II SA/Łd 764/25

Dnia 4 listopada 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw po rozpoznaniu 4 listopada 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. i Z. K. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 5 marca 2025 roku nr 45/2025 znak: WOP.7721.27.2025.RW w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zawiadomienia o zakończeniu rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem nadanym w placówce pocztowej 15 września 2025 roku J. K. i Z. K. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 5 marca 2025 roku nr 45/2025 (znak: WOP.7721.27.2025.RW) w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zawiadomienia o zakończeniu rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż prawomocnym postanowieniem z dnia 13 czerwca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 272/25, odrzucił skargę J. K. i Z. K. na powyżej opisaną decyzję, a zatem ma ona walor prawomocności w rozumieniu art. 16 § 3 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Termin, o którym mowa powyżej, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona oddała pismo w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 roku - Prawo pocztowe (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia skutkuje jej odrzuceniem. Taki sam skutek następuje, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, zaskarżony akt zawierał właściwe pouczenie o możliwości wniesienia skargi oraz o sposobie, w jaki należy to uczynić i został doręczony skarżącym 12 marca 2025 roku. Termin do wniesienia skargi na ww. decyzję upłynął zatem 11 kwietnia 2025 roku (piątek). Niniejszą skargę złożono 15 września 2025 roku, a zatem niewątpliwie po upływie terminu ustawowego. Skarga wniesiona chociażby jeden dzień po terminie nie może podlegać rozpoznaniu. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Odnosząc się do stanowiska organu Sąd zwraca uwagę, że przez decyzję prawomocną, w myśl art. 16 § 3 k.p.a., należy rozumieć taką decyzję ostateczną, której nie można zaskarżyć do sądu administracyjnego. Pojęcie to dotyczy więc takich decyzji ostatecznych, od których skarga bądź sprzeciw zostały przez sąd administracyjny prawomocnie oddalone bądź odrzucone albo co do których upłynął już termin ich zaskarżenia do sądu (por. W. Chróścielewski [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. A. Krawczyk, Warszawa 2025, art. 16). Biorąc pod uwagę powyższe należy dostrzec, że w niniejszej sprawie nie tylko niedochowanie terminu do złożenia skargi czyni rozważaną skargę niedopuszczalną, lecz także okoliczność, iż poprzednia skarga J. K. i Z. K. została odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 czerwca 2025 roku, sygn. akt II SA/Łd 272/25, co oznacza, że ponowna skarga złożona w tej samej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Natomiast odnosząc się do argumentacji strony skarżącej nakierowanej na przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Łd 272/25, należy wyjaśnić, że w niniejszym postępowaniu taki wniosek nie może być procedowany wobec stwierdzonej niedopuszczalności skargi. Reasumując, Sąd uznał, że niniejsza skarga J. K. i Z. K. jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 4 oraz § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. ds