II SA/Łd 769/09

Dnia 17 listopada 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie w przedmiocie uznania zażalenia za niezasadne postanawia: odrzucić skargę. LS Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpoznaniu zażalenia J. R. i na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w związku z niewydaniem w terminie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynków wielorodzinnych. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, m.in. że w/w zażalenie zostało złożone w dniu 25 maja 2009 roku, zaś biorąc pod uwagę datę wpływu akt sprawy do organu pierwszej instancji ( 7 maja 2009 roku ), po rozpoznaniu sprawy przez WSA w Łodzi wyrokiem z dnia 13 lutego 2009 roku, w dniu złożenia zażalenia przez J. R. nie upłynął jeszcze termin na załatwienie sprawy, przewidziany dyspozycja art. 35 § 3 K.p.a. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł J. R.. W skardze, szeroko opisując dotychczasowy przebieg postępowania, podniósł że do dnia 24 sierpnia 2009 roku nie została wydana żądana przez niego decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie zostało wydane, na podstawie art. 37 K.p.a., w wyniku rozpatrzenia zażalenia skarżącego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego. Podkreślić należy, że zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a., jest szczególnym środkiem prawnym. Jego przedmiotem nie jest, bowiem wydane w toku postępowania postanowienie organu (art. 141 § 1 K.p.a.), lecz niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub ustalonym stosownie do treści art. 36 K.p.a. Postanowienie organu administracji wydane w trybie art. 37 K.p.a. nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Na postanowienie organu administracji wydane w tym trybie nie służy zażalenie (zob. art. 141 § 1 K.p.a.). W wyroku z dnia 24 maja 2001 roku w sprawie o sygn. akt IV S.A. 572/99, ONSA 2002/3/116, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że skoro w kodeksie postępowania administracyjnego brak jest przepisu o dopuszczalności zaskarżenia tego postanowienia, oznacza to, iż stronie nie przysługuje prawo podważania tego stanowiska (postanowienia) w trybie procesowym. Jest to zrozumiałe, jeśli się zważy, że niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść do sądu skargę na bezczynność organu (gdyż spełnia warunek formalny określony w art. 37 § 1 K.p.a.) i w postępowaniu ze skargi na bezczynność organu może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Wobec tego, skoro zaskarżone postanowienie nie jest objęte zakresem działania sądów administracyjnych, określonym w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., skarga jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a, podlegała odrzuceniu. LS