II SA/Łd 764/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Klubu "A" w Ł. na uchwałę Rady Miejskiej w Łowiczu z dnia 28 maja 2015 r. nr IX/56/2015 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Łowicz, w obrębie ewidencyjnym Górki, w rejonie ulic Łęczycka-Miodowa p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A. P. Pismem z dnia 29 sierpnia 2016 r. Klub "A" w Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Łowiczu z dnia 28 maja 2015 r. nr IX/56/2015 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Łowicza, w obrębie ewidencyjnym Górki, w rejonie ulic Łęczycka-Miodowa. Skargę podpisał W. G. jako Przewodniczący Klubu. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Łowiczu wniosła o oddalenie skargi. Zarządzeniem z dnia 4 października 2016 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał stronę skarżącą do określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego, złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz złożenia dokumentu potwierdzającego status prawny strony skarżącej. W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca wskazała: "Wysuwanie braków formalnych (...) przez przewodniczącego Sądu Administracyjnego jest błędne. Nasz wniosek procesowy odnosi się do łamania prawa oraz sposobu procedowania uchwały i w tym względzie przedstawiliśmy wszystkie niezbędne dokumenty. Nie można strony społecznej jakim jest Klub A w Ł. łączyć ze Stroną Prawną Kościoła", "Ustawa o Samorządzie nie wyklucza żadnej osoby, która może samodzielnie dochodzić swoich racji przed Sądem". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wymienione w tym przepisie (m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). Wymagania pisma w postępowaniu sądowym zostały z kolei określone w art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W myśl z kolei art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 13 października 2016 r., jednak w wyznaczonym terminie braki te nie zostały uzupełnione. Strona skarżąca nie określiła bowiem naruszenia prawa bądź interesu prawnego, nie przedłożyła dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez W. G. i nie złożyła dokumentu potwierdzającego status prawny strony skarżącej. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie. A. P.