II SA/Łd 792/04

Dnia 13 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w Wydziale II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Sekunda - Lenczewska, , , po rozpoznaniu w dniu 13 października 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ł. na decyzję Naczelnika Gminy K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przekazania gospodarstwa rolnego na rzecz Skarbu Państwa za rentę p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. TG M. Ł. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi "pozew o uchylenie decyzji i oddanie nieruchomości", w którym domagał się uchylenia decyzji Naczelnika Gminy K. z dnia [...] oraz zwrócenia mu w całości dwóch działek: nr rej. dz. 2111 o powierzchni 0,63 ha położonej we wsi D. pow. [...] oraz nr 251 o powierzchni 2,58 ha położonej we wsi J. pow. [...], które znajdują się w zasobach Starostwa Powiatowego w S. W uzasadnieniu M. Ł. podał, że w 1963r. jego ojciec S. W., w trakcie trwania małżeństwa z matką skarżącego, nabył w/w działki. W 1965r. zmarła matka skarżącego. W 1987r. ojciec M. Ł. wraz ze swoją drugą żoną przekazał gospodarstwo rolne na rzecz Skarbu Państwa w zamian za rentę. Skarżący podał także, że do 22 roku życia pracował i czynił nakłady finansowe na przedmiotowe gospodarstwo rolne oraz zarzucił, iż został pozbawiony możliwości wypowiedzenia się co do przejęcia przez niego gospodarstwa czym naruszono art. 145 § 2, § 4, art. 10 § 1 i art. 16 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu organ podał, że skarżący nie odwołał się od zaskarżonej decyzji z dnia 28 września 1987r. wydanej przez Naczelnika Gminy K. i nie zaskarżył jej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przed Starostą [...] nie toczyło się też żadne postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie, a skarżący nie składał wniosku o wznowienie postępowania ani też o stwierdzenie nieważności wskazanej w skardze decyzji. Skarga dotycząca bezpośrednio decyzji Naczelnika Gminy K. nie przysługuje i byłaby spóźniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) powoływanej dalej jako p.s.a. określono zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nad działalnością administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej wymienione w pkt 4 - 8 w/w przepisu. Z kolei art. 52 § 1 p.s.a. stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Oznacza to, że prawo do wniesienia skargi, co do zasady, uwarunkowane jest uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one w postępowaniu przed organem administracji. Natomiast § 2 tegoż przepisu wyjaśnia co ustawa nakazuje rozumieć pod pojęciem "wyczerpania środków odwoławczych" stanowiąc, iż jest to sytuacja, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zatem dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, dopóty wniesienie skargi na decyzję lub postanowienie do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 p.s.a.). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi biegnie z kolei od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.s.a.). Zaskarżona decyzja z dnia [...] zawiera wyraźne pouczenie, iż stronie przysługuje odwołanie do organu stopnia wyższego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia. Zatem skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Naczelnika Gminy K. z dnia [...] winien był najpierw skorzystać z przysługującego mu środka zaskarżenia w postaci odwołania do organu administracji stopnia wyższego, gdy tymczasem jak wynika z odpowiedzi na skargę, strona nie złożyła odwołania i nie zaskarżyła w/w decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Poza tym podnieść należy, iż od wydania zaskarżonej decyzji do dnia wniesienia skargi upłynęło już 17 lat. W odpowiedzi na skargę podniesiono również, że przed Starostą [...] nie toczyło się żadne postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie, a skarżący nie składał żadnego wniosku o wznowienie postępowania, ani też o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego uznać należy, iż zaskarżenie do Sądu decyzji Naczelnika Gminy K. z dnia [...] jest niedopuszczalne, co uzasadnia odrzucenie skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i 6 w związku z § 3 p.s.a. TG