II SA/Łd 763/12

Dnia 6 marca 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M.U.-A. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przyznać adwokat M.U.-A., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A, kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej i nakazać wypłacenie powyższej kwoty adwokat M.U.-A. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. II SA/Łd 763/12 Uzasadnienie Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo adwokat M.U.-A. z wnioskiem o przyznanie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, tj. wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 października 2012 r., II SA/Łd 763/12. Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2013 r., sygn. akt I OSK 45/13. W ww. piśmie zawarte było oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu nie zostały opłacone w całości ani w części. Uwzględniając powyższy wniosek stosownie do przepisu § 19 pkt 1 w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461), w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), orzeczono jak w postanowieniu. Odnosząc się zaś do żądania wnioskodawczyni przyznania wynagrodzenia w wysokości 150% stawki minimalnej, należy stwierdzić, że nie zostało ono uzasadnione ani nakładem pracy, ani z powołaniem się na żadne inne okoliczności. Również referendarz nie dopatrzył się podstaw do podwyższenia stawki minimalnej za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Wobec powyższego wniosek przyznania wynagrodzenia w wyższej wysokości nie mógł zostać uwzględniony. lf