II SA/Łd 754/09

Dnia 7 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie: Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 7 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.M. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 czerwca 2010 roku, sygn. akt II SA/Łd 754/09 uwzględniającego skargę J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego warunków zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na przedszkole postanawia oddalić wniosek LF II SA/Łd 754/09 Uzasadnienie Pismem z dnia 5 sierpnia 2010 r. J.M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 czerwca 2010 r. W ocenie strony Sąd, uwzględniając jej skargę, winien zawrzeć w sentencji rozstrzygnięcia dodatkowe orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, stosownie do treści art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Wprawdzie w piśmie strona sformułowała wniosek o uzupełnienie wyroku w tym przedmiocie, jednak z treści uzasadnienia pisma wynika, że strona ma wątpliwości co do zasadności braku rozstrzygnięcia opartego o wskazany przepis art. 152 p.p.s.a. Dlatego pismo strony potraktowane zostało jako wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku z dnia 23 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 158 p.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Potrzeba rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku (postanowienia) zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 368). W ocenie Sądu potrzeba taka w niniejszej sprawie nie zachodzi. Sąd nie określił w wyroku czy i w jakim zakresie zaskarżona decyzja nie może być wykonana. W ocenie Sądu wykładnia celowościowa art. 152 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że przepis ten odnosi się do aktów lub czynności, które podlegają wykonaniu. Ratio legis niniejszego przepisu wskazuje, iż jego stosowanie ma zabezpieczyć stronę, której skarga została uwzględniona, przed ewentualnym wykonaniem przez organ, przed uprawomocnieniem się wyroku, aktu uchylonego przez Sąd. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. W niniejszej sprawie Sąd uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. umarzającą postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Z uwagi zatem na charakter prawny uchylonego aktu organu administracji, który to akt nie wiąże się z nałożeniem na stronę jakiegokolwiek obowiązku, bądź przyznaniem uprawnienia, uznać należy, że jako taki nie nadaje się on do wykonania (nie ma przymiotu wykonalności). Stąd też nie znaleziono podstaw do orzekania w przedmiocie jego wykonania w trybie art.152 p. p. s. a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. LF