II SA/Łd 787/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska Asesor WSA Marcin Olejniczak na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 marca 2022 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji oddala skargę. a.bł. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...], znak: [...], Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U z 2020r., poz. 735), powoływanej dalej jako: "k.p.a.", w związku z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.), powoływanej dalej jako: "Prawo budowlane", oraz art. 25 i art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471), powoływanej dalej jako: "ustawa zmieniająca", uchylił w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., znak: [...], o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej rozbudowę instalacji wewnętrznej gazu w budynku jednorodzinnym w R. ul. A, dz. nr ewid. 40, obręb [...], m. R. oraz poprzedzające ją postanowienie nr [...] z dnia [...] r. o nałożeniu na inwestora obowiązku uzupełnienia braków i usunięcia nieprawidłowości oraz zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji dotyczącej rozbudowy instalacji wewnętrznej gazu w budynku jednorodzinnym w R. ul. A 8, dz. nr ewid. 40, obręb [...], m. R. według projektu budowlanego dotyczącego rozbudowy instalacji wewnętrznej gazu mgr inż. R.K. z zachowaniem określonych w tej decyzji warunków. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 26 sierpnia 2020 r. do Starosty [...] wpłynął wniosek inwestorki M.W. o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na rozbudowę instalacji wewnętrznej gazu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w R. ul. A 8, na działce o nr ewid. 40, obręb [...], jednostka ewidencyjna m. R. W dniu [...] r. Starosta [...] wydał decyzję nr [...], którą zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na rozbudowę instalacji wewnętrznej gazu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym zlokalizowanym w R. przy ul. A 8. Od powyższej decyzji S.P. złożył odwołanie, zarzucając organowi I instancji naruszenie jego praw jako współwłaściciela do dysponowania nieruchomością, nieuwzględnienie zastrzeżeń z dnia 8 i 14 września 2020 r., niewskazanie terminu do składania wniosków przez stronę postępowania. Odwołujący się wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Wojewoda [...] uchylił w całości decyzję organu I instancji z dnia [...] r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi. W uzasadnieniu organ odwoławczy zobowiązał Starostę [...] do sporządzenia pisma wzywającego inwestorkę, bądź wystąpienie do Sądu Rejonowego w R., o udostępnienie projektu budowlanego, na podstawie którego Sąd udzielił zgody na wykonanie czynności przekraczającej zakres czynności zwykłego zarządu w sprawie o sygn. akt [...] oraz dokonania analizy porównawczej projektu budowlanego załączonego do postępowania administracyjnego prowadzonego w 2020 r. z projektem złożonym w 2018 r., jak również zapewnienia stronom terminu do zapoznania się z aktami sprawy, wynikającego z art. 10 k.p.a. Mając na uwadze powyższe organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], wezwał inwestora do przedłożenia dokumentów pozwalających wyjaśnić zakres posiadanego prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, tj. przedłożenia projektu budowlanego z postępowania [...] oraz przedłożenia 2 kompletnych projektów budowlanych stanowiących załącznik do uchylonej decyzji nr [...] r. celem ponownego rozpoznania. M.W. pismem z dnia 4 marca 2021 r. przedłożyła żądane dokumenty, jednocześnie wyjaśniając, że projekt budowlany z sierpnia 2020r. objęty postępowaniem administracyjnym [...] nie odbiegał od pierwotnego projektu z lipca 2018 r., jednak na wyraźne życzenie pracownika Starostwa stwierdzającego, że obecnie złożony projekt musi mieć aktualną datę, zmieniono ją na 2020 r. W dniu 25 marca 2021 r. M.W. złożyła pismo zawierające opinię kominiarza W.P. z dnia 17 marca 2021 r. w sprawie wskazania miejsca na podłączenie kotła gazowego i wentylacji. Ponadto wyjaśniła, że kominiarz dokonał oceny przewodów kominowych na wszystkich kondygnacjach i strychu z wyjątkiem lokalu S.P., który nie wpuścił kominiarza do swojego lokalu. Kominiarz nie miał możliwości ustalenia, które z istniejących przewodów kominowych nie są zajęte przez S.P. Z poziomu strychu i lokalu na I piętrze można było jedynie ustalić w sposób niebudzący wątpliwości, że S.P. samowolnie zajął kanał wentylacyjny z kuchni lokalu na I piętrze. W opinii kominiarskiej z dnia 17 marca 2021 r. kominiarz W.P. w pkt. 3 zatytułowanym: Inne uwagi wskazał: "Należy wybudować przewody do podłączenia kotła i kuchni gazowej". Starosta [...] w dniu [...] r. postanowieniem nr [...] nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia braków i usunięcia nieprawidłowości występujących w załączonym projekcie budowlanym poprzez jednoznaczne wskazanie, w jaki sposób zostały spełnione warunki wynikające z § 170 ust. 1, § 174 ust. 1, 2 i 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065), powoływanego dalej jako: "rozporządzenie", w zakresie prawidłowej wentylacji pomieszczeń, w których projektuje się urządzenia gazowe oraz prawidłowego odprowadzania spalin z uwzględnieniem załączonej opinii kominiarskiej z dnia 17 marca 2021 r. Organ wyznaczył stronie 42-dniowy termin na dokonanie zmian i wyjaśnień w sprawie. W dniu 29 marca 2021 r. M.W., zapoznała się z aktami sprawy, wypożyczyła projekt budowlany z sierpnia 2020 r. w celu dokonania zmian oraz złożyła pismo wyjaśniające zapis zawarty w opinii kominiarskiej, stwierdzając, że: "kominiarz nie mogąc dokonać oceny przewodów kominowych w lokalu S.P., usytuowanego na parterze, przyjął założenie, że pan P. zajął wszystkie kanały i dlatego przewidział potrzebę wybudowania trzech nowych kanałów. (...) Nie można jednak wykluczyć, że z pięciu kanałów zajęte są przez brata tylko trzy (dwa na pewno idą do piwnicy, jeden do starego nieczynnego pieca węglowego i jeden wentylacyjny z piwnic). W praktyce może się zatem okazać, że trzeba będzie wykonać jedno, a najwyżej dwa wyjścia ponad dach(...)". W dniu 6 kwietnia 2021 r. do Starostwa [...] wpłynęło pismo S.P. z następującymi zastrzeżeniami: - na wybudowanie nowych przewodów kominowych p. W. obecnie nie posiada zgody współwłaściciela nieruchomości i samo ich zaprojektowanie nie może być podstawą do wydania pozwolenia na rozbudowę wewnętrznej instalacji gazu; - wybudowanie nowych przewodów kominowych winno być uwzględnione w projekcie budowlanym na rozbudowę wewnętrznej instalacji gazu; - bez zgody Sądu nie można dokonywać poprawek w projekcie budowlanym ani go uzupełniać; - obecnie przedłożony przez p. W. projekt budowlany nie jest tym samym projektem z 2018 r., który znajduje się w aktach sądowych, i na który to Sąd wyraził zgodę na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, a związku z czym obecnie p. W. nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W dniu 12 kwietnia 2021 r. M.W. przedłożyła w Starostwie [...] 4 egzemplarze projektu budowlanego. Sławomir P. w piśmie skierowanym do Urzędu w dniu 19 kwietnia 2021 r. podtrzymał swoje zastrzeżenia zawarte w piśmie z dnia 1 kwietnia 2021 r., podkreślając raz jeszcze, że na realizację projektu budowlanego z sierpnia 2020 r. inwestor nie ma zgody współwłaściciela ani sądu. Uprzednio zaś w dniu 15 kwietnia 2021 r. S.P. na swój wniosek otrzymał odpis projektu budowalnego rozbudowy wewnętrznej instalacji gazu złożonego przez M.W. w dniu 12 kwietnia 2021 r. W dniu 22 kwietnia 2021 r. M.W. ustosunkowała się do zarzutów S.P., wskazując, że postanowienie sądu zastępujące zgodę współwłaściciela dotyczy określonej czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu, w tym przypadku założenia instalacji gazowej. Ponadto strona jednoznacznie wskazała, że projekt, zgodnie z którym ma być realizowana inwestycja, jest niezmienny od początku prowadzonego postępowania, natomiast konieczne jego uzupełnienie dotyczące wyprowadzenia kanału odprowadzającego spaliny i kanałów wentylacyjnych jest konsekwencją samowoli budowlanej dokonanej przez brata, wobec czego zastrzeżenia nie powinny być uwzględnione. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę obejmującego rozbudowę instalacji wewnętrznej gazu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w R. przy ul. A 8, na dz. o nr ewid. 40 obręb [...]. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, że akta przekazane z Sądu Rejonowego w R. nie zawierają projektu budowlanego z postępowania [...], a jedynie dwa rysunki z projektu w formie rysunkowej przedłożone przez stronę w toku postępowania [...], jednak porównując projekt z lipca 2018 i sierpnia 2020 r. organ stwierdził, że zawierają identyczne przebiegi instalacji, zatem strona udowodniła, że posiada również obecnie sądowy tytuł prawny do dysponowania nieruchomością do celów budowlanych. Wątpliwości organu I instancji budziła opinia kominiarska i zawarte w niej rozbieżności w zakresie konieczności lub braku konieczności do wykonania dodatkowych przewodów kominowych, których nie przewiduje przedłożony projekt. Strona na skutek postanowienia Starosty [...] nr [...] z dnia [...] r. wypożyczyła wcześniej złożone projekty z sierpnia 2020 r. i w dniu 12 kwietnia 2021 r. zwróciła poprawione w części opisowej o następujący zapis: "W pomieszczeniu, w którym będzie zainstalowany kocioł gazowy dwufunkcyjny o mocy 21 kW, (było: jest wolny ciąg kominowy do którego można podłączyć wyprowadzenie z kotła oraz ciąg wentylacyjny spełniający wymogi dla grawitacyjnej wentylacji pomieszczenia); jest: należy wybudować nowy ciąg kominowy dla odprowadzania spalin z kotła. Również dla zapewnienia wentylacji grawitacyjnej w pomieszczeniu należy wybudować kanał wentylacji grawitacyjnej zgodnie z zaleceniami opinii zawartej w protokole kominiarskim. W pomieszczeniu kuchni dla zapewnienia wentylacji należy również zgodnie z załączona opinią kominiarską wybudować nowy ciąg wentylacji grawitacyjnej". Po dokonaniu powyższych uzupełnień organ I instancji uznał, że po naniesieniu poprawek strona utraciła sądową zgodę na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, bowiem wykonanie dodatkowych przewodów kominowych ingeruje w część wspólną nieruchomości i przekracza zakres czynności zwykłego zarządu, na którą wyraził zgodę Sąd, natomiast organ architektoniczno-budowlany nie jest uprawniony, by rozszerzać tę czynność o dodatkowe roboty budowlane i uznać prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane całego zamierzenia budowlanego. Ponadto organ I instancji uznał, że inwestor nie usunął nieprawidłowości w projekcie z sierpnia 2020 r., gdzie należało wyjaśnić w sposób jednoznaczny, czy istnieje wymóg wykonania przewodu spalinowego i wentylacyjnego w pomieszczeniu z łazienki i wentylacyjnego w pomieszczeniu kuchni piętra budynku, a w przypadku potwierdzenia wymogu - zaprojektować je i wskazać na rysunku projektu. Od powyższej decyzji Starosty [...] M.W. wniosła odwołanie, wyjaśniając, że kominiarz, nie mając możliwości ustalenia stanu faktycznego w opinii z dnia 17 marca 2021 r., asekuracyjnie napisał o potrzebie wybudowania trzech nowych kanałów. Zdaniem skarżącej, Starosta powinien zobowiązać S.P. do udostępnienia swego lokalu, w celu prawidłowego ustalenia ilości zajętych przez niego kanałów albo powołać do rzetelnej oceny właściwego rzeczoznawcę. W ocenie skarżącej, zgoda sądu na założenie instalacji gazowej obejmuje całość przedsięwzięcia związanego z tą instalacją, zarówno zasilanie gazowe, jak i odprowadzanie spalin i wentylację. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu powyższego odwołania, decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił w całości decyzję organu I instancji oraz poprzedzające ją postanowienie z dnia [...] r. o nałożeniu na inwestora obowiązku uzupełnienia braków i usunięcia nieprawidłowości oraz zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla opisanej na wstępie inwestycji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że w związku ze złożeniem wniosku o pozwolenie na budowę w dniu 26 sierpnia 2020 r. zastosowanie w sprawie ma ustawa Prawo budowlane w brzmieniu sprzed nowelizacji (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.). W takim bowiem przypadku stosuje się art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471 ze zm.), stanowiący, iż do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Następnie Wojewoda, odwołując się do treści art. 4, art. 3 pkt 11 i art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, stwierdził, że do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę w ww. zakresie, inwestorka załączyła: 4 egzemplarze projektu budowlanego, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, kopie odpisów postanowienia z dnia [...] r. Sądu Rejonowego w R. [...] Wydział Cywilny o sygn. akt. [...], postanowienie z dnia [...] r. wydane przez Sąd Okręgowy w P., sygn. akt [...]. W aktach sprawy znajduje się również postanowienie Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] r. o sprostowaniu omyłki pisarskiej w postanowieniu z dnia [...] r. poprzez wskazanie właściwego nr sprawy [...]. Zgodnie z postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt. [...], Sąd Rejonowy w R. [...] Wydział Cywiln wyraził zgodę dla M.W. do dokonania czynności przekraczających zakres czynności zwykłego zarządu poprzez wykonanie na nieruchomości wspólnej rozbudowy instalacji wewnętrznej gazu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w R. ul. A 8 działka nr ewid. 40 obręb [...], jednostka ewidencyjna m. R., na podstawie projektu budowlanego złożonego w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Starostwo [...] w 2018 r. Powyższa zgoda została utrzymana w całości postanowieniem z dnia [...] r. wydanym przez Sąd Okręgowy w P., sygn. akt [...]. Wobec powyższego, w ocenie Wojewody, nie ulega wątpliwości, że inwestorka posiada sądową zgodę na dysponowanie nieruchomością wspólną, w celu wykonania robót budowlanych według projektu budowlanego złożonego w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Starostę [...] w 2018 r. Starosta [...], ponownie rozpoznając sprawę, postanowieniem z dnia [...] r. wezwał stronę do przedłożenia 2 kompletnych projektów budowlanych stanowiących załącznik do uchylonej decyzji organu z dnia [...] r. oraz przedłożenia projektu budowlanego z postępowania prowadzonego w 2018 r. pod nr sprawy [...]. Po analizie dostarczonych dokumentów stwierdzono, że przebieg instalacji w nich zawarty jest identyczny, a zatem sądowa zgoda na dysponowanie nieruchomością wspólną, w celu wykonania zamierzonych robót budowlanych, rozciąga się również na projekt z sierpnia 2020 r., co zdaniem Wojewody jest zasadne. Jednakże w ocenie Wojewody [...], zbyt daleko idącym i wykraczającym poza kompetencje organu architektoniczno-budowlanego było żądanie wyrażone w postanowieniu nr [...] z dnia [...] r., co do jednoznacznego wskazania, w jaki sposób zostały spełnione warunki z § 170 ust. 1 i § 174 ust. 1, 2 i 6 rozporządzenia, w zakresie prawidłowej wentylacji pomieszczeń, w których projektuje się urządzenia gazowe oraz prawidłowego odprowadzania spalin z uwzględnieniem załączonej opinii kominiarskiej z dnia 17 marca 2021 r., albowiem zgodnie z regulacją zawartą w art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektonicznobudowlanej sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Z kolei projekt zagospodarowania terenu nie obejmuje swoim zakresem wymogów warunków techniczno-budowlanych wskazanych przez organ I instancji. Wojewoda zaznaczył przy tym, że warunkiem koniecznym do stwierdzenia przez organ architektoniczno-budowlany spełnienia przesłanek do uwzględnienia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego jest ustalenie, iż zebrane w sprawie dowody, w tym złożone przez inwestora dokumenty, potwierdzają oświadczenie projektanta o wykonaniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Składając oświadczenie projektant bierze odpowiedzialność za zgodność przedstawionych rozwiązań z przepisami prawa, natomiast organ administracji architektoniczno-budowlanej, bada zgodność przedłożonych rozwiązań z projektem zagospodarowania terenu, wobec czego żądanie od inwestora wyjaśnień, w zakresie prawidłowej wentylacji pomieszczeń, w których projektuje się urządzenia gazowe oraz prawidłowego odprowadzania spalin, wykraczało poza kompetencje organu. Następnie Wojewoda [...] wyjaśnił, że w celu prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy pismem z dnia 24 czerwca 2021 r. wezwał inwestora do udzielenia jednoznacznych wyjaśnień, czy przedłożone w dniu 12 kwietnia 2021 r. w Starostwie Powiatowym w R. projekty budowlane obejmują budowę nowych kominów oraz ewentualne wskazanie, które projektowane są w ramach obecnego opracowania oraz wskazanie, czy naniesione ołówkiem na projekcie kominy są wiążące i będą realizowane w ramach obecnego opracowania, jeśli tak, należy je wrysować trwałą techniką i opatrzyć podpisem i pieczęcią projektanta posiadającego wymagane uprawnienia budowlane. W odpowiedzi z dnia 9 lipca 2021 r. M.W. przesłała 4 egzemplarze projektu budowlanego, dotyczące rozbudowy instalacji wewnętrznej gazu, uzupełnione o zalecenia zawarte w skierowanym do niej wezwaniu. Wyjaśniła przy tym, że naniesione zmiany w projekcie zostały wprowadzone po uzyskaniu nowej opinii kominiarskiej z dnia 6 lipca 2021 r., wydanej po wizycie kominiarza wraz z policją w lokalu drugiego współwłaściciela na parterze. W opinii mistrz kominiarski W.P. zalecił dobudować przewód spalinowo-gazowy i przewód wentylacyjny w łazience oznaczone w opinii jako nr 1 i 2. M.W. wyjaśniła również, że kanały kominowe naniesione we wcześniejszym opracowaniu ołówkiem w ścianie korytarza, to kanały w istniejących kominach, niezwiązane z projektowaną inwestycją. Mając powyższe na uwadze, organ orzekający pismem z dnia 21 lipca 2021 r. przesłał drugiemu współwłaścicielowi nieruchomości, na której ma być realizowana inwestycja, kserokopię odpowiedzi wnioskodawczyni wraz z projektem budowlanym. W piśmie z dnia 4 sierpnia 2021 r. S.P. podtrzymał swoje wcześniejsze zastrzeżenia i uwagi wniesione podczas rozpoznawania sprawy przez organ I instancji, podkreślając, że projekt przewodów kominowych sporządzony przez kominiarza nie uprawnia do wydania pozwolenia na rozbudowę wewnętrznej instalacji gazu w budynku zlokalizowanym na ul. A w R. Zdaniem współwłaściciela nieruchomości, na wybudowanie nowych brakujących przewodów kominowych M.W. musi uzyskać zgodę współwłaściciela nieruchomości albo sądu. Po uzyskaniu dodatkowych wyjaśnień, mając na uwadze całość zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie organ II instancji zbadał zgodność planowanej inwestycji z przepisami prawa. Stwierdził, że planowana inwestycja dotyczy instalacji wewnętrznej gazu zgodnie z warunkami przyłączenia wydanymi przez B sp. z o.o. Oddział Zakład Gazowniczy w Ł. na potrzeby lokali mieszkalnych na piętrze budynku na bazie istniejącej instalacji, w budynku jednorodzinnym w R. ul. A 8 dz. nr ewid. 40, obręb [...], m. R. Budynek mieszkalny jest zagospodarowany i użytkowany. Teren działki oraz obiekty na niej zlokalizowane nie są wpisane do rejestru zabytków ani nie są objęte opieką konserwatorską. Teren obejmujący działkę nie znajduje się na obszarze objętym wpływem eksploatacji górniczej ani nie znajduje się w granicach terenu górniczego, inwestycja będzie realizowana w obszarze zabudowy mieszkalnej miejskiej, do działki doprowadzone są wszystkie media. Projektowany obiekt w stanie sprawności technicznej nie stwarza zagrożenia dla zdrowia i życia użytkowników, ani w żadnym aspekcie nie oddziałuje negatywnie na środowisko naturalne. Nie emituje żadnego hałasu, żadnego promieniowania, ani zakłóceń elektromagnetycznych. Nie wytwarza żadnych szkodliwych odpadów stałych uciążliwych dla otoczenia i nie ogranicza dostępu do światła dziennego, zarówno w obrębie działki inwestora, jak również na obszar działek sąsiednich. Obiekt nie powoduje ograniczeń w zakresie oddziaływania działek sąsiednich, nie oddziałuje negatywnie na zabudowaną infrastrukturę techniczną, istniejący drzewostan oraz powierzchnie gruntu. Instalacja jest zasilana z doprowadzonego do budynku przyłącza gazu średniego ciśnienia dn25PE. Układy pomiarowe do poszczególnych lokali zostały zlokalizowane na korytarzu w przyziemiu. Projekt obejmuje rozbudowę instalacji rozprowadzającej od poziomu do odbiorników na piętrze posesji. W pomieszczeniu, w którym będzie zainstalowany kocioł gazowy dwufunkcyjny o mocy 21 kW, należy wyprowadzić ponad dach ciąg wentylacji grawitacyjnej. Spaliny z kotła zostaną wyprowadzone ponad dach przez nowy ciąg spalinowy. Rozkład wentylacji i wyprowadzenia spalin wykonano na podstawie wstępnej opinii kominiarskiej. Sprawność wentylacji oraz właściwe podłączenie urządzeń gazowych do przewodów spalinowych musi być sprawdzona przez osobę uprawnioną i potwierdzona wystawieniem końcowej opinii kominiarskiej. Całość instalacji należy wykonać zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065). Jednocześnie Wojewoda [...] stwierdził, że zastosowane rozwiązania zostały zaprojektowane przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, aktualne na dzień ich opracowania, oraz złożyły oświadczenia, o których mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego, dotyczące sporządzenia projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Inwestycja nie narusza interesów osób trzecich, nieruchomość nie jest wpisana do rejestru zabytków i nie podlega ochronie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania terenu, nie znajduje się w granicach terenów górniczych, nie powoduje zagrożeń dla środowiska oraz higieny i zdrowia użytkowników oraz ich otoczenia, nie emituje żadnego hałasu. W dalszej kolejności organ odwoławczy sprawdził również zgodność przedłożonego projektu z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1935) i stwierdził, że przedstawiony projekt budowlany spełnia wymagania tego rozporządzenia. Następnie Wojewoda [...] stwierdził, że do dokumentacji załączone zostało wymagane oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane – M.W. posiada sądową zgodę do dokonania czynności przekraczających zakres czynności zwykłego zarządu, poprzez wykonanie na nieruchomości wspólnej rozbudowy instalacji wewnętrznej gazu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w R. ul. A 8 działka nr ewid. 40 obręb [...], jednostka ewidencyjna m. R., na podstawie projektu budowlanego złożonego w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Starostwo [...] w 2018 r. Organ II instancji wyjaśnił przy tym, że zgoda sądu do dokonania czynności przekraczających zakres czynności zwykłego zarządu, poprzez wykonanie na nieruchomości wspólnej rozbudowy instalacji wewnętrznej gazu dotyczy projektu przedłożonego przez stronę w Starostwie Powiatowym w R. w 2018 r., jednak na obecnym etapie postępowania organ orzekający dokonał porównania obecnie przedłożonych rozwiązań projektowych z załączonymi przez stronę w 2018 r. Wojewoda [...] ustalił, że obecny jak i wcześniej przedłożony projekt budowlany jest spójny i obejmuje całość zamierzenia inwestycyjnego. Zdaniem organu orzekającego, biorąc pod uwagę zasady logicznego myślenia i doświadczenia życiowego intencją sądu, dającego stronie zgodę na przeprowadzenie prac przekraczających zakres czynności zwykłego zarządu, było wykonanie całości zamierzenia inwestycyjnego, a nie poszczególnych jego części. Biorąc zatem pod uwagę obecne okoliczności faktyczne - opinia kominiarska z dnia 6 lipca 2021 r. stanowiąca o konieczności wybudowania dodatkowego przewodu spalinowo-gazowego i przewodu wentylacyjnego, organ wskazał, że zgoda sądu rozciąga się również na rozbudowę instalacji wewnętrznej gazu zgodnie z obecnie przedłożonym projektem budowlanym z lipca 2021 r., bowiem przebieg przez część wspólną budynku – od skrzynki z gazomierzem zlokalizowanej na wschodniej stronie korytarza przyziemia przez nowo projektowaną instalację biegnącą po zachodniej i północnej ścianie garażu nie uległa modyfikacji. W ocenie organu, zgoda sądu na założenie instalacji gazowej obejmuje całość przedsięwzięcia związanego z tą instalacją zarówno zasilanie gazowe jak i odprowadzanie spalin i wentylację. W związku z powyższym, w ocenie organu odwoławczego, przedłożony projekt budowlany jest zgodny z wymogami przepisów prawa. Z tych względów organ odwoławczy uznając odwołanie za zasadne, stwierdził, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany spełnił wymagania wynikające z art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, a zastrzeżenia organu I instancji, skutkujące odmową zatwierdzenia projektu budowlanego i odmową pozwolenia na budowę, są niezasadne. Skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł S.P., zarzucając naruszenie prawa oraz nieuwzględnienie zastrzeżeń składanych przez współwłaściciela nieruchomości. W uzasadnieniu skargi S.P. wskazał, że M.W. nie uzyskała na złożony przez siebie projekt z 2018r. do Starostwa Powiatowego w R. zgody na jego realizację ani Sądu Rejonowego w R., ani współwłaściciela nieruchomości, ponieważ projekt ten nie jest projektem budowlanym znajdującym się w aktach Sądu Rejonowego w R. Zgoda Sądu, którą uzyskała, dotyczy całkiem innego projektu budowlanego niż ten z 2018 r., którym M.W. obecnie się posługuje. Zdaniem skarżącego, w tym przypadku poprawianie lub przerabianie projektu budowlanego bez zgody Sądu lub współwłaściciela nieruchomości jest niedozwolone. Decyzja Wojewody [...] nie uwzględnia faktu, że dla rozbudowy wewnętrznej instalacji gazu brak jest przewodów kominowych, co zostało potwierdzone przez kominiarza i może zagrażać życiu lub zdrowiu. Potwierdzenie to znajduje się w aktach sprawy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 23 września 2021 r. M.W. stwierdziła, że skarga S.P. jest kolejnym działaniem mającym na celu uniemożliwienie założenia gazu albo jak największe opóźnienie jego założenia, mimo że skarżący posiada taką instalację. Działania takie S.P. podejmuje od kilku lat, nie wnosząc żadnych merytorycznych argumentów, ale korzysta z przysługujących praw do odwołania. Uczestniczka podkreśliła, że już czwarty rok stara się o założenie gazu i zmuszona jest w sezonie zimowym ogrzewać mieszkanie prądem, co jest bardzo kosztowne. W piśmie z dnia 10 marca 2022 r. pełnomocnik skarżącego uzupełnił stanowisko S.P. wyrażone w skardze i jednocześnie zarzucił naruszenie przepisów: 1. postępowania administracyjnego, tj. art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego obejmującego w szczególności opinię kominiarską i projekt budowlany przedłożony przez M.W., a także postanowienie Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] r. wydane w sprawie o sygn. akt [...], w wyniku których błędnie oceniony został zakres prac kominiarskich i budowlanych objętych skarżoną decyzją i zezwoleniem sądu na dokonanie czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu nieruchomością wspólną, co doprowadziło ostatecznie do wydania wadliwej decyzji przez organ administracyjny II instancji; 2) postępowania administracyjnego, tj. art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 84 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i przyjęcie, że w dla wyjaśnienia sprawy nie jest konieczne przeprowadzenie dalszych dowodów o charakterze technicznym, np. opinii biegłych z zakresu kominiarstwa, co doprowadziło do wydania decyzji pomimo licznych rozbieżności dotyczących przebiegu kanałów wentylacyjnych umożliwiających bezpieczną eksploatację pieca gazowego wnioskodawczyni; 3) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowalne, tj. art. 35 ust. 4 w zw. z art. 32 ust. 4 pkt 2 i art. 3 pkt 11 oraz art. 4 tej ustawy poprzez uznanie, że wnioskodawczyni posiadała prawo do dysponowania nieruchomością w zakresie wybudowania nowego ciągu kominowego i kanału wentylacji grawitacyjnej, wynikające z postanowienia Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] r. wydanego w sprawie o sygn. akt [...], podczas gdy orzeczenie to zostało wydane w stanie faktycznym, nieprzewidującym wykonania dodatkowego ciągu kominowego i kanału wentylacji grawitacyjnej, wobec czego należy uznać, że zgoda na dokonanie czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu udzielona w postanowieniu Sądu Rejonowego w R. nie obejmowała tych ingerencji w nieruchomość wspólną, a przez to strona nie posiadała prawa do dysponowania nieruchomością w niniejszym zakresie prac budowlanych. Mając na uwadze powyższe pełnomocnik skarżącego stwierdził, że zasadne jest uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. i utrzymanie w mocy decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...]. Jednocześnie wniósł o zasądzenie od organu II instancji na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika, wg norm przepisanych. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego stwierdził, że Wojewoda [...], dokonując oceny materiału dowodowego sprawy, nie uwzględnił zasad logiki i doświadczenia życiowego, a także wszechstronności oceny dowodu. W toku postępowania administracyjnego doszło do dostarczenia poprawionego na zlecenie uczestniczki projektu budowlanego uwzględniającego nowe zapisy w oparciu o opinię kominiarską. Przedmiotowe zmiany były istotne i prowadziły do ustalenia, że konieczne jest dokonanie poważnych zmian w nieruchomości wspólnej polegających na wybudowaniu nowego ciągu kominowego dla odprowadzania spalin z kotła oraz wybudowania nowego kanału wentylacji grawitacyjnej. Pomimo tego organ administracyjny II instancji uznał, że zmiany te nie wpływają na treść projektu i nadal zawierają się w pozwoleniu sądu na wykonanie czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu. W ocenie pełnomocnika, godzi to w zasady oceny dowodów, albowiem bezkrytycznie nie uwzględnia faktu zmiany treści projektu i jego wpływu na nieruchomość wspólną. Jeżeli treść projektu w zakresie wykonania nowego ciągu kominowego i kanału wentylacji grawitacyjnej uległa zmianie, to nie można uznać, że całość zamierzenia inwestycyjnego się nie zmieniła. Wręcz przeciwnie, nowy projekt budowlany obejmuje elementy wcześniej w nim niezawarte i wymaga ponownej oceny sądu w zakresie uzyskania zgody na dokonanie czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu. Jednocześnie pełnomocnik stwierdził, że projekt budowlany i dokonane w jego ramach zaprojektowanie przewodów kominowych nastąpiło bez sporządzenia protokołu odbioru kominiarskiego i potwierdzenia przebiegu obecnych przewodów kominowych, co świadczy dodatkowo o nierzetelności dokonanej oceny materiału dowodowego. Następnie pełnomocnik skarżącego wskazał, że dokonane zmiany w projekcie budowlanym istotnie ingerują w nieruchomość wspólną i prowadzą do powstania wątpliwości co do rzetelności sporządzenia pierwotnego projektu budowlanego, który powinien określać warunki podłączenia instalacji ogrzewania umożliwiające bezpieczne użytkowanie kotła gazowego już w pierwszym brzmieniu. Błędne ustalenie warunków wentylacyjnych w zakresie pierwotnego brzmienia projektu budowlanego i rozbieżności wynikające z opinii kominiarskiej budzą wątpliwości co do rzetelności dokumentów przedłożonych przez wnioskodawczynię, których nie wyjaśnił w pełni organ administracyjny II instancji. Zdaniem pełnomocnika, w wyniku błędnie ocenionego zakresu prac kominiarskich i budowlanych objętych zaskarżoną decyzją i zezwoleniem sądu na dokonanie czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu nieruchomością wspólną, powstały wątpliwości wobec wymiaru koniecznej ingerencji w nieruchomość wspólną stron, które do obecnej chwili nie zostały wyjaśnione przez organ administracyjny II instancji. Brak wyjaśnienia tych wątpliwości wynika z niewyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i przyjęcia, że wnioskodawczyni posiada bezgraniczne prawo ingerencji w nieruchomość wspólną, pomimo jego ograniczenia stanem faktycznym sprawy o sygn. akt [...]. Ponadto odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów prawa budowlanego pełnomocnik skarżącego stwierdził, że w dacie wydawania postanowienia Sąd Rejonowy w R. dysponował innym projektem, nieuwzględniającym późniejszych zmian, które ingerują we wspólną nieruchomość. Zmiana projektu budowlanego sprawia, że stan faktyczny sprawy na dzień rozstrzygnięcia sądu był inny w porównaniu z dniem wydania decyzji Wojewody [...], albowiem późniejszy projekt zakładał konieczność ingerencji w nieruchomość o szerszym wymiarze, aniżeli pierwotnie zakładał to sąd rejonowy. Tym samym, nie można uznać, że niewątpliwie sąd rejonowy zaakceptował każdą zmianę, jaka wiąże się z ingerencją w nieruchomość, aby możliwe było osiągnięcie celu – zmiany sposobu ogrzewania części nieruchomości użytkowanej przez M.W. Zgoda sądu obejmowała zakres czynności objętych projektem budowlanym na dany moment w czasie i w brzmieniu posiadanym na daną chwilę, o czym świadczy wpisanie do treści rozstrzygnięcia konkretnego projektu w konkretnej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Na wstępie należy wyjaśnić, że podstawę rozpoznania niniejszej sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów stanowił art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842), powoływanej dalej jako: "ustawa covidowa". W związku ze zmianą art. 15 zzs4 tej ustawy wynikającą z art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1090), która weszła w życie 3 lipca 2021 r., w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Zgodnie zaś z art. 15 zzs4 ust. 3 wskazanej ustawy covidowej przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego na tle powołanego przepisu wyrażono pogląd, iż "prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m.in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami uCOVID-19 jest m.in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19(...). Z perspektywy zachowania prawa do rzetelnego procesu sądowego najistotniejsze jest zachowanie prawa przedstawienia przez stronę swojego stanowiska w sprawie (gwarancja prawa do obrony). (...) Dopuszczalne przepisami szczególnymi odstępstwo od posiedzenia jawnego sądu administracyjnego na rzecz formy niejawnej winno bowiem następować z zachowaniem wymogów rzetelnego procesu sądowego" (zob. uchwała NSA z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II OPS 6/19, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić wypełnienie się warunków określonych w art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy covidowej. Rozpoznanie przedmiotowej sprawy jest konieczne, co znajduje potwierdzenie w zarządzeniu o rozprawie zdalnej z dnia 20 stycznia 2022 r., jednakże rozprawy tej, wymaganej przez ustawę, nie można przeprowadzić na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku z uwagi na fakt, że uczestniczka postępowania nie potwierdziła możliwości technicznych w zakresie uczestniczenia w tej rozprawie, co skutkowało skierowaniem sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie wskazanego przepisu, o czym strony i uczestniczka postępowania zostali zawiadomieni w drodze zarządzenia z dnia 11 lutego 2022 r. Nie ulega przy tym wątpliwości, że wymagany przywołaną wyżej uchwałą NSA standard ochrony praw stron i uczestników postępowania w niniejszej sprawie został zachowany, skoro wskazanym powyżej zarządzeniem strony i uczestniczka postępowania zostali powiadomieni o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne i mieli możliwość zajęcia stanowiska w sprawie, względnie uzupełnienia dotychczasowej argumentacji (zarządzenie o rozprawie zdalnej z dnia 20 stycznia 2022 r.). Przechodząc zatem do kontroli legalności zaskarżonej decyzji należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art.145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] r., którą organ ten uchylił w całości decyzję organu I instancji z dnia 28 kwietnia 2021 r. o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej rozbudowę instalacji wewnętrznej gazu w budynku jednorodzinnym w R. ul. A 8, dz. nr ewid. 40, obręb [...], m. R. oraz poprzedzające ją postanowienie nr [...] z dnia [...] r. o nałożeniu na inwestora obowiązku uzupełnienia braków i usunięcia nieprawidłowości oraz zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji dotyczącej rozbudowy instalacji wewnętrznej gazu w budynku jednorodzinnym w R. ul. A 8, dz. nr ewid. 40, obręb [...], m. R. według projektu budowlanego dotyczącego rozbudowy instalacji wewnętrznej gazu mgr inż. R.K. z zachowaniem określonych w tej decyzji warunków. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w wyżej zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób określony w przywołanych wyżej przepisach, co tym samym uzasadnia oddalenie skargi w całości. Materialnoprawną podstawę prawną rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz.1186 ze zm.), powoływanej w niniejszym uzasadnieniu także jako: "Prawo budowlane". Zgodnie z art. 35 ust. 1 tej ustawy, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4. wykonanie – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art.20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu – lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Zgodnie zaś z ust. 3 tego artykułu w razie stwierdzenia naruszeń w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, na mocy zaś ust. 4 – w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W powołanym art. 35 Prawa budowlanego został określony zakres działania organu administracji architektoniczno–budowlanej przy zatwierdzaniu projektu budowlanego i wydawaniu pozwolenia na budowę. Podkreślić przy tym należy, że właściwy organ został pozbawiony możliwości ingerencji w zawartość merytoryczną projektu. Ocenie organu może podlegać jedynie zgodność przyjętych rozwiązań z prawem i to w zakresie ściśle określonym w ustawie. Dopuszczalne jest jedynie sprawdzenie zgodności projektu budowlanego (a więc projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno – budowlanego) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy oraz wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania działki lub terenu podlega sprawdzeniu tylko pod kątem zgodności z przepisami, w tym zwłaszcza techniczno–budowlanymi. Do obowiązków organu należy również sprawdzenie kompletności projektu budowlanego, w tym czy posiada on wszystkie wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia (art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego), a także sprawdzenie, czy projekt ten został sporządzony przez osobę posiadającą właściwe (w rozumieniu przepisów rozdziału 2 ustawy Prawo budowlane) uprawnienia budowlane. Dodać przy tym należy, że stosownie do art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W kontrolowanej sprawie Wojewoda [...] ustalił, że przedłożony przez inwestorkę projekt budowlany spełnia wymagania wynikające z art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, a zastrzeżenia organu I instancji, skutkujące odmową zatwierdzenia projektu budowlanego i odmową pozwolenia na budowę, są niezasadne. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela te ustalenia oraz uznaje dokonaną przez Wojewodę [...] ocenę materiału dowodowego w sprawie za zgodną z regulacjami k.p.a., w tym zwłaszcza ze wskazanymi w piśmie pełnomocnika skarżącego przepisami art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Zdaniem Sądu, Wojewoda [...] zasadnie uchylił odmowną dla inwestorki decyzję organu I instancji oraz poprzedzające ją postanowienie z dnia [...] r. nr [...] i zatwierdził ww. projekt budowalny oraz udzielił pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji dotyczącej rozbudowy instalacji wewnętrznej gazu, prawidłowo korzystając z uprawnienia orzeczniczego określonego w art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. W szczególności z ustaleń Wojewody [...], znadujących potwierdzenie w prawidłowo zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i zarazem stanowiących podstawę do skorzystania z powyższego uprawnienia orzeczniczego, wynika, że planowana inwestycja dotyczy instalacji wewnętrznej gazu zgodnie z warunkami przyłączenia wydanymi przez B sp. z o.o. Oddział Zakład Gazowniczy w Ł. na potrzeby lokali mieszkalnych na piętrze budynku na bazie istniejącej instalacji, w budynku jednorodzinnym w R. ul. A 8 dz. nr ewid. 40, obręb [...], m. R. Budynek mieszkalny jest zagospodarowany i użytkowany. Teren działki oraz obiekty na niej zlokalizowane nie są wpisane do rejestru zabytków ani nie są objęte opieką konserwatorską. Jednocześnie teren obejmujący działkę nie znajduje się na obszarze objętym wpływem eksploatacji górniczej ani nie znajduje się w granicach terenu górniczego, inwestycja będzie realizowana w obszarze zabudowy mieszkalnej miejskiej, do działki doprowadzone są wszystkie media. Niewątpliwie projektowany obiekt w stanie sprawności technicznej nie stwarza zagrożenia dla zdrowia i życia użytkowników ani w żadnym aspekcie nie oddziałuje negatywnie na środowisko naturalne. Nie emituje żadnego hałasu, żadnego promieniowania, ani zakłóceń elektromagnetycznych. Nie wytwarza również żadnych szkodliwych odpadów stałych uciążliwych dla otoczenia i nie ogranicza dostępu do światła dziennego, zarówno w obrębie działki inwestorki, jak również na obszar działek sąsiednich. Obiekt nie powoduje ograniczeń w zakresie oddziaływania działek sąsiednich, nie oddziałuje negatywnie na zabudowaną infrastrukturę techniczną, istniejący drzewostan oraz powierzchnie gruntu. Z przedmiotowych ustaleń organu odwoławczego wynika również, iż instalacja jest zasilana z doprowadzonego do budynku przyłącza gazu średniego ciśnienia dn25PE. Układy pomiarowe do poszczególnych lokali zostały zlokalizowane na korytarzu w przyziemiu. Projekt obejmuje rozbudowę instalacji rozprowadzającej od poziomu do odbiorników na piętrze posesji. W pomieszczeniu, w którym będzie zainstalowany kocioł gazowy dwufunkcyjny o mocy 21 kW, jak podkreślił organ, należy wyprowadzić ponad dach ciąg wentylacji grawitacyjnej. Spaliny z kotła zostaną wyprowadzone ponad dach przez nowy ciąg spalinowy. Rozkład wentylacji i wyprowadzenia spalin wykonano na podstawie wstępnej opinii kominiarskiej. Sprawność wentylacji oraz właściwe podłączenie urządzeń gazowych do przewodów spalinowych musi być sprawdzona przez osobę uprawnioną i potwierdzona wystawieniem końcowej opinii kominiarskiej. Całość instalacji należy wykonać zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065). Analiza akt sprawy pozwala również zgodzić się z Wojewodą [...], że zastosowane rozwiązania zostały zaprojektowane przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, aktualne na dzień ich opracowania, oraz złożyły oświadczenia, o których mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego, dotyczące sporządzenia projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Inwestycja nie narusza interesów osób trzecich, nieruchomość nie jest wpisana do rejestru zabytków i nie podlega ochronie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania terenu, nie znajduje się w granicach terenów górniczych, nie powoduje zagrożeń dla środowiska oraz higieny i zdrowia użytkowników oraz ich otoczenia, nie emituje żadnego hałasu. Wskazane ustalenia organu odwoławczego znajdują potwierdzenie w aktach sprawy i nie budzą zastrzeżeń Sądu. Zdaniem Sądu, trafnie również Wojewoda [...] ocenił, że przedstawiony projekt budowlany spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1935). Te ustalenia organu Sąd uznaje także za prawidłowe, znajdujące odzwierciedlenie we właściwie zgromadzonym i ocenionym materiale dowodowym kontrolowanej sprawy. Podobnie zastrzeżeń Sądu nie budzą również ustalenia organu odwoławczego dotyczące złożenia przez inwestorkę wymaganego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowalne. Przypomnieć należy, że stosownie do art. 4 Prawa budowlanego, każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. W świetle zaś art. 3 pkt 11 ww. ustawy, prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane definiowane jest jako tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. Dokonana z tego punktu widzenia analiza akt kontrolowanej sprawy wskazuje, że Wojewoda prawidłowo przyjął, wbrew stanowisku organu I instancji, że M.W. posiada sądową zgodę do dokonania czynności przekraczających zakres czynności zwykłego zarządu, poprzez wykonanie na nieruchomości wspólnej rozbudowy instalacji wewnętrznej gazu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w R. ul. A 8 działka nr ewid. 40 obręb [...], jednostka ewidencyjna m. R., na podstawie projektu budowlanego złożonego w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Starostwo [...] w 2018 r. Nie sposób przy tym nie zgodzić się z zapatrywaniem Wojewody, iż zgoda sądu do dokonania czynności przekraczających zakres czynności zwykłego zarządu, poprzez wykonanie na nieruchomości wspólnej rozbudowy instalacji wewnętrznej gazu dotyczy wprawdzie projektu przedłożonego przez stronę w Starostwie Powiatowym w R. w 2018 r., to jednak z dokonanych na obecnym etapie postępowania porównań przedłożonych rozwiązań projektowych z załączonymi przez stronę w 2018 r. wynika, że obecny, jak i wcześniej przedłożony projekt budowlany, jest spójny i obejmuje całość zamierzenia inwestycyjnego. Trafnie przy tym organ odwoławczy wywiódł, że zasady logicznego myślenia i doświadczenia życiowego przesądzają, że intencją sądu, dającego stronie zgodę na przeprowadzenie prac przekraczających zakres czynności zwykłego zarządu, było wykonanie całości zamierzenia inwestycyjnego, a nie poszczególnych jego części. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu w składzie niniejszym, zachodzi brak podstaw do skutecznego zakwestionowania stanowiska Wojewody [...], że obecne okoliczności faktyczne (opinia kominiarska z dnia 6 lipca 2021 r. stanowiąca o konieczności wybudowania dodatkowego przewodu spalinowo-gazowego i przewodu wentylacyjnego) uprawniają do przyjęcia, że zgoda sądu rozciąga się również na rozbudowę instalacji wewnętrznej gazu zgodnie z obecnie przedłożonym projektem budowlanym z lipca 2021 r., bowiem przebieg przez część wspólną budynku – od skrzynki z gazomierzem zlokalizowanej na wschodniej stronie korytarza przyziemia przez nowo projektowaną instalację biegnącą po zachodniej i północnej ścianie garażu nie uległa modyfikacji. Z tego względu Sąd w składzie niniejszym w pełni podziela stanowisko Wojewody Łódzkiego przedstawione w kontrolowanej sprawie, że zgoda sądu wyrażona w drodze przywołanego wyżej postanowienia na założenie instalacji gazowej obejmuje całość przedsięwzięcia związanego z tą instalacją, zarówno zasilanie gazowe, jak i odprowadzanie spalin i wentylację. Mając na względzie dokonaną powyżej ocenę legalności kontrolowanej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę z uwagi na spełnienie określonych w przepisach wymagań (art. 35 ust. 4 i art. art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego). Zarzuty zawarte w skardze i piśmie pełnomocnika skarżącego z dnia 10 marca 2022r. dotyczące powołanych przepisów k.p.a. i Prawa budowlanego należało uznać za niezasadne. Zaskarżona decyzja nie budzi przy tym zastrzeżeń natury formalnoprawnej, zawiera właściwą podstawę prawną, a jej uzasadnienie spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Z tych względów Sąd, nie podzielając zarzutów skarżącego, na podstawie art.151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi. is