II SA/Łd 762/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B.B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego budynku handlowo-mieszkalnego postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. AG II SA/Łd 762/16 Uzasadnienie B.B. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, w sprawie z jej skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] 2016 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego budynku handlowo-mieszkalnego. Ze złożonego wniosku oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, córką, matką, siostrą i bratem. Rodzina mieszka w 110-metrowym domu, posiada nieruchomość rolną o powierzchni 1,64 ha. Łączny dochód 6-osobowej rodziny wynosi 3230 zł netto. Skarżąca nie zadeklarowała posiadania żadnego majątku ani oszczędności. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Mając na względzie sytuację osobistą i majątkową przedstawioną przez skarżącą uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę wysokość deklarowanych dochodów uprawnione jest twierdzenie, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z opłaceniem wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Jednocześnie z uwagi na fakt, że skarżąca została już zwolniona od kosztów sądowych na mocy postanowienia Starszego Referendarza sądowego z dnia 21 października 2016 r. zasadnym stało umorzenie postępowania z wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 249a p.p.s.a., gdyż w tej części orzekanie jest zbędne, a strona nie ponosi kosztów sądowych związanych z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG