II SA/Łd 788/20

Dnia 2 lutego 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Polskiej Federacji Związkowej Pracowników Socjalnych i Pomocy Społecznej z siedzibą w W. na pismo Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie udzielenia w części odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. dc Polska Federacja Związkowa Pracowników Socjalnych i Pomocy Społecznej z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zatytułowane: "Odwołanie od pisma Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. (dalej: MOPR) nr: [...] z [...].09.2020r.", wskazując, iż "wnosi odwołanie od ww. decyzji, zarzucając naruszenie art. 4, art. 13 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej w związku z brakiem częściowej odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej [...] z dnia 08.09.2020r.". W uzasadnieniu tego pisma (skargi) Federacja podniosła m.in., że wystąpiła z wnioskiem z dnia 8 września 2020r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. o udzielenie informacji publicznej we wskazanym zakresie. W dniu 21 września 2020r. organ wystosował pismo i udzielił odpowiedzi w niepełnym zakresie, tj. udzielona odpowiedź na pytania 3 i 4 nie zawiera konkretnej i jasnej informacji na zadane we wniosku pytanie i nie odnosi się do wszystkich treści zawartych w pytaniu. W odpowiedzi na to pismo (skargę) Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. wniósł o odrzucenie skargi, jeżeli nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie braki formalne skargi, tj. podpisanie i oznaczenie rodzaju pisma skierowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jeżeli wniosek o odrzucenie skargi nie zostanie uwzględniony, organ wniósł o jej oddalenie, jednocześnie wskazując, iż wnosi o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Dyrektor wyjaśnił, że ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019r., poz. 1429 ze zm.) przewiduje odwołanie od decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w jej art. 14 ust. 2, jednakże Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie nie wydał takich decyzji w związku z wnioskiem Federacji o udostępnienie informacji publicznej z dnia 8 września 2020r., znak: [...], gdyż - mając na uwadze zakres wniosku i oczekiwania strony skarżącej - udzielił jej odpowiedzi w piśmie z dnia 21 września 2020r. znak: [...], a nie jak wskazała Federacji w piśmie nr [...] z dnia [...] września 2020r. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 12 listopada 2020r. organ został wezwany do uzupełnienia akt administracyjnych sprawy poprzez nadesłanie pisma [...] z dnia [...] września 2020r., zaś strona skarżąca - do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza pod rygorem jej odrzucenia. Pismem z dnia 23 listopada 2020r. organ wskazał, że nie wydał pisma o numerze [...] z dnia [...] września 2020r. i dlatego nie jest w posiadaniu takiego pisma. Organ dodał również, że obowiązujący w organie rzeczowy wykaz akt nie przewiduje kategorii spraw oznaczonych symbolem "PS". Zarządzeniem z dnia 30 listopada 2020r. wezwano stronę skarżącą do przesłania pisma Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. nr [...] z dnia [...] września 2020r. W odpowiedzi pismem z dnia 11 grudnia 2020r. strona skarżąca wskazała, że nie jest w posiadaniu pisma Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. nr [...] z dnia [...] września 2020r., a złożona skarga dotyczy pisma Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. nr [...] z dnia 21 września 2020r., które stanowi odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 8 września 2020r. Ponadto strona skarżąca złożyła w zakreślonym terminie dwa odpisy skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm.), zwanej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Użyty w tym przepisie zwrot "inne przyczyny" oznacza różne okoliczności skutkujące tym, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może być prowadzone, w tym m. in. wniesienie skargi na akt lub czynność administracji publicznej nie podlegającą kognicji sądowoadministracyjnej. Nie wszystkie bowiem działania czy zaniechania administracji publicznej są objęte kontrolą sądowoadministracyjną. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017r. poz. 1257 oraz z 2018r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zważywszy na powyższą regulację prawną Sąd stwierdza, że zaskarżone przez Federację - zgodnie z jej wyjaśnieniami z dnia 11 grudnia 2020r. - pismo, traktowane przez nią jako niepełna (nieprecyzyjna) decyzja o informacji publicznej, nie mieści się w katalogu aktów i czynności administracji publicznej, podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Pismo Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodziny w P. z dnia 21 września 2020r., będące odpowiedzią na wniosek Federacji z dnia 8 września 2020r. o udzielenie informacji publicznej - nie odnosząc się do jego treści i kompletności odpowiedzi na ten wniosek Federacji - nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 k.p.a., ani też nie jest taką prawną formą działania administracji publicznej, podlagającą kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie przepisu szczególnego. Nie budzi wątpliwości – wobec treści pisma organu z dnia 21 września 2020r. znak [...] – że stanowi ono udzieloną na wniosek Federacji informację publiczną. Odrębną kwestią – nie podlegającą kognicji Sądu z uwagi na brak dopuszczalności skarżenia samej udzielonej informacji publicznej – jest kompletność udzielonej Federacji informacji. Udzielona skarżącej Federacji w kontestowanym przez nią piśmie z dnia 21 września 2020r. informacja publiczną jest – z wyraźnej woli ustawodawcy - formą rozpoznania wniosku w tym przedmiocie, nieobjętą kontrola sądowoadministracyjną. W tym aspekcie zwrócić bowiem trzeba uwagę na regulację ustawy o dostępie do informacji publicznej, normującą zasady, tryb i formę udzielania informacji publicznej. Na gruncie tej ustawy ustawodawca przewidział dwie formy działania administracji, a mianowicie w art. 14 i w art. 16 ust. 1 ustawy. W tym pierwszym określił formę udostępnienia informacji publicznej, stanowiąc w ust. 1, że "udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku", zaś w ust. 2 – że, "jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się". W drugim ze wskazanych przepisów postanowił natomiast, że "odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji". Decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej wydawana jest przy tym wówczas, gdy udostępnieniu informacji publicznej sprzeciwiają się okoliczności wskazane w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z uwagi na powyższą regulację prawną Sąd stwierdza, że organ administracji publicznej, obowiązany do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, w razie uwzględnienia wniosku o udzielenie informacji publicznej po prostu przekazuje wnioskodawcy żądaną informację co do zasady w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, a wyjątkowo w sposób i w formie wskazanej przez organ. A zatem pozytywne rozpoznanie wniosku następuje poprzez udostępnienie wnioskowanej informacji. Udostępnieniu temu ustawodawca nie nadaje szczególnej formy prawnej, a wręcz to wnioskodawca wskazuje we wniosku sposób i formę udostępnienia informacji. Natomiast odmowa udzielenia wnioskowanej informacji lub umorzenie postępowania w przedmiocie udzielenia informacji – w razie ziszczenia się przesłanek w tym zakresie – następuje w formie decyzji administracyjnej. Nie jest więc dopuszczalne – wbrew woli ustawodawcy – tak jak tego oczekuje skarżąca Federacja nadawanie innej formy prawnej udzielenia informacji publicznej niż to wprost wynika z przepisu prawa. Nie można zatem pismu organu zawierającego odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej nadać formy prawnej decyzji. Pismo to nie rozstrzyga też w sposób władczy o prawach czy obowiązkach wnioskodawcy, lecz stanowi sposób przekazania posiadanej przez organ administracji publicznej informacji publicznej. Analiza zaskarżonego pisma z dnia 21 września 2020r. wprost wskazuje, iż stanowi ono wyłącznie wyraz pozytywnego rozpoznania wniosku Federacji poprzez udzielenie jej informacji publicznej. W treści tego pisma nie sposób doszukać się stwierdzeń wskazujących na odmowę udzielenia informacji czy przyczyny tej odmowy, czy też umorzenie postępowania w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Wniesiona przez Federację skarga na wskazane pismo jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Na marginesie Sąd informacyjnie podaje, że kwestionowanie kompletności udzielonej informacji czy jej precyzyjności może nastąpić w innym trybie niż skarga na pismo udzielające informacji publicznej, choćby – w odczuciu wnioskodawcy – niepełnej czy niejasnej. W tym zakresie Federacja ma prawo skorzystania z odpowiednich środków prawnych i domagania się od organu udzielenia informacji publicznej w brakującym zakresie, skoro – jej zdaniem - organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek w całym jego przedmiocie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. dc