II SA/Łd 801/17

Dnia 28 marca 2018 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J.H. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji ustalającej odpłatność za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: przyznać adwokatowi J.H., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy A, kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej i nakazać wypłacenie powyższej kwoty adwokatowi J.H. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. lf II SA/Łd 801/17 Uzasadnienie Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo adwokata J.H. z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, tj. wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 listopada 2017 r., II SA/Łd 801/17, o oddaleniu skargi S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie zmiany decyzji ustalającej odpłatność za pobyt w domu pomocy społecznej. W ww. piśmie zawarte było oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu nie zostały opłacone w całości ani w części. Uwzględniając powyższy wniosek stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz. 1714), w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu. Odnosząc się zaś do wniosku o przyznanie wynagrodzenia w wysokości 150% stawki minimalnej, należy stwierdzić, że wprawdzie został on lakonicznie uzasadniony zawiłością sprawy oraz nakładem pracy, jednak referendarz sądowy nie dopatrzył się podstaw do podwyższenia stawki minimalnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Jedyną czynnością poprzedzającą złożenie opinii był wniosek o wyrażenie zgody o sporządzenie fotokopii części akt sprawy. Wobec powyższego wniosek przyznania wynagrodzenia w wyższej wysokości nie mógł zostać uwzględniony lf