II SA/Łd 763/04

Dnia 19 maja 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie: Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Protokolant: Anna Tuczek - Podczaska, po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. M., H. M., M. M., Z. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [....] w przedmiocie zgody na czasowe zajęcie części nieruchomości 1. oddala skargę Z. M. 2. odrzuca skargi: J.M., H. M. i M.M. II SA/Łd 763/04 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] Nr [..] Prezydent Miasta Ł., po ponownym rozpoznaniu sprawy, odmówił udzielenia [...] Zakładowi Energetycznemu SA w Ł. zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 178, oznaczonej na mapie ewidencji gruntów jako działka nr 3/5, w celu dokonania wymiany słupa nr 28 dwutorowej napowietrznej linii energetycznej 110 kV B-C-D z uwagi na jego zaawansowaną korozję. Odmawiając uwzględnienia wniosku [...] Zakładowi Energetycznemu SA w Ł. Prezydent Miasta Ł. wskazał, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uznania, iż nastąpiło zdarzenie mające charakter siły wyższej lub zachodzi nagła potrzeba zapobieżenia powstaniu znacznej szkody. W przypadku udzielenia zgody na czasowe zajęcie nieruchomości, obowiązek doprowadzenia nieruchomości do stanu poprzedniego spoczywałby na Prezydencie Miasta Ł. wykonującym zadania z zakresu administracji rządowej, zaś w niniejszej sprawie brak jest podstaw do obciążenia Skarbu Państwa kosztami, które wynikają z niewłaściwej eksploatacji prowadzonej przez podmiot prawa gospodarczego. Ponadto Prezydent Ł. wskazał, iż [...] Zakład Energetyczny SA w Ł. uzyskał już wcześniej w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] zezwolenie na czasowe zajęcie przedmiotowej nieruchomości na okres trzech miesięcy. Pomimo udzielenia stosownego zezwolenia nie przeprowadzono prac remontowych słupa nr 28. Zatem w ocenie Prezydenta Ł. w przedmiotowej sprawie nie można mówić o nagłej potrzebie zapobieżenia powstaniu znacznej szkody. Od powyższej decyzji odwołał się [...] Zakład Energetyczny SA w Ł. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wydanie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości położonej w Ł. , przy ul. A 178 na okres sześciu miesięcy. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] i udzielił [...] Zakładowi Energetycznemu SA w Ł. zezwolenia na czasowe zajęcie na okres 6 miesięcy, części opisanej powyżej nieruchomości, w celu dokonania wymiany słupa nr 28 dwutorowej napowietrznej linii energetycznej z uwagi na jego zaawansowaną korozję. Po upływie okresu na który nastąpiło zajęcie nieruchomości, Wojewoda [...] zobowiązał Prezydenta Miasta Ł. do doprowadzenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Decyzja Wojewody [...] z dnia [....] została doręczona M. M. 09 lipca 2004 roku, H i J. małżonkom M. w dniu [...] i Z. M. w dniu 20 lipca 2004 r. Powyższą decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi M. M., J. i H. małżonkowie M. i Z. M. w dniu 11 sierpnia 2004 roku. Skarżący J. i H. małżonkowie M. i Z. M. zachowali ten termin wniesienia skargi w wyniku podpisania w zakreślonym przez Sąd terminie, jej oryginału i odpisów. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji bądź stwierdzenie nieważności decyzji. Do skargi dołączony został wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd. Skarżący wskazali, iż organy administracji wydające decyzje w niniejszej sprawie dążą ,, do odjęcia na zawsze praw własności do części działki, na której zostaną znów wzniesione słupy energetyczne". W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty tożsame z zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W postanowieniu z dnia [...] oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia[...], z uwagi na to, iż we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie wykazano, iż przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) zostały spełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań u.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 u.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 u.p.s.a.). W sprawie niniejszej, nie zachodziła jednak możliwość wyrokowania w wyniku rozpoznania skargi M. M. i J. i H. małżonków M. Skarżący Ci złożyli skargę z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu na jej złożenie. Dla małżonków M., którzy odebrali odpis decyzji organu II instancji w dniu 10 lipca 2004 roku, termin na złożenie skargi upłynął w dniu 09 sierpnia 2004 roku, a dla M. M., która odebrała decyzję drugoinstancyjną w dniu 09 lipca 2004 roku, termin ten upłynął w dniu 08 sierpnia 2004 roku. Skarżący Ci złożyli skargę w dniu 11 sierpnia 2004 roku. Powyższe wynika jednoznacznie ze zwrotnych potwierdzeń odbioru korespondencji znajdujących się w załączonych aktach administracyjnych i z pisma reklamującego dowód doręczenia korespondencji nadesłanego do akt sądowych. Nieprawdą, jest więc to co piszą skarżący w treści skargi, iż otrzymali decyzję drugoinstancyjną w dniu 12 lipca 2004 roku, nigdzie na powyższe twierdzenie nie ma żadnego dowodu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skutkiem uchybienia terminowi do złożenia skargi jest zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt. 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucenie skargi. Mając powyższe na uwadze i na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia ( pkt. 2 wyroku ) .