II SA/Łd 800/15

Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., umorzyć postępowanie w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. AG II SA/Łd 800/15 Uzasadnienie Z.K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący posiada dom o powierzchni w stanie surowym (zamieszkuje w wykończonej części o powierzchni ok. 20 mkw.), nieruchomość rolną o powierzchni 8,36 ha. Gospodarstwo rolne przynosi dochód w kwocie 1500 zł rocznie (dotacje), źródłem utrzymania jest renta socjalna w wysokości 560 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, spłaca zobowiązania alimentacyjne. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Zgodnie zaś z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Jako że skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w niniejszej sprawie na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., należy stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Mając natomiast na uwadze sytuację materialną i osobistą przedstawioną przez wnioskodawcę uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie dotyczącym ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Uprawnione jest bowiem twierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG