II SA/Łd 795/10

Dnia 31 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak – Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a: -odrzucić skargę. k.o. K. K. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi, iż zaskarżone postanowienie jest rozstrzygnięciem I instancji, od którego skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest środkiem prawnym od wskazanych w ustawie aktów i czynności organów administracji publicznej. Zgodnie z unormowaniem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast § 2 tego przepisu wyjaśnia co należy rozumieć pod pojęciem "wyczerpanie środków odwoławczych" stanowiąc, że jest to sytuacja, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Kwestionowane w skardze postanowienie jest zatem rozstrzygnięciem I instancji, od którego skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. W treści tegoż postanowienia omyłkowo zawarto pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi. Tym niemniej okoliczność taka nie tworzy prawa do wniesienia skargi, a może jedynie stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia właściwego środka odwoławczego. Zgodnie z treścią postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 1992 roku (SA/Lu 235/92, OSP 1994/3/42), postanowienie o zawieszeniu postępowania odwoławczego, należy traktować jako wydane przez organ I instancji, dlatego nie może być ono zaskarżone do sądu, lecz zgodnie z art. 101 § 3 w zw. z art. 141 § 1 i 2 oraz art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego przysługuje na nie zażalenie do organu wyższego stopnia. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. k.o.