II SA/Łd 77/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Z., S.Ś. i Z.K. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi II SA/Łd 77/04 U Z A S A D N I E N I E W dniu 29 grudnia 2003 r. A.Z., S.Ś. i Z.K. wnieśli do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], Nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze wywołane odwołaniem od decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji o nazwie budowa gazociągu w/c na odcinku od istniejącego gazociągu Ø 400 w K. od ulicy A w R., zgodnie z wyrysowanym przebiegiem w ramach etapu budowy, przewidzianej na gruncie położonym w R., S., G. i K. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazali, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. umorzyło postępowanie odwoławcze, uzasadniając to tym, że inwestycja została zrealizowana, w związku z czym stwierdzono, że bezprzedmiotowe jest postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji już powstałej oraz, że bezprzedmiotowe jest orzekanie o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego nie mającego powstać w przyszłości, ale już istniejącego. Zdaniem skarżących, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie wzięło pod uwagę tego, że stwierdzenia powyższe mogą odnosić się wyłącznie do postępowania przed organem I instancji, który jest organem właściwym do wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. takim organem nie jest. W opinii skarżących organ odwoławczy nie powinien zatem umarzać postępowania przez siebie prowadzonego w II instancji, lecz uchylić decyzję organu I instancji i umorzyć postępowanie w sprawie na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 § 1 k.p.a. Decyzją z dnia [...], Nr [...], wydaną na podstawie przepisu art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uwzględniło skargę w całości oraz uchyliło decyzję własną z dnia [...], Nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze, a także zaskarżoną decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...], Nr [...] i umorzyło postępowanie przed organem pierwszej instancji. W związku z powyższą decyzją pismem z dnia 11 lutego 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przepis powyższy stanowi samoistną podstawę prawną do dokonania autokontroli przez organ administracji, a jedynym warunkiem jaki musi być spełniony dla zastosowania tegoż przepisu jest uwzględnienie skargi w całości. Jak wynika z nadesłanego odpisu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Organ odwoławczy uchylił decyzję własną z dnia [...] oraz poprzedzającą je decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie przed organem I instancji. Tym samym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. orzekło zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym przez skarżących w skardze. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku, tzn. po wniesieniu skargi do Sądu, wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Takim zdarzeniem jest niewątpliwie uwzględnienie skargi przez organ administracji w trybie autokontroli. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji.