. B. samowolnie, to jest bez zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej podwyższył trzy kominy na budynku wielorodzinnym ,stanowiącym własność Pani K. S., Pani A. S., Pani A. S. – K., Pani D. K. oraz Pana P. W.. Wskazano, że stosownie do treści art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego w przypadku prowadzenia robót budowlanych innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49 b) ust. 1, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska. Zgodnie z treścią ust. 3 - w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych można nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz. Jak wynika z osnowy zaskarżonego postanowienia, w tym przede wszystkim wskazanej podstawy prawnej, organ pierwszej instancji uznał, że roboty budowlane wykonane były przez R. B. bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę, a tym samym zastosowanie winien znaleźć przepis art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego. Organ wyższego stopnia podzielił pogląd Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., co do kwalifikacji robót budowlanych, polegających na podwyższeniu kominów jako przebudowy istniejącego obiektu i konkluzji, że objęte one były obowiązkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem organu odwoławczego, pomimo prawidłowości kwalifikacji samowolnie wykonanych robót budowanych, jak i ustalenia przepisów, jakie winny znaleźć zastosowanie w sprawie, uwadze organu pierwszej instancji uszło, iż zgodnie z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49 b), zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Dodano, że w przypadku zakończenia robót budowlanych, nie ma podstaw do wydania postanowienia, o jakim mowa w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego. Przesłanką wstrzymania robót budowlanych i tym samym wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych jest okoliczność wykonywania robót w dacie wydania postanowienia o ich wstrzymaniu. Gdy roboty zostały wykonane i nie są prowadzone, powinien mieć zastosowanie art. 51 ust. 7 ustawy, a wstrzymanie robót budowlanych jest bezprzedmiotowe. Wskazano, także, iż okoliczności podnoszone w zażaleniu wniesionym przez K. S. i P. W. nie mogły mieć wpływu na treść postanowienia, bowiem nakaz skutecznego i trwałego usunięcia samowoli budowlanej, popełnionej przez firmę A R. B. może mieć miejsce w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów Prawa budowlanego, a nie li tylko z powodu wykonania robót bez zgody właściciela nieruchomości. Jednakże kwestia ta może być przedmiotem decyzji, o jakiej mowa w art. 51 ust. 1, a tym samym nie jest rozstrzygana w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych. Pomyłka dotycząca wskazania jako jednego ze współwłaścicieli budynku nieżyjącej J. S. nie miała istotnego znaczenia, bowiem organ pierwszej instancji, prawidłowo za stronę uznał i umożliwił czynny udział w postępowaniu wnoszącej zażalenie K. S.. Co się zaś tyczy realizacji robót na cudzej nieruchomości wyjaśniono, iż organy nadzoru budowlanego podejmują działania celem usunięcia stanu niezgodnego z przepisami Prawa budowlanego, a nie w przypadku ingerencji w prawo własności. Naruszenie prawa własności nieruchomości może być jedynie przedmiotem postępowania przed sądem powszechnym. Powyższe postanowienie K. S. i P. W. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarżący podtrzymali stanowisko wyrażone w zażaleniu, podkreślając, że domagają się wyburzenia zarówno samowolnie wystawionej na wysokość około pięciu metrów ściany dźwigu na terenie nieruchomości przy ulicy A 19/21, jak również doprowadzenie przez firmę A do poprzedniego, właściwego stanu, kominów należących do nieruchomości przy ul. A 17. Ich zdaniem nie ma możliwości doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem powstałej sytuacji poprzez oddzielne potraktowanie samowoli budowlanej popełnionej na terenie nieruchomości, położonych przy ulicy A 19/21 i 17. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w treści zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 15 października 2013r. uczestnik postępowania R. B. wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, iż kominy na nieruchomości skarżących zostały przezeń przebudowane w związku z ich przysłonięciem ścianą postawioną w granicy. Na temat prawidłowości ich wykonania wypowiadał się nadzór budowlany i prokurator. W piśmie z dnia 14 listopada 2013r. K. S. i P. W. podtrzymali stanowisko, wyrażone w skardze, wnosząc o nakazanie rozbiórki samowolnie podwyższonych kominów. Na rozprawie w dniu 19 listopada 2013r. skarżący wyjaśnili, iż poczynając od 2009r. żadne roboty budowlane przy spornych kominach nie są prowadzone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia aktów organów administracji, brak było podstaw do wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje, iż R. B. dokonał wyburzenia istniejących i wzniesienia trzech nowych kominów na nieruchomości, położonej w Ł. przy ul. A 17, stanowiącej współwłasność m.in. skarżących. Niesporne jest również, iż inwestor nie legitymował się decyzją organu administracji architektoniczno – budowlanej, udzielającą pozwolenia na prowadzenie tychże robót, nie miał także zgody współwłaścicieli na ich wykonanie. Roboty wspomniane zostały wykonane w 2009r., w związku z inwestycją prowadzoną na nieruchomości sąsiedniej (usytuowaniem w granicy ściany przewyższającej kominy istniejące na działce sąsiedniej, położone w odległości mniejszej niż 1.5 m). Po tej dacie żadne roboty przy kominach nie były już prowadzone. Trafne jest zatem stanowisko organu odwoławczego, iż wstrzymanie robót, o którym orzeczono na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane postanowieniem z dnia [...] było bezprzedmiotowe w związku z faktem, że roboty budowlane związane z wyburzeniem istniejących i wzniesieniem nowych kominów zostały faktycznie zakończone. Prawidłowa jest także konkluzja, iż inwestycja związana z ich realizacją, jakkolwiek funkcjonalnie powiązana z budową, prowadzoną na nieruchomości sąsiedniej, w znaczeniu prawnym jest zamierzeniem odrębnym od inwestycji realizowanej na nieruchomości sąsiedniej. Dotyczy bowiem dwóch różnych obiektów i odmiennego zakresu robót, prowadzonych w różnych uwarunkowaniach prawnych (w przypadku inwestycji na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 19/21 - w oparciu o ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę, następnie uchyloną w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w przypadku robót na nieruchomości przy ul. A 17 - w warunkach samowoli budowlanej). Podzielić należy również stanowisko organów nadzoru budowlanego, że wyburzenie istniejących i wzniesienie nowych kominów na budynku, stanowiącym współwłasności m.in. skarżących stanowi przebudowę w rozumieniu art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane, bowiem w następstwie ich wykonania nastąpiła zmiana parametrów technicznych istniejącego obiektu, nie dotycząca jednakże parametrów charakterystycznych. Inwestor winien zatem legitymować się pozwoleniem właściwego organu na ich wykonanie. Jego brak skutkuje natomiast koniecznością przeprowadzenia postępowania w trybie art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane, ponieważ przepis ten odnosi się do robót innych, niż określone w art. 48 ust. 1 i 49 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Jeżeli jednak organ stwierdza, iż zachodzą przesłanki z art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, ale roboty budowlane zostały zakończone, nie wydaje postanowienia o wstrzymaniu (postanowienie takie byłoby w istocie fikcją), ale bezpośrednio stosuje normy wynikające z art. 51 ustawy Prawo budowlane. (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2012r., sygn.akt II OSK 1524/11 oraz Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Krakowie z dnia 10 grudnia 2012r., sygn.akt II SA/Kr 682/10 i Poznaniu z dnia 17 lutego 2012r., sygn.akt II SA/Po 733/11, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Biorąc pod uwagę powyższe, wobec tego, iż roboty budowlane przy podwyższeniu kominów na nieruchomości skarżących zostały faktycznie zakończone w 2009r., brak było podstaw do ich wstrzymywania na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Prawidłowo zatem organ odwoławczy, korzystając z uprawnień przewidzianych w art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] i umorzył postępowanie w przedmiocie wstrzymania robót jako bezprzedmiotowe. Na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono zatem o oddaleniu skargi z uwagi na brak podstaw do jej uwzględnienia. a.bł.