II SA/Łd 767/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia del.NSA M. Stahl, Sędziowie : del.NSA A. Stępień, WSA J. Sekunda-Lenczewska (spr.), Protokolant A. Widawski, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2004 roku na rozprawie przy udziale - sprawy ze skargi H. F. i J. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do określonych robót budowlanych oddala skargę. - Decyzją Nr [...] z dnia [...] Starosta Powiatu T. zgłosił sprzeciw w sprawie zamiaru prowadzenia robót budowlanych w budynkach szkolnych znajdujących się na działce oznaczonej w ewidencji gruntów nr 24 /obręb [...] / położonej przy ul. A 57 w T. w związku z zamierzoną zmianą sposobu użytkowania przedmiotowego budynku na ośrodek zdrowia i aptekę t j. robót budowlanych objętych zgłoszeniami dokonanymi przez J. i H. F. z dnia 9.01.2001 i z dnia 11.01.2001 r. i nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę - przebudowę przedmiotowego obiektu, ponieważ jego realizacja narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta T. Jako podstawę decyzji organ powołał art.30 ust.2 i ust.5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U z 2000r Nr 106,poz.1126/ oraz art.104 kpa. Od tej decyzji inwestorzy odwołali się w dniu 31.1.2001r. do Wojewody [...] wnosząc o uchylenie rozstrzygnięcia Starosty Powiatu T. podnosząc, iż przebudowa przedmiotowego obiektu, mająca na celu przystosowanie części budynku dla potrzeb służby zdrowia, ma za zadanie ułatwienie dostępu mieszkańcom do lekarza pierwszego kontaktu. Skarżący podnieśli, iż posiadają stosowną umowę dzierżawy spornego obiektu, a wzmiankowany budynek nie jest obecnie w żaden sposób wykorzystywany. Podnieśli również, że Wójt Gminy T., chcąc ułatwić rozwiązanie problemu, złożył wniosek do Zarządu Miasta T. o zmianę w planie zagospodarowania przestrzennego dot. przedmiotowej działki. Decyzją Nr [...] z dnia [...] Wojewoda[...] , po rozpatrzeniu odwołania J. i H. F., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt.1 kpa w związku z art. 30 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7lipca1994r. Prawo budowlane (jedn. tekst: Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.). W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził, że przedmiotowa nieruchomość, na której znajduje się budynek objęty zgłoszeniem inwestorów, w świetle ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta T., zatwierdzonego uchwałą MRN w T. z dnia [...] Nr [...] (Dz. Urz. Woj. P. Nr [...] póz. [...] z późn. zm.), znajduje się w terenach oświaty, oznaczonych symbolem S 5 UO - w jednostce urbanistycznej S. Przedstawiony w zgłoszeniach inwestorów zamiar urządzenia ośrodka zdrowia w budynkach szkolnych znajdujących się na wzmiankowanym terenie rodzić może zatem, sprzeczność z ustaleniami w/w planu zagospodarowania przestrzennego. Stosownie do postanowień art. 30 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ może nałożyć, w drodze decyzji, obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych, objętych obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w ust. l cyt. przepisu, jeżeli ich realizacja może m. in. naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak to ma miejsce w omawianej sprawie. Zatem podniesiona argumentacja odwołania, w związku z w/w ustaleniami, nie może być w sprawie skuteczna. W związku z powyższym, decyzję Starosty Powiatu T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu odnośnie przystąpienia do wykonania określonych robót budowlanych i nałożenia na inwestorów obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę-przebudowę budynku szkoły na działce o nr ewid. gr. 24 położonej w T. przy ul. A 57 Wojewoda Ł. uznał za słuszną, wydaną z poszanowaniem obowiązujących przepisów prawa. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję organu II instancji złożyli H. i J. F. podnosząc, że zaskarżona decyzja jest krzywdząca, jako że na innych posesjach znajdujących się w planie zagospodarowania przestrzennego na terenach oświaty znajdują się również gabinety lekarskie, jak również inne rodzaje działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumenty i stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji podkreślając, że w związku ze sprzeciwem starosty od złożonego zgłoszenia na wykonanie robót budowlanych i nałożeniem obowiązku uzyskania pozwolenia na zakres robót, skarżący winien czynić starania w przedmiocie uzyskania pozwolenia na ich wykonanie, zachowując wymaganą procedurę postępowania i nałożenie tego obowiązku nie jest równoznaczne z odmową załatwienia sprawy, jak to rozumie skarżący. Na rozprawie w dniu 14 stycznia 2003 r skarżący popierał skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z 2002 roku) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych (...), przy czym – zgodnie z § 2 tego artykułu – kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpoznając sprawę sąd bada ją wyłącznie pod względem zgodności z obowiązującym prawem w dniu podjęcia decyzji. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta T., zatwierdzonego uchwałą MRN w T. z dnia [...] Nr [...] (Dz. Urz. Woj. P. Nr[...] , poz. [...] z późn. zm.), przedmiotowa nieruchomość, na której znajduje się budynek objęty zgłoszeniem inwestorów, znajduje się w terenach oświaty, oznaczonych symbolem S 5 UO - w jednostce urbanistycznej S. Przedstawiony w zgłoszeniach inwestorów zamiar urządzenia ośrodka zdrowia i apteki w budynkach szkolnych znajdujących się na wzmiankowanym terenie rodzić może zatem sprzeczność z ustaleniami w/w planu zagospodarowania przestrzennego. Stosownie do postanowień art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (jedn. tekst: Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.), właściwy organ może nałożyć, w drodze decyzji, obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych, objętych obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w ust. l cyt. przepisu, jeżeli ich realizacja może m. in. naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak to ma miejsce w omawianej sprawie. Sprzeciw został wniesiony przez właściwy organ, w zakreślonym prawem terminie 30-dniowym od dnia zgłoszenia( art. 30 ust. 2) a tym samym, organ skorzystał z przysługującego mu na mocy art.30 ust. 3 powołanej ustawy uprawnienia. Zatem zarzuty podniesione w skardze, że w innych szkołach mieszczą się inne działalności gospodarcze, jak również gabinety lekarskie, które zdaniem skarżących są nieodłącznym elementem edukacji nie mogą znaleźć aprobaty Sądu w przedmiotowej sprawie. Skarżący, żadnych innych argumentów i zarzutów w tym natury prawnej, nie zgłosili. Na marginesie jedynie stwierdzić należy, iż zastanawiać może celowość umieszczenia w odpowiedzi na skargę pouczenia, że zgłoszenie sprzeciwu nie jest równoznaczne z odmową załatwienia sprawy, i że skarżący winien czynić starania w przedmiocie uzyskania pozwolenia na zakres robót zachowując wymaganą procedurę, w szczególności wobec wskazanej podstawy prawnej zgłoszonego sprzeciwu. Mając na uwadze, że zaskarżona decyzja nie naruszyła obowiązującego prawa, należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz.1270 ).