II SA/Łd 754/24

Dnia 6 grudnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2024 roku znak 010070/680/163147/2024 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. ał Decyzją z dnia 15 kwietnia 2024 r. znak 010070/680/163147/2024 Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie odmówił przyznania M. G. świadczenia wychowawczego na dziecko C. G. na okres świadczeniowy trwający od 1 czerwca 2024 r. do 31 maja 2025 r. Pismem z dnia 28 kwietnia 2024 r. M. G. wniosła odwołanie od powyższej decyzji. Następnie w piśmie z dnia 4 września 2024 r. M. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2024 r. znak 010070/680/163147/2024 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego. Decyzją z dnia 17 września 2024 r. znak 010070/680/163147/2024 Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia 15 kwietnia 2024 r. W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., w skrócie: "p.p.s.a.") – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 kwietnia 2024 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego. Zgodnie z pouczeniem zawartym w uzasadnieniu wspomnianego rozstrzygnięcia od powołanej decyzji skarżącej przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania. Powyższa decyzja została doręczona skarżącej 15 kwietnia 2024 r., a pismem z dnia 28 kwietnia 2024 r. skarżąca wniosła odwołanie. Dopiero zatem decyzja wydana przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w toku postępowania odwoławczego mogła zostać ewentualnie poddana kontroli sądu administracyjnego. Na dzień wniesienia skargi decyzja ta nie była jeszcze wydana (jak wskazano wyżej decyzja ta została wydana dopiero dnia 17 września 2024 r., a więc po dniu wniesienia skargi do tut. Sądu). Dopóki jednak stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt lub czynność do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne. Nie można bowiem mówić o wyczerpaniu środków zaskarżenia, dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie zostanie rozpoznany przez organ administracyjny. Przepisy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Z tych względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną. ds