II SA/Łd 799/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu należności wypłaconych tytułem świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o zwrocie świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego na mocy decyzji z dnia [...] na rzecz W. W. w okresie od dnia 1 października 2009r. do dnia 30 września 2010r. w wysokości 4.800 zł wraz z należnymi od tej kwoty odsetkami. W skardze na powyższą decyzję M. W. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania, który uzasadnił tym, że wskazane należności podlegają ściągnięciu w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z czym wykonanie decyzji narazi go na szkodę w postaci egzekucji komorniczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką zastosowania instytucji ochrony tymczasowej jest więc istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, a która jest wynikiem wykonania kwestionowanej decyzji administracyjnej. Omawiana instytucja ma zatem na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji wskazanej normy prawnej wynika także, iż to na stronie domagającej się udzielenia ochrony tymczasowej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W rozpatrywanej sprawie, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący tymczasem powołał się wyłącznie na to, iż należności, których dotyczy zaskarżona decyzja podlegają ściągnięciu w trybie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz na możliwość wystąpienia szkody spowodowanej prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym. To zbyt mało, by sąd mógł uwzględnić wniosek. Wskazanie wyłącznie na możliwość przymusowego wyegzekwowania określonej w zaskarżonej decyzji należności w trybie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz ogólnikowe powołanie się przez skarżącego na mającą mu w związku z tym grozić nieskonkretyzowaną szkodę nie stanowi bowiem wystarczającego uprawdopodobnienia realnego istnienia niebezpieczeństwa zaistnienia negatywnych skutków, o jakich stanowi powołany wyżej 61 § 3 p.p.s.a. w stopniu w stopniu uzasadniającym uwzględnienie wniosku. Ponadto zauważyć trzeba, że postępowanie toczące się na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma wyłącznie charakter wpadkowy. W postępowaniu tym sąd jedynie ocenia spełnienie przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, o jakich stanowi przytoczony wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tym etapie postępowania sąd nie dokonuje oceny zasadności merytorycznych zarzutów zawartych w skardze, gdyż ustawa normująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie omawianej instytucji w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.