II SA/Łd 77/08

Dnia 2 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Protokolant Asystent sędziego Adrian Król, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2008 roku sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], Nr [...]. "A" spółka jawna złożyła wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie serwisu samochodowego ze stancją kontroli pojazdów i myjnią samochodową oraz na przebudowie stancji tankowania gazem na stację paliw płynnych, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. A 6/8 na działkach nr 27/2 i 28 . Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. ustalił warunki zabudowy dla powyższej inwestycji. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł W. K., właściciel nieruchomości sąsiedniej wskazując, że nie został zawiadomiony o toczącym się postępowaniu w sprawie. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji z uwagi na naruszenie zasady czynnego udziału stron w postępowaniu. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] ustalił warunki zabudowy dla wyżej opisanej inwestycji. W uzasadnieniu organ wskazał, że w odniesieniu do przedmiotowej inwestycji zostały spełnione wszystkie przesłanki ustalenia warunków zabudowy, w szczególności na obszarze poddanym analizie występuje zabudowa o podobnej funkcji tj. zabudowa usługowa, teren zaś posiada dostęp do drogi publicznej od ul. A. Odwołanie od powyższej decyzji złożył W. K.. Wskazał, że utrzymanie decyzji sankcjonuje powstanie inwestycji z niekorzystną i niedopuszczalną uciążliwością dla sąsiedniej nieruchomości, której jest właścicielem. Skarżący wyjaśnił również, że zgodnie z mapą sytuacyjno- wysokościową projektowane podziemne zbiorniki na gaz płynny oraz punkt zlewu paliwa usytuowane są w najbliższym sąsiedztwie jego nieruchomości, co nie chroni jego mieszkańców przed zanieczyszczeniami wody, gleby i powietrza. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 §1 pkt.1 kpa, art. 54 w zw. z art. 64 ust.1, art. 61 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał ,że planowana inwestycja należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których wykonanie raportu może być wymagane na podstawie § 3 ust.1 pkt.35 rozporządzenia RM z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zatem konieczna będzie przed uzyskaniem pozwolenia na budowę decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Wówczas w toku tego postępowania skarżący będzie mógł podnosić argumenty dotyczące uciążliwości. Organ wskazał również, że decyzja o warunkach zabudowy nie zawiera przepisów regulujących kwestie szczegółowego określania lokalizacji projektowanych obiektów. Kwestia ta należy do zakresu postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Od powyższego rozstrzygnięcia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł W. K. powtarzając argumenty zawarte w uzasadnieniu. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2008 roku P. S., wspólnik "A" wniósł o oddalenie skargi i oświadczył, że na zachód od działki pana K. znajduje się teren wcześniej użytkowany przez spółkę "B" , obecnie jest to własność Skarbu Państwa (Ministra Skarbu). Spółka "B" przestała użytkować ten teren przed wszczęciem postępowania w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji. Ponadto, stosownie do treści art. 134 § 1p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie z powodów, które nie zostały w niej wskazane. W myśl art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Należy w tym miejscu podkreślić, że to na organie administracji państwowej z urzędu ciąży obowiązek ustalenia, kto ma w danej sprawie interes prawny lub obowiązek, a zatem to organ musi ustalić zarówno adresata decyzji, jak i wszystkie osoby zainteresowane w sprawie. Wszczynając postępowanie, czy to z urzędu, czy to na wniosek strony, organ obowiązany jest zawiadomić o wszczęciu postępowania wszystkie osoby będące, zgodnie z art. 28 kpa, stronami w sprawie. Niedopełnienie tego obowiązku stanowi naruszenie przepisów postępowania, które może mieć wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie kontrolą sądu objęte jest postępowanie administracyjne zakończone decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Do stron powyższego postępowania zaliczyć należy właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na której ma być zlokalizowana inwestycja, a także właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na terenie których rozciągać się będzie oddziaływanie inwestycji, której dotyczy postępowanie. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie organ administracji uznał za stronę postępowania administracyjnego spółkę "B", trafnie przesądzając, iż władający działką nr 26/6, bezpośrednio sąsiadującą z planowaną inwestycją należy do kręgu uczestników postępowania. Jednakże spółka ta od 1998 roku nie jest podmiotem władającym działką nr 26/6. Jak wynika z treści pisma z dnia 5 lipca 2007 roku, użytkownikiem wieczystym tego terenu jest Skarb Państwa. Podmiot ten pomimo zawiadomienia organu administracji przez inwestora w dniu 10.07.2007r. o prawie do nieruchomości, nie został zawiadomiony o wszczęciu postępowania i nie brał w nim udziału, co stanowi naruszenie art. 10 § 1 kpa i art. 61 § 4kpa. Należy podkreślić, że istotnym załącznikiem decyzji o warunkach zabudowy jest analiza urbanistyczna. Tymczasem załączono do decyzji organu I instancji jedynie dokument zatytułowany "wyniki analizy urbanistycznej", niepodpisany, niewskazujący daty sporządzenia, nie zawierający graficznego przedstawienia obszaru analizowanego. Uchybienia powyższe stanowią naruszenie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (DZ. U. 03.164.1588) Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien prawidłowo ustalić i oznaczyć strony postępowania. Dokonać zawiadomienia o wszczęciu postępowania (art. 10 § 1 kpa, art. 61 § 4 kpa), umożliwić stronom zajęcie stanowiska w sprawie i uzupełnić braki dotyczące analizy urbanistycznej. Sąd wskazuje również, że z akt administracyjnych nie wynikało, czy udzielone przez inwestorów pełnomocnictwo (karta 4 akt adm.) odpowiada wymogom k.p.a. Z załączonego do akt pełnomocnictwa nie wynikało, czy podmioty upoważnione posiadają legitymację prawną do występowania w charakterze pełnomocników, kwestię tę wyjaśnili inwestorzy dopiero na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Odnosząc się zaś do zarzutów skargi, Sąd stwierdza, że nie są one zasadne. Przede wszystkim stwierdzić trzeba, iż skarżący nie może skutecznie podnosić zarzutów naruszenia planowaną inwestycją zasady dobrego sąsiedztwa, uzasadnianych faktem zamieszkiwania na nieruchomości sąsiedniej. Inwestycja zamierzona jest bowiem w sąsiedztwie terenów o przeznaczeniu usługowym, fakt, że rodzina skarżącego zajmuje budynek o przeznaczeniu magazynowym na cele mieszkalne nie może mieć znaczenia dla sprawy niniejszej. Ponadto zarzuty dotyczące hałasu oraz innych uciążliwości związanych z planową inwestycją powinny być podnoszone przez skarżącego w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę. Na etapie postępowania w przedmiocie warunków zabudowy są one przedwczesne. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, c oraz art. 135 p.p.s.a orzekł jak w wyroku. P.H.