II SA/Łd 788/12

Dnia 26 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Protokolant asystent sędziego Marcin Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2012 roku sprawy ze skargi H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Wójt Gminy M. decyzją z dnia z dnia [...] roku, nr [...], ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na "Budowie silosów do gromadzenia surowców, budowie płyty rozładunkowej, budowie drogi dojazdowej, ustawieniu zbiornika CO2, zbiorniki na ścieki sanitarne wraz z przyłączami, budowie oświetlenia zewnętrznego - 5 słupów oświetleniowych, budowie oświetlenia szlabanu wjazdowego - 2 słupy oświetleniowe, utwardzenie terenu - 7500 m2, zlokalizowanych w obrębie W.". Odwołanie powyższej decyzji wniosła H. W., żądając jej uchylenia i przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji z uwzględnieniem wszystkich aspektów w sprawie ze szczególnym uwzględnieniem wpływu na środowisko społeczne i przyrodnicze planowanej inwestycji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., działając podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia [...] roku, Nr [...], umorzyło postępowanie odwoławcze w stosunku do H. W., od decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] roku o środowiskowych uwarunkowaniach dla wskazanego wyżej przedsięwzięcia. Organ odwoławczy wskazał, iż planowane przedsięwzięcie może oddziaływać na środowisko w zakresie klimatu akustycznego, zaś z załączonej do akt sprawy mapy obrazującej rozprzestrzenianie się hałasu, zdaniem organu, wynika, że nieruchomość będąca własnością strony oznaczona leży poza określonym w postępowaniu przed organem pierwszej instancji oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że odwołanie zostało wniesione przez osobę nie mającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia. Równocześnie Kolegium podkreśliło, że decyzją z dnia [...] roku, nr [...] kwestionowana w odwołaniu decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach została uchylona, a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Powyższą decyzję H. W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarzucając jej naruszenie ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania, ustawy – Prawo ochrony środowiska, ustawy z dnia 2 marca 2001 roku o postępowaniu z substancjami zubożającymi warstwę ozonową (Dz. U. Nr 52, poz. 537 ze zm.), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 lipca 2001 roku w sprawie wprowadzania do powietrza substancji zanieczyszczających z procesów technologicznych i operacji technicznych (Dz. U. Nr 87, poz. 957), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 6 czerwca 2002 roku w sprawie dopuszczalnych poziomów niektórych substancji w powietrzu, alarmowych poziomów niektórych substancji w powietrzu oraz marginesów tolerancji dla dopuszczalnych poziomów niektórych substancji (Dz. U. Nr 87, poz. 796), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 6 czerwca 2002 roku w sprawie oceny poziomów substancji w powietrzu (Dz. U. Nr 87, poz. 798), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 5 lipca 2002 roku w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać programy ochrony powietrza (Dz. U. Nr 115, poz. 1003), rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 26 listopada 2002 roku w sprawie zakresu i sposobu przekazywania informacji dotyczących zanieczyszczenia powietrza (Dz. U. Nr 204, poz. 1727), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 5 grudnia 2002 roku w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2003 roku Nr 1, poz. 12). W uzasadnieniu skargi strona podniosła, iż organ pierwszej instancji nie ustalił z urzędu, kto ma w danej sprawie interes prawny lub obowiązek. Przy czym nie chodzi tutaj tylko o oddziaływanie akustyczne planowanego przedsięwzięcia, ale o wszelkie inne oddziaływania, w tym np. oddziaływanie na jakość powietrza czy na inne elementy środowiska, a także oddziaływanie pośrednie na zmniejszanie się wartości okolicznych nieruchomości. W ocenie skarżącego zakład inwestora niekorzystnie oddziałuje na sąsiednie nieruchomości w promieniu co najmniej 8 km. Wskazał, że jego zdaniem inwestor od dawna narusza szereg różnych przepisów prawa, co wykazały dotychczasowe kontrole Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w S., zakład działa w oparciu o pozwolenie na emisje amoniaku w II fazie produkcji, wydane decyzją z dnia [...] roku, znak [...], zaś najwięcej amoniaku i innych gazów przedostaje się do atmosfery jednak w fazie wstępnej i pierwszej produkcji, czego pozwolenie emisyjne nie obejmuje. W konkluzji podkreślił, że rozbudowa zakładu i zwiększanie produkcji nie leży w jego interesie i niekorzystnie wpływa na jakość życia oraz powoduje coraz większy spadek wartości nieruchomości zlokalizowanych w sąsiedztwie zakładu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Organ wskazał, iż podnoszone w skardze ogólne zarzuty dotyczące ustalenia kręgu stron postępowania nie znajdują oparcia w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie. Zdaniem Kolegium, w sprawach dotyczących wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach za stronę należy uznać podmioty posiadające tytuł prawny do nieruchomości znajdujących się w granicach oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, co związane jest z narażeniem na jego oddziaływanie. W stosunku do osób władających nieruchomościami dalej położonymi, znajdującymi się poza strefą wpływu planowanej inwestycji, stwierdzić natomiast trzeba, iż nie przysługuje im przymiot strony postępowania. Z akt sprawy wynika, że oddziaływanie inwestycji sprowadzać się będzie głównie do oddziaływania z uwagi na emisję hałasu oraz uciążliwość zapachową. Za strony postępowania zostały uznane osoby będące właścicielami nieruchomości położonych w pobliżu planowanej inwestycji, na które może oddziaływać inwestycja w zakresie klimatu akustycznego (hałas). Zdaniem Kolegium z przedstawionego Raportu oddziaływania na środowisko wynika, że wzmożona emisja hałasu i zanieczyszczeń do powietrza występować będzie przede wszystkim podczas realizacji robót związanych z budową placów. Przypomniano, iż w opinii Państwowego Powiatowego Inspektowa Sanitarnego w S. nr [...] z dnia [...] roku wskazano, że potencjalne oddziaływanie substancji gazowych i pyłowych obejmie jedynie ich bezpośrednie sąsiedztwo, nie powodując ponadnormatywnego zanieczyszczenia powietrza. Natomiast jak podkreślono w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. nr [...] z dnia [...] roku w związku z uwagami mieszkańców dotyczącymi uciążliwości zapachowej istniejącego zakładu oraz w celu weryfikacji zastosowanego do obliczeń modelu matematycznego rozprzestrzeniania substancji w powietrzu zobowiązano inwestora do wykonania i przedstawienia analizy porealizacyjnej w zakresie rozprzestrzeniania amoniaku w powietrzu. Podkreślono także, iż z obowiązujących przepisów nie wynikają stosowne normy uciążliwości zapachowej (odorowej). Uciążliwości w tym względzie dla takiej produkcji jak sporna całkowicie wykluczyć się nie da. Mając to na względzie w postanowieniu RDOŚ nałożono na inwestora stosowne obowiązki. Nadto z ustaleń dokonanych przez organ odwoławczy oraz z załączonej do Raportu mapy izofonii (hałasu) wynika, że działka należąca do skarżącego nie znajduje się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Nieruchomość należąca do strony położona jest poza ustalonym oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli: skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2); gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). O bezprzedmiotowości postępowania w rozpoznawanej sprawie zdecydowała okoliczność wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji organu pierwszej instancji, którą ustalono środowiskowe uwarunkowania dla spornego przedsięwzięcia, od której to decyzji odwoływał się również skarżący. Skoro zatem przedmiotem zaskarżenia była decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która to decyzja w następstwie decyzji organu odwoławczego została uchylona, to należało uznać, że sprawa sądowoadministracyjna stała się bezprzedmiotowa z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia w administracyjnym toku instancji. Organ pierwszej instancji ponownie rozpatrując sprawę ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla spornego przedsięwzięcia będzie zobowiązany z urzędu ustalać krąg osób uprawnionych do występowania w toku toczącego się ponownie postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdzając, że w sprawie wystąpiły przesłanki określone w art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. ko