II SA/Łd 784/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, , po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G.-B. i G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji p o s t a n a w i a: -umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Postanowieniem z dnia 19 października 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 4 listopada 2006 r. G. G. wniósł zażalenie na to postanowienie. Pismem z dnia 20 listopada 2006 r. skarżący cofnęli zażalenie z uwagi na zbycie nieruchomości. Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie zażaleniowe i zwrócił na rzecz G. G. połowę wpisu od zażalenia. Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2007 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżących do wypowiedzenia się, czy z uwagi na zbycie nieruchomości podtrzymują nadal swą skargę. Pismem z dnia 12 marca 2007 r. E. G. – B. i G. G. oświadczyli, że cofają skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 r.) (w skrócie p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna takie cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę. W ocenie Sądu żadna z przytoczonych wyżej negatywnych okoliczności cofnięcia nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. W tym stanie rzeczy, Sąd uznając cofnięcie skargi za skuteczne, umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.