II SA/Łd 760/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Zygmunt Zgierski, p.o. Sędziego WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant sekretarz sądowy Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu w dniu 10 września 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę. - II SA/Łd 760/03 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez J. K. od decyzji Nr [...] z dnia [...] wydanej przez Kierownika Filii Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Ł.-B. w sprawie odmowy przyznania zasiłku stałego w miesiącu styczniu 2003 roku działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art.1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych ( tj. Dz.U z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) , art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej ( tj. Dz.U. z 1998 r., Nr 64, poz. 414 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organu odwoławczego wskazano, iż decyzją z dnia [...] organ I instancji odmówił przyznania J. K. zasiłku stałego w miesiącu styczniu 2003 roku. Organ I instancji uzasadniając tę odmowę powołał przepis art. 27 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej i podniósł, że zgodnie z orzeczeniami Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. z dnia [...] nr [...] i Nr [...] stan zdrowia małoletnich: A. K. i M. K. nie powoduje konieczności trwałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Istnieje jedynie konieczność stałego współdziałania na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji w przypadku obu dzieci. Nie zostały zatem spełnione przesłanki z art. 27 ust. 1 cytowanej powyżej ustawy o pomocy społecznej. Od powyższej decyzji odwołała się J. K. wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy i przyznanie ww. zasiłku od miesiąca stycznia 2003 roku. W odwołaniu powołała się na orzeczenia o niepełnosprawności z dnia [...] i [...] dotyczące syna i stwierdziła, iż stan zdrowia syna M. K. wymaga stałej i długotrwałej opieki z jej strony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. rozpatrzywszy wniesione odwołanie nie uznało argumentów odwołania za zasadne i utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego wskazano, iż w dniu 29 stycznia 2003 roku J. K. złożyła wniosek w MOPS Filia Ł.- B. o udzielenie pomocy w formie zasiłku stałego , załączając do wniosku orzeczenia o niepełnosprawności syna M. K. i córki A. K. wydane przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w dniu [...]( znak sprawy [...] oraz [...] ).Z orzeczenia wynikało, iż niepełnosprawność syna M. K. ma charakter okresowy , orzeczenie wydano do dnia 19 czerwca 2003 r. i nie stwierdzono, żeby stan zdrowia dziecka powodował konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Orzeczenie o niepełnosprawności małoletniej A. K. również stwierdzało że jej niepełnosprawność ma charakter okresowy, orzeczenie wydano na okres do dnia 31 grudnia 2004 r. i stwierdzono iż stan zdrowia dziecka nie powoduje konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Organ I instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające i ustalił w formie wywiadu środowiskowego, iż J. K. wraz z mężem i trójką dzieci prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni nie pracuje zawodowo, natomiast jej mąż jest zatrudniony w firmie PPH A. Dochód rodziny stanowią wynagrodzenie męża w kwocie 698,90 zł, zasiłki rodzinne na wnioskodawczynię i troje dzieci w kwocie 170 zł oraz dwa zasiłki pielęgnacyjne w kwocie 273,28 zł łącznie 1.142 zł (dochód na jedną osobę w rodzinie wynosi 228, 40 zł) a kryterium ustawowe uprawniające do zasiłku stałego wynosi 1426 zł. Rozpatrując sprawę Kolegium wskazało, iż organ I instancji wydał przedmiotową decyzję w oparciu o przepisy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 roku o pomocy społecznej (tj. Dz.U. z 1998 r., Nr 64, poz. 414 ze zm.).W myśl art. 27 ust. 1 cyt. ustawy zasiłek stały przysługuje osobie zdolnej do pracy, lecz nie pozostającej w zatrudnieniu ze względu na konieczność sprawowania opieki nad dzieckiem wymagającym stałej pielęgnacji , polegającej na bezpośredniej, osobistej pielęgnacji i systematycznym współdziałaniu w postępowaniu leczniczym, rehabilitacyjnym oraz edukacyjnym, jeżeli dochód rodziny nie przekracza półtorakrotnego dochodu określonego zgodnie z art. 4, a dziecko ma orzeczoną niepełnosprawność wraz z wskazaniami o których mowa w art. 6b ust. 3 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej , społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 123, poz. 776 ze zm.) Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w Ł. orzeczeniami z dnia [...] dotyczącymi M. K. oraz A. K., na podstawie art. 4 a i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz przepisami rozporządzenia M.P.i P.S. z dnia 1 lutego 2002 roku w sprawie kryteriów oceny niepełnosprawności u osób w wieku do 16 roku życia postanowił zaliczyć małoletniego M. K. do osób niepełnosprawnych, z tym że uznał że niepełnosprawność ma charakter okresowy i orzeczenie wydaje się na okres do dnia 19 czerwca 2003 roku. W przypadku małoletniej A. K. ww. zespół również postanowił zaliczyć ją do osób niepełnosprawnych uznając, że niepełnosprawność ma charakter okresowy i orzeczenie wydano na okres do dnia 31 grudnia 2004 roku. Równocześnie ww. Zespół w obu wypadkach wskazał, że na podstawie zgromadzonych dowodów w sprawie nie stwierdzono, ażeby stan zdrowia dzieci powodował konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odnosząc się do zarzutów odwołania podniosło, iż nie mogło ich uwzględnić, gdyż w dacie wydania decyzji przez organ I instancji zarówno syn jak i córka strony zgodnie z powołanymi orzeczeniami nie spełnili przesłanek zawartych w przepisie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej, gdyż nie wymagali konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Wprawdzie Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności na posiedzeniu w dniu 5 lutego 2003 r. po rozpatrzeniu odwołania J. K. od orzeczenia z dnia [...] znak [...] dotyczącego małoletniego M. K. dokonał zmiany w części dotyczącej konieczności stałej lub długotrwałej opieki innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, jednakże treść ww. orzeczenia mogła mieć wpływ dopiero na decyzję w przedmiocie przyznania zasiłku stałego w miesiącu lutym 2003 r. Organ I instancji decyzją z dnia [...] [...] przyznał zasiłek stały wnioskodawczyni od lutego 2003 r. do czerwca 2003 roku. Kolegium Odwoławcze mimo zrozumienia dla sytuacji rodziny J. K. nie znalazło podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji dotyczącej miesiąca stycznia 2003 roku z powodów wyżej podniesionych. Powyższą decyzję zaskarżyła do Sądu J. K. wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż organy administracji wydające zaskarżone decyzje naruszyły przepisy kodeksu postępowania administracyjnego w szczególności art. 35 kpa. oraz opisała swoją ciężką sytuację rodzinną i majątkową. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumenty tożsame z zawartymi w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje. Skarga nie mogła zostać uwzględniona bo zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności działania organów administracji publicznej z prawem. Tylko naruszenie prawa – procesowego - w tym przypadku przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i materialnego – w rozpoznawanej sprawie obowiązującej wówczas ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej(Dz.U. z 1998 r., Nr 64,poz.414 ze zm.)dałoby Sądowi kompetencję do uchylenia zaskarżonej decyzji. Takich naruszeń Sąd nie stwierdził a nie jest uprawniony do uwzględniania innych niż ustawowe przesłanek. W świetle akt sprawy w tym także argumentów skargi nie ulega wątpliwości że sytuacja rodziny skarżącej jest trudna(ze względu na wysokość dochodu i stan zdrowia męża i dwójki dzieci) i że odmowę przyznania zasiłku stałego w styczniu 2003 r. J.K. może uznawać za krzywdzącą i niezawinioną w związku z przewlekłością postępowania przed Miejskim Zespołem do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności i wadliwym ,jak się okazało, orzeczeniem z dnia [...] dotyczącym syna skarżącej. O treści zaskarżonej decyzji przesądziło jednak to ,że w dacie wydawania decyzji I instancji dzieci pani J.K. M. i A. nie spełniały wymogów określonych w powołanym jako podstawa prawna decyzji przepisie art.27 ustawy o pomocy społecznej. Wskazany przepis stanowił, że zasiłek stały przysługuje osobie zdolnej do pracy, lecz nie pozostającej w zatrudnieniu ze względu na konieczność sprawowania opieki nad dzieckiem wymagającym stałej pielęgnacji, polegającej na bezpośredniej, osobistej pielęgnacji i systematycznym współdziałaniu w postępowaniu leczniczym, rehabilitacyjnym oraz edukacyjnym, jeżeli dochód rodziny nie przekracza półtorakrotnego dochodu, określonego zgodnie z art.4 a dziecko ma orzeczoną niepełnosprawność wraz ze wskazaniami, o których mowa w art.6b ust.3 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej, społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych(Dz.U. Nr 123,poz.776 ze zm.). W tym samym dniu w którym wydano decyzję odmawiającą przyznania zasiłku stałego Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności zmienił, w wyniku odwołania, orzeczenie dotyczące syna skarżącej w części dotyczącej konieczności stałej lub długotrwałej pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Treść tego nowego orzeczenia miała wpływ dopiero na kolejną decyzję organu I instancji z dnia [...] mocą której zasiłek stały został przyznany (od lutego do czerwca 2003 r.). Z uwagi na powyższe, zaskarżona decyzja prawa nie naruszała i w tej sytuacji ,na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Nr 153,poz.1270)w związku z art.97 ust.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz.1271 ze zm.),orzeczono jak w sentencji.