II SA/Łd 750/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.Ś. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia oddalić wniosek. AG II SA/Łd 750/13 U z a s a d n i e n i e Wyrokiem z dnia 9 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę G.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie zasiłku celowego. Postanowieniem z dnia 7 listopada 2013 r., po rozpoznaniu wniosku skarżącej, Referendarz sądowy przyznał stronie prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienia adwokata. W dniu 29 listopada 2013 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego poinformował tut. Sąd, że sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu, która została przesłana do skarżącej. W dniu 9 grudnia 2013 r. do tut. Sądu wpłynął kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek skarżącej w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego nie może zostać uwzględniony z uwagi na fakt, iż postanowieniem z dnia 7 listopada 2013 r. skarżącej zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, a pismem z dnia 15 listopada 2013 r. pełnomocnikiem skarżącej został wyznaczony adw. K. Ż. Tym samym należy stwierdzić, iż w postępowaniu w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie zasiłku celowego zostało już stronie skarżącej przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika i nie ma podstaw do ponownego ubiegania się o nie, gdyż zostało ono skonsumowane. Przyznanie prawa pomocy na mocy postanowienia z dnia 7 listopada 2013 r. wywołuje skutki do czasu zakończenia postępowania wywołanego skargą strony, w tym również postępowanie przed sądem II instancji. W konsekwencji poszukiwanie przez stronę, której prawo pomocy zostało przyznane innego pełnomocnika (tym razem radcy prawnego), który zrealizuje jej wolę wniesienia środka zaskarżenia, wbrew uprzednio wyrażonej opinii fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, nie może odbywać się już w ramach nieodpłatnej pomocy prawnej. Wyjaśnić również warto, iż adwokat, ustanowiony w ramach prawa pomocy, ma prawo odmówić wniesienia środka zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, a odmowa ta nie narusza konstytucyjnego prawa strony do sądu. Odmowa sporządzenia środka odwoławczego jest czynnością z zakresu pomocy prawnej, co wyjaśnił Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 21 września 2000 r., III CZP 14/00. Sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która przedstawiana jest stronie stanowi realną czynność z zakresu pomocy prawnej, która na danym etapie postępowania konsumuje przyznane stronie skarżącej prawo pomocy. Skonsumowanie tak rozumianego prawa pomocy powoduje, że strona, której prawo pomocy zostało przyznano, nie może twierdzić, że pomoc prawna nie została jej udzielona, gdyż adwokat odmówił wniesienia środka zaskarżenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG