II SA/Łd 78/11

WyrokWSA w Łodzi2011-03-16

Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (Przewodniczący), Sędzia NSA Anna Stępień, Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (sprawozdawca)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu administracji stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanej rozbudowy drogi krajowej zostało wydane zgodnie z prawem, pomimo zarzutów dotyczących niedostatków uzasadnienia?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że postanowienie organu pierwszej instancji stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko spełnia wymogi prawne, mimo redakcyjnych niedostatków uzasadnienia. Niedostatki te nie stanowią istotnego uchybienia, które mogłoby skutkować uchyleniem postanowienia. Organ prawidłowo zakwalifikował przedsięwzięcie i uwzględnił wymagane uwarunkowania, a organ odwoławczy skutecznie skorygował ewentualne braki.
Stan faktyczny
Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Łodzi planowała rozbudowę drogi krajowej na odcinku S. – W. Burmistrz Miasta Z. wydał postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. Skarżący zarzucił niedostatki uzasadnienia postanowienia, domagając się jego uchylenia.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Łodzi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Miasta Z. stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 16 marca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Protokolant asystent sędziego Marcelina Chmielecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2011 roku sprawy ze skargi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko – oddala skargę. Burmistrz Miasta Z. postanowieniem z dnia [...], znak: [...], wydanym na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3.października 2008r. o udostępnieniu informacji środowiska i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227), po zasięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S., stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wspomniane przedsięwzięcie polegać ma na rozbudowie drogi krajowej nr [...] na odcinku S. – W. od km 86+050 do km 129+613 na terenie województwa [...], powiatu [...], obejmującego miasto S., gminę S., gminę W., gminę B., gminę Z., miasto Z., gminę K., oraz powiat [...] obejmujący gminę L. i gminę S. Inwestorem przedsięwzięcia jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. Motywując rozstrzygnięcie organ wskazał, że województwo [...] w całości położone jest na obszarze pasa Nizin Środkowopolskich, a przedmiotowa inwestycja będzie przebiegać zarówno przez teren o dominującym zagospodarowaniu rolniczym, jak i przez obszary miejskie. W niektórych miejscach projektowana droga będzie przebiegać przez obszary leśne, a także będzie przecinać liczne płaskie i podmokłe doliny rzek i mniejszych cieków wodnych. W otoczeniu inwestycji występują dodatkowo architektoniczne obiekty i obszary, które podlegają ochronie na podstawie ustawy z dnia 23.lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. rr 162, poz. 1568 ze zm.). Nadto organ podkreślił, że oddziaływanie akustyczne inwestycji wraz ze wskazaniem graficznym jego zasięgu oraz potencjalnym wpływem na tereny, podlegające ochronie akustycznej, z uwzględnieniem kumulowania się oddziaływań należy wykazać w oparciu o symulację wykonaną zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego i unijnego, przy zastosowaniu programu do obliczeń rozprzestrzeniania się hałasu w środowisku, w którym model obliczeniowy jest zgodny z normą PN-ISO9613-2:2002. W przypadku działek, które nie są objęte aktualnie obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, należy dołączyć prawidłowo sformułowaną opinię organu gminy dotyczącą faktycznego zagospodarowania terenów, objętych realizacją przedsięwzięcia oraz terenów, na które może ono oddziaływać, wykonaną zgodnie z zapisami art. 115 ustawy z dnia 27.kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. nr 120, poz. 826 ze zm.), z określeniem odpowiadających mu standardów jakości środowiska akustycznego dla najbliżej położonych terenów, usytuowanych w potencjalnym zasięgu oddziaływania akustycznego przedsięwzięcia objętego wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Dalej organ wskazał, że charakterystykę środowiska przyrodniczego w obszarze planowanego przedsięwzięcia należy przedstawić uwzględniając następujące elementy: - opis i rozmieszczenie siedlisk przyrodniczych i siedlisk gatunków wymienionych w Dyrektywie Rady (WE) 92/43/EWG z dnia 21.maja 1992r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, zmienionej Dyrektywą Rady (WE) 97/62/EWG w strefie oddziaływań oraz analizą wielkości powierzchni płatów; - opis i rozmieszczenie w strefie oddziaływań gatunków ptaków wymienionych w dyrektywie Rady (WE) 79/409/EWG z dnia 2.kwietnia 1979r. w sprawie ochrony dziko żyjących ptaków oraz analizy stanu populacji, opis i analizy potencjalnych i przewidywanych negatywnych oddziaływań na siedliska przyrodnicze i siedliska gatunków wskazane w/w Dyrektywie Rady (WE) 92/43/EWG z dnia 21.maja 1992 r.; - opis i analizę potencjalnych i przewidywanych negatywnych oddziaływań na gatunki ptaków wymienione w/w Dyrektywie Rady (WE) 79/409/EWG z dnia 2.kwietnia 1979r.; - opis i analizę potencjalnych i przewidywanych negatywnych oddziaływań na siedliska przyrodnicze i siedliska gatunków wymienionych w/w Dyrektywie Rady (WE) 92/43/EWG z dnia 21.maja 1992r.; - opis i analizę potencjalnych i przewidywanych negatywnych oddziaływań na gatunki zwierząt, roślin i grzybów podlegających ochronie w strefie oddziaływań na podstawie ustawy z dnia 16.kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jednolity Dz. U. nr 151 z 2009r., poz. 1220 ze zm.); - inwentaryzację drzew przeznaczonych do wycinki, obejmującą gatunek, orientacyjny wiek, średnicę na wysokości 1,3 m; - inwentaryzację zasiedlenia planowanych do wycinki drzew przez gatunki zwierząt, w tym bezkręgowców, podlegających ochronie prawnej; - przedstawienie analizowanych zjawisk w formie graficznej, w tym w postaci map. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad w Ł., wnosząc o zmianę rodzaju przedsięwzięcia określonego odmiennie w sentencji i uzasadnieniu oraz zastosowanie nomenklatury określonej w art. 59 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, a nadto o uszczegółowienie uzasadnienia postanowienia w części wymaganej art. 65 ust. 2 w/w ustawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 144 ustawy z dnia 14.czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. nr 98 z 2000 r., poz. 1071 ze zm.) i art. 65 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, utrzymało w mocy wskazane na wstępie postanowienie Burmistrza Miasta Z. Kolegium wskazało, że przed wydaniem zaskarżonego postanowienia organ pierwszej instancji uzyskał opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. w sprawie przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził w tejże opinii konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, wskazując równocześnie, iż raport o oddziaływaniu na środowisko winien zostać sporządzony w pełnym zakresie, zgodnie z art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, oraz określił dodatkowe uwarunkowania jakie winny zostać uwzględnione w raporcie, uzasadniając przy tym obszernie swoje stanowisko. Poza tym Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S., do którego organ pierwszej instancji zwrócił się o wydanie opinii w przedmiotowej sprawie nie zajął stanowiska, co jest równoznaczne z brakiem zastrzeżeń. Zdaniem Kolegium, w zaskarżonym postanowieniu organ pierwszej instancji uwzględnił wszystkie wymagania zawarte w treści w/w postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. Zawarł w sentencji zaskarżonego postanowienia informacje o uwarunkowaniach, uwzględnionych przy wydawaniu tegoż postanowienia, zwłaszcza informacje, odnoszące się do skali przedsięwzięcia, jego usytuowania z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska oraz emisji i występowania innych uciążliwości Organ odwoławczy wyjaśnił, że zastrzeżenia skarżącego, odnoszące się do określenia rodzaju planowanej inwestycji, zwłaszcza odnośnie pominięcia zakwalifikowania przedsięwzięcia do mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jak również rozbieżności w tym zakresie pomiędzy sentencją postanowienia a jego uzasadnieniem, są nieuzasadnione. Określając bowiem rodzaj przedsięwzięcia w sentencji zaskarżonego postanowienia organ pierwszej instancji zacytował definicję przedsięwzięć, które mogą wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, określoną w § 3 pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów ż dnia 9.listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm.). Na ten sam przepis organ pierwszej instancji powołał się w uzasadnieniu postanowienia wskazując iż, są to przedsięwzięcia, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagane. Takie określenie rodzaju planowanego przedsięwzięcia w opinii Kolegium należy uznać za wystarczające z uwagi na dyspozycję art. 173 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W zaskarżonym postanowieniu organ pierwszej instancji wyraźnie wskazał, że planowane przedsięwzięcie jest zaliczane do tej drugiej grupy przedsięwzięć, dla której sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagane. W skardze na powyższe postanowienie Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. wskazała na konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia z uwagi na niedostatki jego uzasadnienia. Zgodnie bowiem z treścią art.65 ust.3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko, organ wydający postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko powinien podać powody podjętego rozstrzygnięcia, korzystając z uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do przeprowadzenia oceny. W szczególności organ winien odnieść się do uwarunkowań określonych w art. 63 ust.1 i 68 ustawy. Zaskarżone postanowienie, zdaniem skarżącego, elementów tych nie zawiera. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność orzeczenia w całości lub części. Stwierdzenie wydania aktu z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p. p. s. a.). Po myśli art. 134 § 1 p. p. s. a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p. p. s. a.). Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia aktów organów administracji, Sąd nie stwierdził, by zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa w stopniu pisanym w powołanych wyżej przepisach. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postępowanie prowadzone przez Burmistrza Z. oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., na podstawie przepisów ustawy z dnia 3.października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.), w toku którego wydane zostało postanowienie stwierdzającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie drogi krajowej nr [...] na odcinku od S. do W. Zgodnie z treścią art. 59 powołanej ustawy, przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Realizacja planowanego przedsięwzięcia innego niż określone w ust. 1 wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli: 1) przedsięwzięcie to może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, a nie jest bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynika z tej ochrony; 2) obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 został stwierdzony na podstawie art. 96 ust. 1. Natomiast z art. 71 ust. 2 ustawy wynika, iż uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wydanie postanowienia uwarunkowane jest stwierdzeniem, iż planowane przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zostały wyszczególnione w § 3 rozporządzenia z dnia 9.listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257 poz. 2573 ze zm.) W § 3 ust. 1 rozporządzenia wskazano, iż sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, do których należą m.in. drogi publiczne o nawierzchni utwardzonej, niewymienione w § 2 ust. 1 pkt 29 i 30, z wyłączeniem ich remontu i przedsięwzięć polegających na budowie, przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce: zjazdu z drogi publicznej, przejazdu drogowego, pasa postojowego, pobocza, chodnika, ścieżki rowerowej, konstrukcji oporowej, przepustu, kładki oraz obiektów i urządzeń wyposażenia technicznego dróg (pkt 56). Z załączonej do wniosku Karty informacyjnej przedsięwzięcia (jego charakteru i rozmiarów) oraz wydanego postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. wynika, iż przedmiotowa inwestycja przebiegać będzie przez tereny miejskie oraz rolnicze i leśne, przecinając liczne płaskie, podmokłe doliny rzek i mniejszych cieków wodnych. Dodatkowo w otoczeniu inwestycji występują również obiekty i obszary architektoniczne, które podlegają ochronie konserwatorskiej. W tej sytuacji nałożenie na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wydaje się nie budzić wątpliwości. Skarżący nie kwestionuje zresztą co do zasady ciążącej nań powinności, ograniczając się do kontestowania uzasadnienia wydanego rozstrzygnięcia, wobec jego braków faktycznych. W myśl zatem przywołanego już wyżej art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania: 1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, c) wykorzystywania zasobów naturalnych, d) emisji i występowania innych uciążliwości, e) ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii; 2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające: a) obszary wodno-błotne oraz inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, b) obszary wybrzeży, c) obszary górskie lub leśne, d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody, f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone, g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, h) gęstość zaludnienia, i) obszary przylegające do jezior, j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej; 3) rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2, wynikające z: a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, c) wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej, d) prawdopodobieństwa oddziaływania, e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania. Jednocześnie z art. 64 ust. 1 ustawy wynika, że postanowienia, o których mowa w art. 63 ust. 1 i 2, wydaje się po zasięgnięciu opinii: 1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska; 2) organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa wart. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10, 11, 13 i 15. Zgodnie z art. 65 ust. 3 ustawy uzasadnienia postanowień, o których mowa w art. 63 ust. 1 i 2, niezależnie od wymagań wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego, powinny zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy wydawaniu postanowień. Wydane w sprawie postanowienie Burmistrza Z., w którym organ ten stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, spełnia wymogi wynikające z przytoczonych powyżej przepisów ustawy, jakkolwiek trudno nie dostrzec jego redakcyjnej nieporadności (np. rozstrzygnięcie również elementy, które winny znaleźć się w uzasadnieniu, rodzaj przedsięwzięcia w sentencji określony jest jedynie poprzez przywołanie regulacji § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia w sprawie określenia rodzaju przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko...). Pozostaje ona wszakże bez wpływu na ocenę prawną wydanego rozstrzygnięcia, albowiem nie stanowi uchybienia istotnego, w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. W świetle treści wniosku inwestora oraz złożonej informacji o przedsięwzięciu nie ma bowiem wątpliwości co do jego rodzaju i charakteru, zaś w samym postanowieniu organ pierwszej instancji odniósł się do kwestii, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, a które stosownie do art. 65 ust. 3, winny być uwzględnione w uzasadnieniu postanowienia. Niedostatki uzasadnienia orzeczenia organu I instancji (dostrzeżone zresztą i skorygowane przez organ odwoławczy) nie mogą zaś stanowić podstawy do wyeliminowania z obrotu prawnego obu kontestowanych rozstrzygnięć. Organy obu instancji prawidłowo zaliczyły bowiem przedmiotowe przedsięwzięcie do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 74 ust. 1 pkt 2 ustawy, albowiem zgodnie z art. 173 ust.1 pkt 2 ustawy do czasu wydania przepisów wykonawczych, za takie przedsięwzięcia uważa się określone w dotychczasowych przepisach przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być stwierdzony. Umożliwiało to organowi pierwszej instancji wydanie postanowienia, stwierdzającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono o oddaleniu skargi jako bezzasadnej. m.o.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło