II SA/Łd 766/20

Dnia 16 lipca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Sędziowie Sędzia WSA Robert Adamczewski, Asesor WSA Tomasz Porczyński (spr.), , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2021 roku sprawy ze skargi L. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji oddala skargę. A. P. Decyzją z dnia [...], nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 poz. 735)- dalej: k.p.a.; art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, ust. 5, art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1945 ze zm.)- dalej: u.p.z.p.; Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy Ż. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, że wnioskiem z dnia 10 kwietnia 2019 r. M.M. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A wystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń budynku gospodarczego i części pomieszczeń budynku mieszkalnego, położonych w miejscowości P. 34, gm. Ż., na funkcje produkcyjną, biurową i produkcyjno-magazynową, celem utworzenia laboratorium chemicznego produkującą specjalistyczną chemie gospodarczą, wyroby medyczne (poza farmaceutykami)i kosmetyki. Obszar planowanej inwestycji został oznaczony na załączonym do wniosku załączniku graficznym literami ABCDA. Z akt sprawy wynika nadto, że postępowanie w sprawie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy poprzedzone zostało postępowaniem w sprawie wydania decyzji środowiskowej dla planowanego przedsięwzięcia. Postępowanie to zakończone zostało ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]sierpnia 2017 r., nr [...] o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Decyzją z dnia [...] Burmistrz Gminy Ż., po rozpatrzeniu wniosku M.M. orzekł o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji pn. "zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń budynku gospodarczego i części pomieszczeń budynku mieszkalnego na funkcję produkcyjną, biurową i produkcyjno-magazynową, celem utworzenia laboratorium chemicznego produkującego specjalistyczną chemię gospodarczą, wyroby medyczne(poza farmaceutykami), kosmetyki; całość przewidziana do realizacji na terenie oznaczonym w załączniku graficznym literami ABCDA, składającym się z części działek oznaczonych w ewidencji gruntów numerami 15/3 i 15/2 obr.[...] P., położonym w miejscowości P. 34 gmina Ż., powiat [...], województwo [...]". W wydanej decyzji organ ustalił m.in.: zakres inwestycji; warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu wynikające z przepisów odrębnych; warunki ochrony środowiska, zdrowia i życia ludzi, przyrody i krajobrazu, gruntów rolnych i leśnych; wymagania dotyczące ochrony osób trzecich; uzgodnienia wynikające z art.53 ust.4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ I instancji wskazał, iż teren, na którym planowana jest inwestycja nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zaś planowana inwestycja spełnia łącznie warunki umożliwiające wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Odwołanie od powyższej decyzji złożył L.Z. – właściciel nieruchomości sąsiedniej położonej w miejscowości P. 36, który wyraził swoje obawy, co do możliwości zatrucia powietrza w pomieszczeniach i zabudowaniach, wynikającego z przedmiotowej inwestycji. Strona wskazała również, że w 2017 roku odwoływała się do WSA w Łodzi, ale nie otrzymała odpowiedzi. W treści odwołania nie przywołano żadnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, który w ocenie strony zostałby naruszony kwestionowaną decyzją. Zaskarżoną niniejszą skargą decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając wskazało, że w prowadzonym na skutek wniosku M.M. o ustalenie warunków zabudowy postępowaniu sporządzona została, przez uprawnioną osobę, analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu planowanej inwestycji. Z treści wykonanej analizy wynika, że na terenie obszaru analizowanego nie występuje działalność tożsama z projektowanym zamierzeniem inwestycyjnym Jednakże skala projektowanej inwestycji nie zaburzy ładu przestrzennego obszaru. Określając parametry, cechy i wskaźniki zabudowy przyjęto stan istniejący. Dalej organ wskazał, że z przeprowadzonego postępowania wynika, iż planowana inwestycja polegać będzie na zmianie sposobu użytkowania części istniejącego już budynku (mieszkalnego i gospodarczego), którego powierzchnia ani położenie na działce nie ulegnie zmianie i nie wpłynie na linie zabudowy od drogi publicznej. W zakresie infrastruktury technicznej planowana inwestycja będzie podłączona do istniejących sieci. Samorządowy Zakład Budżetowy w Ż. określił warunki odprowadzania ścieków przemysłowych do miejskiej kanalizacji. Zarząd Powiatu [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...]lipca 2019 roku uzgodnił projekt decyzji o warunkach zabudowy w zakresie dostępu do drogi publicznej i miejsc postojowych dla użytkowników. Teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Ponadto odwołując się do treści art. 61 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 u.p.z.p. Kolegium wskazało, że wobec faktu, iż poprzednio obowiązujący na terenie Gminy Ż. plan miejscowy ogólny zagospodarowania przestrzennego Gminy Ż. zatwierdzony uchwałą nr 21 /V/94 Rady Gminy i Miasta w Ż. z dnia 23 września 1994 r. przewidywał możliwość przekształceń funkcjonalnych terenów z dominującej i uprzywilejowanej funkcji mieszkaniowej na rzecz mieszkalnictwa nierolniczego, usług, handlu hurtowego i detalicznego, rzemiosła usługowego i produkcyjnego, w sprawie nie znajduje zastosowania tzw. warunek "dobrego sąsiedztwa". Co więcej ustalając warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji uwzględniono również wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich. Mając powyższe na uwadze powyższe pod uwagę Kolegium stwierdziło, że dokonane w sprawie ustalenia, co do spełnienia przez wnioskodawcę warunków określonych w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. upoważniały organ do wydania przedmiotowej decyzji. Natomiast co do zarzutów wniesionego odwołania Kolegium wskazało, że podnoszone przez skarżącego obawy, co do znacznego oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, były przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego, prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Postępowanie to zostało zakończone ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2017 r. o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Zasadność powyższego rozstrzygnięcia potwierdził wojewódzki S ad Administracyjny w Łodzi, który prawomocnym wyrokiem z dnia 16 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Łd 842/17 oddalił skargę wniesioną przez L.Z. Nie zgadzając się z decyzją organu odwoławczego L.Z. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W uzasadnieniu skarżący ponowił dotychczas prezentowaną argumentację, co do możliwości zatrucia powietrza w pomieszczeniach i zabudowaniach, w związku planowaną inwestycją. Dodatkowo wskazał na istniejące uciążliwości związane z hałasem i brakiem możliwości wietrzenia pomieszczeń z uwagi na "jakieś związki chemiczne". Zarzucił, że skierowane do niego postanowienie nie uwzględnia bliskiego położenia jego nieruchomości względem nieruchomości inwestora. Skarżący podtrzymał stanowisko, co do konieczności przeprowadzenia badań w zakresie wpływu inwestycji na środowisko. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wnosiło o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W dniu 16 lipca 2021 r. obecny na rozprawie pełnomocnik skarżącego popierał wniesioną skargę. Oświadczył dodatkowo, że wnosi zarzut naruszenia art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. polegający na podpisaniu decyzji organu I instancji przez kierownika referatu – K.A., bez wskazania referatu, którym w/w kieruje. Obecny na rozprawie uczestnik postępowania M.M. wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w tak zakreślonym zakresie Sąd stwierdza, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiadają prawu, co uzasadnia oddalenie skargi w całości. Jak już wcześniej wskazano przedmiotem niniejszej skargi L.Z. uczynił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy Ż. z dnia [...] o ustaleniu, na wniosek M.M., warunków zabudowy dla inwestycji pn. "zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń budynku gospodarczego i części pomieszczeń budynku mieszkalnego na funkcję produkcyjną, biurową i produkcyjno-magazynową, celem utworzenia laboratorium chemicznego produkującego specjalistyczną chemię gospodarczą, wyroby medyczne(poza farmaceutykami), kosmetyki; całość przewidziana do realizacji na terenie oznaczonym w załączniku graficznym literami ABCDA, składającym się z części działek oznaczonych w ewidencji gruntów numerami 15/3 i 15/2 obr.[...] P., położonym w miejscowości P. 34 gmina Ż., powiat [...], województwo [...]". Podstawę materialnoprawną kwestionowanego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1945 ze zm.)- dalej: u.p.z.p., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 59 ust. 1 u.p.z.p. zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio. W niniejszej sprawie realizacja przedmiotowej inwestycji, dla której zaskarżoną decyzją ustalono warunki zabudowy, jest planowana w miejscowości P., gm. Ż., na obszarze dla którego w dacie złożenia wniosku M.M. brak było uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tym samym stosownie do powołanego wyżej art. 59 ust. 1 u.p.z.p. zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń budynku gospodarczego i części pomieszczeń budynku mieszkalnego, położonych w miejscowości P. 34 wymagała ustalenia warunków zabudowy, w drodze decyzji administracyjnej podejmowanej na podstawie art. 61 u.p.z.p. Stosownie do treści art. 60 ust. 1 u.p.z.p. decyzję o warunkach zabudowy wydaje, z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy powierza się osobie, o której mowa w art. 5, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów posiadającej uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej albo uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej (art. 60 ust. 4 u.p.z.p.). W myśl art. 61 ust. 1 u.p.z.p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1. co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2. teren ma dostęp do drogi publicznej; 3. istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4. teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5. decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Przy czym jak wynika z art. 61 ust. 2 u.p.z.p. przepisów ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do inwestycji produkcyjnych lokalizowanych na terenach przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1. Jak wynika z dokonanych ustaleń faktycznych sprawy, a co nie jest kwestionowane przez stronę skarżącą, lokalizacja przedmiotowej inwestycji planowana jest na terenie na którym poprzednio obowiązujący plan miejscowy ogólny zagospodarowania przestrzennego Gminy Ż. zatwierdzony uchwałą Rady Gminy i Miasta w Ż. z dnia 23 września 1994 r., nr 21/V/94 (Dz.Urz. Województwa [...] Nr 8, poz.117) przewidywał możliwość przekształceń funkcjonalnych terenów z dominującej i uprzywilejowanej funkcji mieszkaniowej na rzecz mieszkalnictwa nierolniczego, usług, handlu hurtowego i detalicznego, rzemiosła usługowego i produkcyjnego. Wobec powyższego ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji nie wymagało przeprowadzenia ustaleń, co do zgodności projektowanego przedsięwzięcia z warunkami wymienionymi w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. Dalej dokonując oceny łącznego spełnienia pozostałych warunków, wymienionych w art. 61 ust. 1 pkt 2-5 u.p.z.p. Sąd stwierdza, iż ze znajdującej się w załączonych do skargi akt administracyjnych sprawy analizy obszaru funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, sporządzonej przez mgr inż. Architekt M.K., wpisaną na listę Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej za nr [...], wynika, że teren planowanej inwestycji ma zapewniony dostęp do drogi publicznej poprzez istniejący zjazd na drogę powiatową. Istniejące na terenie planowanego przedsięwzięcia oraz pozostające w jego zasięgu uzbrojenie terenu jest wystarczające dla jego realizacji. Ponadto teren przeznaczony pod projektowaną inwestycję nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nie leśne, z uwagi na jego objęcie zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 nieobowiązującej już ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Wydana decyzja pozostaje również zgodzie z przepisami odrębnymi, gdyż wobec projektowanego zamierzenia inwestycyjnego wydana została ostateczna decyzja administracyjna o braku potrzeby przeprowadzenia oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; teren inwestycji nie jest położony w obszarze prawnie chronionym ustanowionym w trybie przepisów ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz z 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami; a nadto projekt decyzji o warunkach zabudowy, stosownie do wymogów art. 53 ust. 4 pkt 6 i pkt 9 został uzgodniony odpowiednio z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych - w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami oraz z właściwym zarządcą drogi powiatowej, do której przylega nieruchomość, na której planowana jest realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia. Opisane wyżej ustalenia faktyczne zostały szczegółowo przedstawione w załącznikach (tekstowych i graficznych) stanowiących integralną cześć decyzji organu I instancji i były przedmiotem szczegółowej analizy decyzji organu odwoławczego. W konsekwencji Sąd uznał, że w niniejszej sprawie spełnione zostały wymogi zarówno materialne, jak i formalne z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Tym samym organy administracji publicznej były zobowiązane do wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, co też uczyniły. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi podkreślić należy, że ograniczają się one do ogólnych, lakonicznych stwierdzeń skarżącego, co do możliwości wystąpienia możliwości zatrucia powietrza bliżej niesprecyzowanymi związkami chemicznymi, jak również uciążliwości związanymi z hałasem emitowanym przez planowane przedsięwzięcie. W tym zakresie po raz kolejny wskazać należy, że kwestia ewentualnego wpływu przedmiotowej inwestycji na środowisko była już przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Wniesiona na tę decyzję przez L.Z. skarga została oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Łd 842/17. W tym miejscu, odnośnie podnoszonego w skardze braku odpowiedzi na kierowane do sądu w 2017 r. pisma podkreślić należy, że zgodnie z obowiązującymi przepisami p.p.s.a. odpisu sentencji wyroku oddalającego skargę wydanego na posiedzeniu jawnym nie doręcza się z urzędu stronom postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec powyższego podniesione zarzuty pozostają bez wpływu na wynik niniejszego rozstrzygnięcia. Za nieuzasadniony w ocenie Sądu uznać również należało podnoszony na rozprawie zarzut naruszenia art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. Zgodnie z treścią wskazanego przepisu decyzja zawiera podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji, a jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego - kwalifikowany podpis elektroniczny. W świetle dyspozycji analizowanego przepisu nie budzi wątpliwości, że jednym z niezbędnych składników uznania pisma za decyzję administracyjną jest co najmniej opatrzenie go podpisem osoby upoważnionej do wydania decyzji wraz z wskazaniem stanowiska służbowego. Prawne i praktyczne znaczenie podpisu polega zatem na tym, że pozwala on na identyfikację osoby biorącej udział w wydaniu decyzji. Przy czym jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem podpisu należy rozumieć znak ręczny określonej osoby, pozwalający dzięki jego indywidualnym cechom na identyfikację tej osoby. Nie musi przy tym obejmować pełnego nazwiska. Podpis pod decyzją musi być własnoręczny, lecz nie musi być czytelny (por. wyrok WSA w Gorzowie wielkopolskim z 11 kwietnia 2018 r., I SA/Go 45/18; wyrok WSA w Warszawie z 19 kwietnia 2018 r., VIII SA/Wa 777/17; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu kwestionowany przez pełnomocnika skarżącego podpis złożony pod decyzją organu I instancji odpowiada wymogom art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. Z zamieszczonej na decyzji pieczątki wynika, że z rozstrzygnięcie organu I instancji wydane zostało "z upoważnienia Burmistrza przez K.A. – Kierownika Referatu". Ponadto decyzja została opatrzona własnoręcznym podpisem osoby wydającej decyzję. Natomiast, co do podnoszonego przez stronę skarżącą braku wskazania nazwy referatu, którym kieruje K.A. Sąd stwierdza, iż powyższe uchybienie pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy. Zamieszczone na decyzji dane, to jest imię i nazwisko oraz zajmowane stanowisko w pełni pozwalają na identyfikacje osoby biorącej udział w wydaniu decyzji. Ponadto w aktach sprawy znajdują się, kierowane do strony skarżącej w toku prowadzonego postępowania przed organem I instancji pisma procesowe, podpisane przez Kierownika Referatu – K.A., opatrzone pieczęcią urzędową Urzędu Gminy w Ż. Referatu Budownictwa Planowania Przestrzennego i Inwestycji. Reasumując Sąd stwierdza, że organy administracji publicznej podjęły zgodnie z art. 7 k.p.a. niezbędne działania do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, mając na względzie zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes obywateli. Zgromadzony materiał dowodowy został przy tym zebrany w sposób wyczerpujący i rozpatrzony jako całość, co czyni w konsekwencji zadość art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. Natomiast stwierdzona zgodność planowanego przedsięwzięcia z wymogami określonymi w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. obligowała organy administracji publicznej procedujące w sprawie do ustalenia, w drodze decyzji warunków zabudowy przedmiotowego przedsięwzięcia, zgodnie z żądaniem inwestora zawartego we wniosku z dnia 10 kwietnia 2019 r. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. k.ż.